Het super reservoir van energie en creativiteit

Sinds enige tijd werk ik met Nederlanders en Expats op zoek naar (latente) kwaliteiten, talenten en hun specifieke levensmissie. Bij de ontmoeting die ze met hun talenten aangaan komen ze steevast talenten tegen die enorm veel energie kosten maar daarentegen ook innerlijke kwaliteiten die juist energie opleveren.

De balans tussen de inzet van energie leverende en energie kostende talenten is vaak ver te zoeken. In veel gevallen zijn ze het zicht op de energie leverende talenten totaal kwijt. Dat maakt, ik kan er over mee praten, uiteindelijk ziek.

Energie opleverende talenten vind je vaak bij en in de dingen die je van kind af aan eigenlijk heel graag doet. Het zijn zaken die je uitdagen, blij maken en bijdragen tot ontspanning (soms door inspanning). Voor iedereen zijn dat persoonlijke zaken. Opvallend is voor mij inmiddels dat het allemaal zaken zijn die eigenlijk met rust, ‘alone-time’, ‘awareness’, ‘mindfulness’ en vaak ook met persoonlijke stilte te maken hebben. Ik ontdek dan ook heel veel overeenkomsten met meditatie en de persoonlijke stilte die je daarbij bewust toe laat.

Je lichaam heeft slaap nodig om energie bij te tanken. In een diepe slaap ben je je niet bewust van iets anders en heb je even geen weet van de wereld. Je bent stil en in een staat van ‘niet zijn’.

Wat wij in de waakstaat van een droom 'niets' noemen is eigenlijk de oceaan van het leven. Dromen is transformatie. Zicht op hoe je binnenwereld is. Stil worden en als in een film gedachten voorbij laten komen. Ze niet vastpakken, niet proberen te controleren, niet wegduwen. Gewoon voorbij laten gaan en toekijken in stilte.

Stilte is één groot reservoir van potentie, energie en creativiteit. Stilte is de plek waaruit wijsheid ontstaat. Het is de bron van briljante ideeën en momenten van inspiratie, jouw grote ontdekkingen. Wat je alleen maar hoeft te doen is te luisteren. Ga er maar van uit dat je deze stilte nooit ontmoet als je geïrriteerd, angstig of gestrest bent. Daarom juist is het zo enorm belangrijk jezelf dit soort momenten van stilte aan te leren. Meditatie kan daarbij een handvat zijn. 

Neem eens vaker ‘alone-time’ en laat de stilte daarin eens toe! Je zult tot verrassende inzichten komen en je nadien een stuk beter voelen.

Frans Captijn

Laad je batterij continu bij i.p.v. alleen met vakanties

Je kunt pas het beste van jezelf geven als je ook kunt ontvangen. Dat ontvangen betekent ook dat je regelmatig tijd neemt om energie op te doen. Vakantie is daar zo’n standaard periode voor.

Veel mensen zijn op enig moment aan vakantie toe. Als je een fijne vakantie hebt dan kun je er zoals dat zo vaak wordt gezegd: "weer even tegenaan". Valt die vakantie tegen, bijvoorbeeld door slecht weer, dan is het rendement vaak minder.

Is het eigenlijk niet vreemd dat we juist die vakantie als periode inzetten om ‘energie op te doen’, 'bij te tanken' in plaats van aandacht geven en tijd nemen aan het continu inzetten op het bijladen van onze persoonlijke batterij? Een auto, als voorbeeld, zorgt er voor dat de accu ondanks dat er energie wordt afgenomen ook continu wordt bijgeladen. Zo niet dan is het snel ‘einde oefening’ en kun je wachten op de wegenwacht als 'medicijn' om toch nog thuis te kunnen komen als je ergens onverlicht 's nachts op een verlaten weg staat.

Ik kom in de speurtocht naar talent in mensen steeds vaker tegen dat mensen vanuit hun set van talenten eigenlijk continu één of een beperkt aantal van al hun talenten gebruiken en daar al hun energie in en bij verbruiken. Ze zijn het gewend, kennen hun complete set van talenten niet en slaan onvoldoende acht op hun interne natuurlijke energieleveranciers.
Zelf heb ik, door de ervaring met een burn-out, dat kunnen en mogen ervaren. Je gaat dan voor jezelf te ver, negeert door welke oorzaak ook signalen die je zeggen dat je over je eigen streep gaat, kan jezelf niet meer optimaal geven en raakt verzeild in een lang proces van herstel met alle gevolgen van dien.

Je hoeft niet op vakanties te wachten om weer energie op te doen en ‘ontspanning’ te zoeken. Beter is het om die vakantie als een extra aanvulling te zien die je eigenlijk niet helemaal niet nodig hebt maar een extra cadeautje, uit luxe, aan jezelf is.
In Thailand kunnen de meeste mensen een vakantie zoals die in onze ogen zou moeten zijn helemaal niet betalen. Ze weten ook niet wat het is. Wat ik inmiddels opmerk is hoe ze hun krachten sparen, tijdens de dag tijd voor zichzelf nemen, met aandacht hun rijst planten en regelmatig stil zijn en uitsluitend voelen. Ze doen hun ding maar laden daarnaast ook in ontspanning zichzelf op. Ze communiceren oprecht en nemen veel zaken niet al te serieus op zo lijkt het. Er is een grote mate van tevredenheid ervaar ik en alles gaat met een (glim)lach.

In jouw set aan talenten, je geboortegift, heb je zeker een aantal talenten die je door ze in te zetten juist continue energie leveren. Denk er maar eens over na wat jou vroeger als kind plezier en energie opleverde. Misschien was dat iets sportiefs, misschien iets verzamelen, misschien een fantastische hobby, wandelen, of met een veertje of touwtje spelen met de kat…

Wellicht een tip om in de vakantieperiode eens te overdenken. Zijn juist die zaken, jouw voortdurende energiebronnen, niet wat erg ver op de achtergrond geraakt? Hoeveel tijd besteed je er nog aan? Heb je er wel eens bij stil gestaan dat door juist op je persoonlijke energieleveranciers in te zetten je fijner in je vel zit, er beter voor jezelf en je omgeving bent én betere prestaties levert.

Iets minder hard met slechts een paar van je talenten werken biedt je een eenvoudige mogelijkheid om continu je persoonlijke batterij op te blijven laden terwijl er ook energie wordt afgeleverd. Net zoals de wandelaars op de foto hiernaast die hun rugzakje met talenten met solarcellen tijdens het lopen eenvoudigweg voeden.

Frans Captijn

Ga veranderingen aan als bamboe

In mijn loopbaan heb ik veel mensen gekend die enorm veel moeite hadden met alle veranderingen die op hen af kwamen. Hoe ga je daar nu mee om? Vragen als; Waarom kunnen de dingen, zelfs die goed zijn (of lijken) niet bij het oude blijven? Kan er nu niet eens eindelijk rust komen? Ik wil niet mee met al die veranderingen tenzij ik vooraf precies weet waar ik aan toe ben en wat het me voor verbeteringen oplevert.
Misschien ken je deze mensen ook wel of, en daar is niets mis mee, ben je er zelf een. Wellicht dat dit blog je ook eens een andere invalshoek biedt.

In mijn ogen sluiten dit type mensen hun ogen voor de realiteit. Zeker in het mooie Thailand waar ik verblijf en het Boeddhisme waar ik mee om mag en kan gaan leer je anders te kijken. Toch… voor de invalshoek die ik graag met je wil delen heb je dat niet eens nodig.

Alles, maar dan ook alles, verandert. Dat is één groot continue proces. Heb je daar wel eens bij stil gestaan. Het voelen door je lichaam, het beeld dat je ontvangt door te kijken en de geluiden die je hoort… ze zijn er alleen maar in het hier en nu. Niet in het verleden of in de toekomst en… ze veranderen voortdurend!
Zelfs een stilleven als schilderij verandert voortdurend. Dit alleen al door de lichtval maar ook door de energetische energie die er omheen hangt én die jij, afhankelijk van hoe jij je voelt, er naar kijkt. Ook een muziekstuk waarvan tonen en melodie in partituur vastliggen verschilt keer op keer ook al wordt het door de zelfde persoon gespeeld. De passie die de persoon er in legt en de wijze waarop en de emotie waarmee jij er naar luistert verschilt keer op keer. Luchten wisselen, zaken verouderen en andere komen nieuw op.

Gekscherend heb ik wel eens tegen mensen die zoveel moeite met veranderingen hebben gezegd dat ze zich nooit druk hebben gemaakt over het feit dat ze met hun voeten niet meer in hun kinderschoentjes passen. Alles verandert, als een continue aaneenschakeling van dingen die zijn. Alleen onze gedachten gaan steeds terug en vooruit en zorgen voor een continue gevoel van ‘lust’ naar waar je je goed bij voelt of wat je zo graag wilt hebben om (nog) gelukkiger te worden. Onrust ook. De vraag is daarbij echter; ‘Wat is dan voor jou geluk’, maar dat is misschien iets voor een ander blog.

Wat Thailand en het Boeddhisme me wel oplevert is dat de meeste, zo niet alle, zaken draaien om het feit hoe JIJ er naar kijkt en hoe stabiel JIJ in het leven staat. Dat is vergelijkbaar met bamboe, een plant die niet voor niets zowel in het logo van stichting ESIEA als in dat van Villa-Asia voor komt.

Bamboe staat voor geworteld zijn in jezelf, mee bewegen en steeds weer groene loten produceren. Voor het langzaam maar zeker anderen laten profiteren van jouw pracht, van dat wat jij hier op de wereld komt doen. Dat is niet jezelf profileren maar gewoon zijn wie je echt alleen maar bent (je bent mooi en goed genoeg) en de tijd geven om zaken te laten rijpen en zo nodig, als zaden gepland zijn, te laten doorwoekeren…

Als jij in jezelf goed geworteld bent dan beweeg je, vanuit innerlijke stabiliteit, flexibel mee met alle veranderingen en accepteer je dat wat er voor en om je heen gewooneg ontstaat. Op jezelf heb je invloed op je omgeving zo goed als niet, hoewel je dat soms wél denkt. Investeren in jezelf levert je energie op die je weer kunt gebruiken om jouw missie hier, jouw kwaliteiten en talenten, tot wasdom te laten komen.

Goed voor jezelf en goed voor anderen én een hoop minder gezeur op de wereld.

Veranderingen aan gaan als bamboe kan zo gek nog wel eens niet zijn.

Frans Captijn  

Zet stappen in nieuw leiderschap!

Van mijn docent voor talentencoach, Willem Glaudemans, ontving ik tijdens een van onze sessies een boekje met de titel; ‘Worden wij opgetrild?’. Het omschrijft dat we in een overgangsfase van tijdperken op onze aarde zitten. De wereld is in beroering en de zekerheden die wij altijd ontleenden aan de wereld buiten je komen steeds meer te vervallen.

Niet alleen hier in Thailand, maar wereldwijd, is op 6 juni jl. aandacht besteed aan de zogenaamde Venus transitie. Die wordt gezien als een van de mijlpalen in dat veranderingsproces. Of je er in gelooft of niet, om je heen zul je als je er even bewust aandacht aan schenkt, veel veranderingen kunnen waarnemen. Niemand zal bijvoorbeeld nog kunnen ontkennen dat we nog nooit in de jongste geschiedenis zoveel hebben gehad maar ook zoveel hebben verloren. Ik doel dan op de ‘economische crisis’ die vanaf 2008 gaande is. Langzaam maar zeker komt er een bewustzijnsverandering op gang. Steeds meer gaan meerwaarde, bezieling, talenten en missie een rol spelen. Ook het leiderschap is, alweer, aan verandering toe.

Daar waar een leider vroeger veel meer werd gezien als hoofd van een team, een afdeling bedrijf of organisatie, blijkt die definitie in de praktijk steeds minder bruikbaar. In de tegenwoordige tijd van ‘multi-tasking’ hebben we in de achtbaan van het leven nauwelijks oprechte aandacht bij de individuele dingen die we doen. De kans op fouten neemt toe, de kwaliteit verminderd en het gevoel van betrokkenheid is vaak ver te zoeken. Daarbij geldt dat ook het nagenoeg uitsluitend sturen en controleren op outcome en korte termijn resultaten ook zo langzamerhand de grenzen heeft bereikt en de veerkracht uit een organisatie haalt. De zogenaamde grip op het proces willen houden zorgt voor verstarring. Inzetten op ‘loslaten’ en het accepteren van menselijk uitlegbare fouten daarentegen draagt bij aan het leren van situaties, flexibiliteit en creativiteit.

Een leider opgewassen tegen de jongste toekomstige tijd, een tijd die feitelijk al is aangebroken, is veel meer de persoon die in een positie zit om andere personen op een positieve manier te beïnvloeden. Leiderschap is daarin veel minder een rol dan juist een activiteit. Een activiteit om het beste uit mensen te halen  en ze zelf te laten ervaren dat ze veel meer unieke eigenschappen in zich hebben die kunnen bijdragen aan (werk) processen dan ze zelf dachten. Die vorm van leiderschap kun je misschien met een modewoord wel authentiek leiderschap noemen. Het is geen vorm en je hoeft er ook geen grote groepen mensen mee aan te sturen. In iedereen zit immers een leider.

Die vorm van wat er in jou zit ontdekken is de moeite waard in de wereld die momenteel bol staat van verandering en transitie.

Willem Glaudemans schrijft er over: ‘Deze tijd vraagt van ieder van ons om je authentieke plek in te nemen, en te doen waarvoor je gekomen bent. Dat is de plek waar je de stormen van deze tijd het best kunt weerstaan en niet omver geblazen wordt. Je bent waarschijnlijk niet bij toeval juist in deze tijd geïncarneerd. Je bent gekomen om jouw bijdrage te leveren aan dit heel spannende en unieke proces.’ Mooier kan ik het eigenlijk niet zeggen.

Zet dus stappen in nieuw leiderschap en straal jouw potentie en energie naar jouw omgeving die je nodig heeft uit! Maar… voordat je dat kunt moet je beginnen bij jouw persoonlijk leiderschap. Hoe leidt jij jezelf en hoe ga jij die transitie in de nieuwe tijd aan?

Wil je er eens bewust aan werken in een omgeving die zich daar uitstekend toe leent? Villa-Asia organiseert, specifiek gericht op deze transitie en nieuwe vorm van leiderschap, werkprogramma’s in zowel het Nederlands als in het Engels. Kom naar Villa-Asia en ervaar wat het ontdekken van jouw missie er juist straks toe doet!

Frans Captijn

Van medewerker-tevredenheid naar medewerker-bezieling

Ik heb bij mijn werkgever als algemeen directeur mogen samenwerken met een hele fijne Ondernemingsraad en, binnen een aantal pogingen tot reorganisatie, ook met een super gemotiveerde zogenaamde 'Bijzondere Ondernemingsraad'. 

In het samen op in de processen die binnen de (re)organisatie speelden vervulde ieder vanuit zijn/haar verantwoordelijkheid de taak en rol en eigenlijk nog veel meer. Dat meer voelde voor mij als een stuk bezieling binnen de 'gewone' zakelijkheid en betrokkenheid.

Van beide organen kreeg ooit de vraag om een medewerkertevredenheid onderzoek in te stellen. Dat was (en is misschien nog steeds) een soort kapstok om te kunnen kijken waar je als organisatie op kunt bijsturen. Een soort kwaliteitsmeting die aangeeft waar je staat en wat een verdere stap zou kunnen zijn in verbetering. Net zoals dat in het INK-systeem van kwaliteit wordt gehanteerd.

Ik ben en blijf nog steeds wars van medewerkertevredenheid onderzoeken. Mijn gevoel geeft iets negatiefs aan. Zeker omdat de formulieren anoniem mogen worden ingevuld en omdat gevoel en ervaring vaak zo moeilijk te meten zijn. Wat is immers tevredenheid? Het ‘Van Dale’ woordenboek geeft bij tevreden aan; niet meer begerend; voldaan. Een beweging van te willen hebben of te willen krijgen. En jawel, dat van de organisatie. In mijn beleving vrij eenzijdig en voor ieder zijn of haar beleving ook nog eens anders. Als je er van uit gaat dat je de organisatie kunt zien als een samenwerkende groep mensen die meerwaarde bieden aan een gezamenlijk doel of product, dan kun je zo’n onderzoek dus ook zien als wat wil ik eigenlijk van mijn collega’s (in plaats van altijd de baas of bijvoorbeeld het bestuur).  

Nu ik mij steeds meer verdiep in boeken, leiderschap voor de toekomst en zeker ook, in het prachtige Thailand, in andere invalshoeken, cultuur en Boeddhisme, begrijp ik steeds meer waarom ik me bij medewerkertevredenheid  onderzoeken niet koosjer voel.

Hier gaat het om veel meer dan ´begeren. Hier gaat het om verbinding, om diepgang zeker ook om geven, luisteren naar de stem in jezelf maar ook veel hogere doelen en levenswaarden.´

Als ik dan ook al iets zou willen laten onderzoeken in organisaties is het de speurtocht naar bezieling in zowel de individu als in de organisatie zelf. Dat laatste doe je zeker samen (je bent samen namelijk organisatie). Als je de moed hebt om jouw bezieling niet anoniem te beschrijven, er open over te zijn, zul je zien dat je je talenten optimaal kunt geven en dat die dan ook juist worden gewaardeerd. Een omgekeerde beweging dus. Je kijkt naar jezelf naar wat jij de organisatie (de mensen op de werkvloer om je heen) kunt bieden om de meest fantastische dienst of het meest mooie en bruikbare product te kunnen leveren. Als jouw medewerkerbezieling veel overeenkomsten heeft met de organisatiebezieling… dan zit je niet alleen prima op je plek op dat moment maar ervaar je ook gunfactoren en meer waarde(ring). Je gaat opgewekter naar én van je werk en dat besmet in positieve zin een veel grotere omgeving dan je voor mogelijk hield.

Op naar medewerker bezieling dus wat mij betreft.

Frans Captijn   

Heb jij zicht op het 'onderwaterprofiel' van mensen en organisaties?

Als mensen in een organisatie gaan werken is het goed om van die organisatie een beeld te hebben. Dat beeld is meestal niet compleet. Vaak blijkt van de buitenkant alles mooier en aantrekkelijker dan in de situatie dat je er al een tijdje werkt. Je ziet dus slechts de bovenkant van ‘de ijsberg’. Dat betekent dat er vaak nog een veel groter, onzichtbaar, gedeelte onder zit. De onderkant. Voor het gemak heb ik hiernaast dan ook het zo bekende plaatje eens omgedraaid om juist die onderkant eens wat meer te belichten.

Die onderkant is moeilijker te vatten. Er zitten veel zaken onder de waterlijn zo zal bij nader onderzoek blijken. Hoe je naar die zaken die je dan mogelijk ontdekt kijkt is ook nog weer eens per individu verschillend. Ieder leeft immers in zijn eigen definitie van de werkelijkheid. Je meet zaken af naar je eigen beeld, gevoel, normen & waarden. Je kunt er van uit gaan dat het speelveld, als je je er in verdiept, toch net wat anders is dan je eerste indruk die je krijgt.

Zoals dat voor organisaties meestal geldt, zo geldt dat ook voor individuen zelf. Ook weer persoonsafhankelijk speelt er bij mensen op de achtergrond veel meer dan voor een werkgever zichtbaar als ze op die felbegeerde functie komen solliciteren. Te vaak, is mijn ervaring, komen mensen zeer gepassioneerd over. Als ze ook nog eens aan de vereiste functie-eisen voldoen en over de gewenste competenties beschikken maken ze goeie kans om benoemd te worden. Na enige tijd blijkt de passie toch sterk verdwenen en begint de rechtspositieregeling en die zaken waar men juridisch recht op meent te hebben de boventoon te spelen. Groepen mensen jutten elkaar daarin ook nog eens aardig op.

Zowel van organisaties als van individuen zijn er dan ook veel zaken die niet terug te vinden zijn in formele documenten of in heldere, duidelijke en tastbare zaken. Die zaken hebben vaak een enorme invloed op het krachtenspel tussen werknemers en organisaties maar uitgesproken worden ze over het algemeen, buiten de bekende wandelgangen, niet.

Mensen en organisaties kennen dan ook een zogenaamd ‘onderwaterprofiel’. Daar waar je zowel bij jezelf als de organisatie waarin je werkt of waarvoor je wilt gaan werken niet alleen in de functieomschrijving en voorwaarden óók overeenkomsten vindt in de drijfveren die je vindt in het onderwaterprofiel werkt het echt voor een zekere tijd super met elkaar. In het tweede boek dat ik aan het schrijven ben ga ik er dieper op in. 

Je vooraf in dat onderwaterprofiel proberen te verdiepen (wat overigens niet gemakkelijk is) heeft niet alleen zijn charme maar behoedt mensen én organisaties er voor dat de gepassioneerdheid van beiden gelijk na de eerste werkdag al in de slop raakt. Derhalve de tijd om in te investeren meer dan de moeite waard.


Frans Captijn

 

Op weg naar Villa-Asia. Even weg van de stress?

Even tijd voor en werken aan jezelf. Ja, dat kost geld en ook tijd. Door blijven hollen, zo is inmiddels mijn ervaring, kost nog veel meer tijd laat staan geld. Even tijd om stil te staan, buiten je oorspronkelijke comfortzone, maar op een fantastische en energierijke plek levert je uiteindelijk duidelijk meer op.  

Ik ben op weg gegaan naar onze Villa-Asia in Mae Rim. Een filmpje bekijken? Klik dan hier.

Nu ik er wat langer kan zijn dan een ‘normale’ vakantie en inzet op het organiseren van onze villa-asia programma’s en workshops kan ik tussendoor bij collega’s ook eens even mee kijken en mee doen. Collega’s? Jawel, mensen met gevoel en in-zicht om mensen en organisaties zich heel natuurlijk kunnen ontwikkelen, prettiger in hun vel zitten, kwaliteiten en talenten inzetten en meerwaarde voor zichzelf als hun zakelijke en/of privé omgeving opleveren.

Een geweldige ervaring, na mijn aankomst, heb ik de eerste week gehad bij de meditatie. Niets zweverigs maar duidelijk verdiepend.

Stress is deze week het thema. Een ander woord voor stress, in het Engels, is tension. Tension duidt daarbij zeker ook op fysieke spanning in je lichaam. Zonder dat we dat in de gaten hebben zit ons lichaam vaak vol van spanning. Ex-tension, niet te verwarren met de mooie haarverlengers die vaak in kapsels worden ingebracht, duidt in onze trainingen dan ook op ont-spanning. Door juist aan die ontspanning aandacht te geven ervaar je pas welk bezit spanning juist van je heeft genomen.

Die ervaring en het daarmee oefenen in een omgeving die er toe uitnodigt én er toe doet is slechts één van de onderdelen waarmee we hier met begeleiding van locals aan de slag zijn. Zeker inspirerend te noemen. Door het loslaten wat altijd al ongemerkt in je vast zat bloeien er mooie nieuwe blijvende ervaringen en inzichten in je op.

Frans Captijn

De waarde van aandacht voor jouw biotoop

Onlangs organiseerden we vanuit onze workshop programma's van Villa-Asia een meeting met als thema: 'Over jouw biotoop gesproken...'. Dit keer was de opkomst veel minder groot dan tot nu toe het geval is. Vreemd. Zeker als je de enorme waarde van je biotoop kent en het gemak om je 'flow', energie en prestaties door er eens aandacht aan te besteden kunt verhogen.

Bij biotoop denk je misschien snel terug aan de lessen biologie op de middelbare school. Die gingen dan over het leefklimaat van een plant, kikkervisjes of andere dieren. Als je de mens ook als 'dierlijk' kunt zien dan kent een mens dus gewoon ook een biotoop. We slaan er vaak weinig tot geen acht op. Natuurlijk kun je stellen dat je biotoop cultureel bepaald is maar daarmee laat je heel veel achterwege.

Je kunt enorm veel aandacht aan jezelf besteden, aan je talenten, je kwaliteiten, jouw vakmanschap. Aan opleidingen en trainingen en wat al niet meer is om zo optimaal mogelijk te kunnen presteren. En toch... als je habitat niet juist voor je is dan kun je niet optimaal functioneren.

Denk er eens over na waar je tot nu toe allemaal gewoond hebt, waar je vakantie gevierd hebt, op welke plekken je hebt gewerkt... Kun je er een rode draad in herkennen waar je je het meest op je gemak en het lekkerste in je vel hebt gevoeld? Hoe voelde dat, hoe rook het, hoe proefde het, hoe zag het er daar uit, hoe hoorde het aan, welke energie (ook trilling en resonantie) kreeg je er. Kortom, wat was 'die sfeer'?

Heel eenvoudig kun je vaak op de plek waar je nu woont en werkt elementen vanuit die sfeer inbrengen. Zeker weten dat je, zonder het misschien eerst zelf in de gaten te hebben, veel lekkerder in je vel gaat zitten en ook nog eens beter functioneert.

Frans Captijn

Zin in iets anders op vakantie in Thailand (Chiang Mai)?

Je gaat naar of bent op vakantie in Thailand. Jij bent dan feitelijk wel toerist maar misschien wel één die net even anders is dan anderen en/of met jouw specifieke intenties deze reis voor jezelf maakt.

Jouw reis gebruik je om eens even op adem te komen, antwoorden op vraagstukken in jezelf te vinden en/of zaken op een rijtje te zetten. Misschien als een kort sabbatical om eens bij te tanken en even de hectiek van alle dag in het snelle westen te mijden of om eens op zoek te gaan naar jouw kwaliteiten, talenten en persoonlijke missie. Ben jij met een persoonlijke missie op vakantie in Thailand ?

In zo'n situatie ben je niet op zoek naar hordes mensen die Thailand op hún manier in de toeristencentra willen beleven maar wil je dat eens in alle rust voor jezelf. Je bezoekt dit schitterende land om te snuiven aan cultuur, natuur, oerenergie en de vele mooie dingen. Je wil je er aan over geven om het nu maar eens op een veilige en verantwoorde manier in en met je te laten gebeuren.

Wij van Villa-Asia zijn dé expert in unieke 'ontdekkingsreizen' die in-zicht geven in (latente) kwaliteiten, talenten en kracht in en van mensen & organisaties. Onze spiegel maakt authentieke waardevolle elementen zichtbaar waarmee je de transitie naar (persoonlijk) meesterschap aan kunt gaan.

Villa-Asia zit niet in die overvolle drukke centra maar juist in een bosrijke omgeving, zo'n 25 km boven Chiang Mai, in de plaats Mae Rim. Een plek om eens zalig tot jezelf te komen en op zoek te gaan naar verdieping, bezieling en in-zicht.

Welke mogelijkheden / aanbiedingen wij hebben?

• Werkretraites,
• Diverse één of meerdaagse workshops & trainingen (op basis van een thema),
• Persoonlijke buddy-trajecten,
• Begeleiding persoonlijke ontwikkeling,
• Speurtocht naar je talenten & missie,
• Relatie inzicht en verdieping, 
• Talent coaching, 
• Introductie mindfulness en meditatie,
• etc.

Meer weten of overleg over een programma voor jou of jullie op maat tijdens je verblijf in Noord-Thailand? Neem dan contact met ons op via onze website of rechtstreeks met contactvillaasia@gmail.com. 

Gun jij jezelf ook deze speurtocht? Voel je dan van harte welkom bij ons in Mae Rim!

Frans Captijn

Het belang van een gunfactor voor groei

Sta je er wel eens bij stil? De gunfactor of jouw gunfactor? Misschien, onbewust, vaker dan je wilt omdat een gunfactor zo enorm vaak ontbreekt en/of bepalend is voor hoe je jouw missie of die van een organisatie kunt leven. Daardoor blijven veel kwaliteiten en talenten van mensen helaas onbenut omwille van...? Vaak macht en positiespel.

Er wordt in de openbaarheid ook niet zo vaak over gesproken. Iets wordt je gegund, dat merk je direct, óf het wordt je niet gegund. In die laatste situatie gebeurt dat vaak 'onderstrooms'. Je ziet het niet direct, er wordt door gebruik van onze 'sociale' vaardigheden geraffineerd een eind aan gemaakt. Dat zie je meestal niet maar je voelt het weldegelijk aan alle kanten knagen. Het ontbreken van een gunfactor trekt, daar waar jij zelf zo graag iets van jezelf wilt geven, de energie heel langzaam uit je weg.

In het Franse Chartres zag ik daarvan letterlijk eens een demonstratie. Een groep omstanders in een kring moest aan een persoon met een vraag midden in die kring éérst (onzichtbare) 'gun-energie' geven (wij gunnen je dat dit je lukt, twijfel niet) en nadien 'niet-gun energie' (dit mag en gaat jou niet lukken) uitzenden. De kracht van de persoon in het centrum, hoe graag die ook zijn missie wilde waarmaken, liep zichtbaar bij de tweede oefening weg. Het lukte gewoon niet om te doen wat hij graag wilde.

Als je praat over 'gun-factor' voelt bijna iedereen daar wat bij. Als je gaat zoeken op de term zelf vind je weinig concreets. Gunnen, zegt het Nederlandse woordenboek Koenen, is; graag hebben dat iemand anders iets heeft of krijgt. Toestaan, veroorloven. In het Engels komen meer afgesplitste woorden voor wat wij onder gunnen verstaan voor; Allow, grant en award.

In mijn beleving komt; 'oprecht graag hebben dat iemand anders iets heeft of krijgt en hem zijn of haar haar groei en ontwikkeling van harte toewensen' het dichtste bij. Dit overigens zonder persoonlijk winstbejag van de ander.

Er bestaan veel 'onderwaterprofielen' van mensen en organisaties. Dat onderwaterprofiel bepaalt voor een groot deel de gunfactor. Veel zaken die niet terug te vinden zijn in hoe ze zich uiterlijk profileren. Die zaken hebben vaak een enorme invloed op het krachtenspel in relaties. Tussen individuen onderling, werknemers en organisaties. Maar uitgesproken worden ze over het algemeen, buiten de bekende wandelgangen, niet. 

Wordt iemand iets gegund? Let dan op! Helaas zit daar regelmatig onderhuids een verzoek in. De volgende keer gun jij me dan toch zeker ook wat...? Ik heb jouw dochter nu aan een baan geholpen dus... Zo werkt het in onze maatschappij. Dat heet bij ons geen corruptie maar gewoon 'netjes' netwerken en/of 'gebruik maken van kruiwagens'.

Je kunt nog zoveel gestudeerd hebben, nog zo goed innerlijk en uiterlijk in je vel zitten maar er is ook nog een omgeving die je het moet gunnen. Een charme offensief leidt soms, tijdelijk, tot resultaat. Als je met je hoofd boven het maaiveld uitkomt en anderen kunnen dat goed gebruiken, dan mag je kennelijk groeien. Loop je de meerdere eer en glorie van anderen voor de voeten dan kan het soms slecht met je aflopen.

In je leven en in de vooruitgang die je wilt boeken draait heel veel om de 'gunfactor'. Je kunt er ook voor kiezen om je eigen, onafhankelijke, pad te kiezen. Te gaan voor je eigen kracht, kwaliteiten en talenten. Dat scheelt omdat je dan ook anderen niet dankbaar hoeft ze zijn.


Frans Captijn

Durf professioneel te improviseren

Speuren naar meesterschap is dan misschien één, vrij durven acteren vanuit je vakmanschap, je kwaliteiten, talenten en verworven competenties is weer wat anders.

Regelmatig hoor, zie en ervaar ik dat er heel veel regels zijn die moeten worden nageleefd. Dat is maar goed ook. Regelmatig worden echter regels klakkeloos voorgeschreven, toegepast en gecontroleerd. Iedere regel heeft dan misschien wel zijn of haar achtergrond maar in een totaal pakket als combinatie toegepast zien velen nut en noodzaak niet meer. Ook hier geldt in mijn ogen dat je als vakman of vakvrouw die regels uitvaardigt en controleert ook het vermogen moet hebben om buiten je eigen speelveld te kijken naar het geheel.   

Vanuit mijn achtergrond in de (inter)nationale wereld van de rampenbestrijding en crisisbeheersing weet ik dat gezond boeren verstand gebruiken, improviseren en afwijken van sommige van die regels een must is om zaken te kunnen oplossen. Te vreemd heb ik het altijd gevonden dat bijvoorbeeld een brandweerorganisatie zich bij oefenen altijd aan alle regels moet houden maar bij calamiteiten er indien noodzakelijk van mag afwijken. Hoe kun je mensen daar ooit op oefenen als daarop oefenen juist niet mag. Te bang zijn bestuurders en leidinggevenden vaak om uiteindelijk te worden 'afgestraft' of 'afgeschoten' als het nadien, volgens een 'onderzoekscommissie' allemaal niet volgens de regels is verlopen.

Binnen meesterschap pleit ik voor professioneel improviseren. Dat is niet iets van; 'rommel maar een beetje aan...', maar juist; 'versta je vak, je professionaliteit en durf van daaruit in situaties die zich daar voor lenen af te wijken van regels!'.

Ooit heb ik voor een burgemeester, Thijs Wöltgens, mogen werken die mij, vanuit vertrouwen in de professionaliteit van onze organisatie én in mij, aangaf: 'Lossen jullie het maar op, ik leg het wel samen met jullie uit en dek het wel af'.

Dat is fantastisch werken, draagt bij aan meer creativiteit, verantwoorde lef, een hogere kwaliteit van het product én de ontwikkeling van meesterschap.

Of je daarvoor bijgevoegd plaatje moet evenaren blijft natuurlijk een persoonlijke keuze.

Frans

Toe aan nieuw leiderschap en stoppen met managen?

De meeste mensen zijn er inmiddels wel van overtuigd dat er in de wereld om ons heen wel heel erg veel 'beweging' aanwezig is. Om nu te stellen dat op 21 december 2012 de wereld zal vergaan gaat mij wel iets te ver. Het jaar 2012 uitroepen als algemeen 'doemjaar' ook. Maar toch... we zitten, zo lijkt en voelt het, in een stevige transformatie.

Op zijn zachtst gezegd kun je volgens mij stellen dat we met en in complexe mondiale problemen zitten. Een situatie van chaos die erg onrustig is. De uitwerking daarvan op ieder individueel en/of als organisatie is anders. Toch geven veel mensen aan dat hun toekomst ongewis lijkt. Netwerken houden ons in de greep en alles gaat veel sneller. Zelfs zo snel dat we niet meer alles vanuit ratio kunnen beredeneren. Religies, ethiek, westerse cultuur en ook wetenschappelijke inzichten zijn niet meer toereikend. Veel mensen zijn op zoek naar andere vormen van houvast. We worden gedwongen om steeds meer uit gevoel en intuïtie te leven.

Ook het huidige leiderschap en management staat onder invloed van de huidige roerige tijd. Leiderschap wisselt met de tijd, door wijziging van mensen (samenwerking van verschillende en instroom van nieuwe generaties), taken, omgeving en maatschappelijke omstandigheden en ontwikkelingen.

In deze tijd zijn we dan ook hard toe aan tenminste niet één maar twee soorten nieuw leiderschap zo is mijn stelling. Verder ontwikkelt zich een nieuwe vorm van 'management'.

Nieuw leiderschap vergt allereerst het oppakken van persoonlijk leiderschap. Daarnaast het aansturen van organisaties vanuit bezielend leiderschap. 'Managen'? Transformatie, ik noem het ook wel 'Step-stone management', zal steeds verder zijn intrede gaan doen.

Persoonlijk leiderschap
Persoonlijk leiderschap staat bij mij voor het nemen van de verantwoording voor je eigen leven. Ken, of ontdek, je missie en zet om die persoonlijke missie waar te maken al je aangeboren talenten en ontwikkelde kwaliteiten op een optimaal samenwerkende manier in. Toon je ware identiteit en leef je ideaal. Mooie woorden, misschien dat je er nooit helemaal komt. Zelf het heft in handen nemen (actie nemen) in plaats van te blijven denken, te wikken en te wegen, uitstellen, naar de best bedoelde adviezen van anderen luisteren in plaats van naar dat stemmetje dat al jaren in jezelf roept, is op zich al leiding nemen over jezelf. Mijn insteek is dat achter ieder mens een idee zit dat door de grote regisseur van je leven is bedacht.
Volg dus jezelf! Ga op zoek naar de inspiratie achter je eigen bouwtekening en het potentieel dat je in je hebt. Je bent leider van jezelf en daarmee niet langer meer ondergeschikt.

Bezielend leiderschap
In de chaotische situaties en ontwikkelingen waarin we zitten en binnen de netwerken waarin we opereren gaan steeds vaker andere elementen dan hiërarchie en macht spelen. Organisaties worden platter, directeuren en managers verdwijnen, het collectief aan medewerkers weet zich zelf, vanuit het netwerk en door hun specialisme, steeds beter te organiseren voor hun taak. Een leider haalt de autoriteit niet langer meer uit de functie maar uit zijn of haar innerlijke kracht, identiteit en dienstbaarheid. 

De nieuwe leider is degene die het collectief hoogste goed, vanuit harmonie en bezieling, naar boven weet te laten komen. Het is niet iemand die de rol van baas speelt maar de natuurlijke geaccepteerde leider (al dan niet voor een bepaalde klus) is. Het is de persoon die kan luisteren zonder direct te oordelen. Die kan enthousiasmeren. Die niet gaat voor overtuigen door debat maar juist de waarde vindt in de dialoog. Hij/zij moet om kunnen gaan met chaos, complexiteit, paradoxen en onzekerheid. Van een nieuwe leider wordt gevraagd om vorm te geven uit dat wat er, vanuit een gezamenlijk te formuleren doel, uit chaos ontstaat. Daarbij zijn niet meer de managers nodig die de deur in algemene zin letterlijk voor medewerkers hebben open staan maar die hun hart voor medewerkersbezieling open hebben staan. Deze leidinggevenden zien waarde in het toelaten van verstilling. In die verstilling vinden ze nieuwe energie en creativiteit. Ze stellen zich niet langer alleen de vraag: 'Wat moet er gedaan worden?' maar veel meer onderzoeken ze en stellen ze zich open voor het antwoord op de vraag: 'Wat wil hier nu gebeuren?'.

Transformatie of 'Step-stone management'
Vanuit deze hierboven voorgestelde ontwikkelingen verwacht ik dat ook steeds minder binnen de zogenaamde SMART en planmatige en dichtgetimmerde kaders gewerkt zal kunnen blijven worden. De complexiteit van dit moment valt haast niet meer met meetbare criteria te beheersen. Het proces vergt (zelf)vertrouwen, inspiratie, creativiteit (laten ontstaan), dienstbaarheid en ophouden met alles onder controle te willen houden. Het is in veel situaties wenselijker om niet langer meer vooraf allerhande plannen van aanpak op te stellen. Het is beter om plannen van aanpak stap voor stap te laten ontstaan. Heel veel invloeden op thema's en projecten veranderen zo snel dat ze vooraf nauwelijks in te calculeren zijn. Die veranderingen zijn nooit klaar en gaan dan ook altijd door. Wie kan er tegenwoordig nog vijf jaar écht objectief vooruit kijken? De praktijk van alle dag heeft dat toch inmiddels wel uitgewezen.Transformatie, het nieuwe 'managen', vraagt om het step by step, steeds vanuit een nieuw ontstane setting met complexiteit, paradoxen en onzekerheid, omgaan met deze opeenvolgende dilemma's in een organisatie en transitie toe te durven laten. Je zou dat 'Step-stone management' kunnen noemen.

Frans Captijn

Op je innerlijk kompas bij Villa-Asia

Ik ren dus ik ben! Zo is dat. Waar je naar toe, achteraan, op vooruit of voor weg loopt is lang niet altijd helder. Laat staan waarom je dat doet...

Natuurlijk spelen je verantwoordelijkheid, jezelf manifesteren, 'brood op de plank' houden en je 'zekerheden' veilig stellen, grote rollen. Immers het is heel normaal om in te zetten op 'lekker' leven. Je weet immers meestal nooit vooraf hoe lang dat nog duurt en je hebt de garantie dat je niets kunt meenemen.

Vanuit onze workshops, werk(retraite) programma's, individuele begeleiding en buddy-trajecten ben ik er inmiddels wel achter dat door dat rennen en moeten het échte 'lekkere' van dat leven bij velen vaak ver te zoeken is. Ze zijn bijvoorbeeld alleen al het grootste gedeelte van hun tijd met hun gedachten bezig met het verleden en met de toekomst en slechts weinig met het, op datzelfde moment, juist genieten van het leven. De aandacht is daar nauwelijks bij.

Doe je wel eens een keer helemaal niets?  De boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh zegt in de film 'Steps of Mindfulness': 'Als we 10 minuten of een kwartiertje vrij tijd hebben weten we niet wat we moeten doen. We zijn bang om in onszelf te gaan omdat we het idee hebben dat het daar niet prettig is. We denken er liever niet aan en lopen er liever voor weg. We pakken een tijdschrift of we grijpen onze telefoon of organizer of gaan gelijk weer ergens naar toe of iets doen. Er zijn veel manieren om aan onszelf te ontsnappen.'

Villa-Asia, speurtocht en transitie naar meesterschap in en van mensen & organisaties... Daar sta je eens even stil. De ervaring is in het begin vreemd om je digitale ondersteunende middelen waar je zo aan gewend bent eens even niet te gebruiken. Het went overigens snel. Je wordt ook niet gestoord. Je of jullie zijn aangewezen op je of jullie innerlijke kompas. Dat geeft bewust inzicht in wat er onbewust leeft en geeft je van binnen uit stabiliteit. Je ontdekt daar antwoorden, richting en/of oplossingen vanuit je of jullie zelf mee.

In die tijd en met jouw of jullie kompas kijk je naar de eigen situatie. Thich Nhat Hanh geeft aan: 'Je hebt een afspraak met het leven. Die afspraak is op dit moment. Als je dat voorbij laat gaan mis je de afspraak met je leven. Je loopt vaak weg voor jezelf omdat er onrust in je heerst en omdat je soms onbewust slachtoffer bent van haat en jaloezie. Je zoekt het geluk altijd buiten jezelf terwijl je het juist in jezelf kunt vinden.'

Villa-Asia laat je kennis maken met jouw innerlijk kompas. Niet alleen tijdens de programma's maar als handvat ook voor gebruik nadien. Daardoor ben je gewoon wie je bent en hoef je niet of slechts met aandacht te rennen. Een prettigere ervaring van 'lekker' leven. Een soort van up-date met 'weg van de snelweg' van je gps.

Een eerste indruk van de omgeving van Villa-Asia?

Voel je van harte welkom bij ons om je of jullie eigen speurtocht aan te gaan!

Frans Captijn

 

Heb jij het lef om je ideaal te leven?

Leef jij hoe de buitenwereld vindt dat dat voor jou hoort? Leef je je passie of leef je, sterker nog, je ideaal? Heb je er eigenlijk ooit al eens bij stilgestaan wat jouw ideaal of levensmissie is?

Heel veel mensen voelen zich, ondanks dat ze gezond zijn, in het werk dat ze doen of in het leven dat ze leven niet optimaal in hun vel. Ze leven en werken niet vanuit hun diepste motieven. Vaak ook zetten ze niet al hun meest geëigende talenten in. Een stemmetje in hen geeft al lange tijd signalen af dat het beter kan of zelfs moet maar toch...
De confrontatie met de gedachten wat de consequenties en mogelijke gevolgen allemaal zouden kunnen zijn bij het opvolgen van die roep maakt wel heel bang.

In mijn beleving kun je pas echt happy in je leven en werk zijn als je al jouw talenten vrij en creatief kunt inzetten voor dat wat je missie is. Om me heen zie en ervaar ik veel mensen die het contact met hun droom zijn kwijt geraakt en op basis van ratio (en soms ook angst voor het onbekende) maar gaan voor 'second best'. Daarmee doe je niet alleen jezelf maar ook je omgeving uiteindelijk heel veel tekort.

O.k. het vergt in veel situaties veel lef om stappen te zetten om je ideaal te leven. Je omgeving stelt zo zijn eisen (vermoed je) en ons denken in on-mogelijkheden en bedreigingen is werkelijk perfect ontwikkeld. Aarzelingen te over... Vasthouden uit loyaliteit, zorg om en verantwoordelijkheid voor het gezin, financiële overwegingen, wachten op economisch berere tijden, of bijvoorbeeld je zelfbeeld.

Aarzelingen zetten aan tot afstel of tenminste uitstel. Osho geeft aan: Ons verstand zal zeggen: 'Morgen. Wachten. Laten we er eerst over nadenken.' 

Met denken kom je nooit tot een beslissing. Echt leven is alleen mogelijk zonder besluiteloosheid en zonder een altijd maar vast houden aan overtuigingen. Je blijft anders altijd slechts een toeschouwer en neemt nergens aan deel.

Je wil eerst nieuwe zekerheden voor je de oude durft los te laten. Je blijft dus zitten waar je zit. Maar zo werkt het, als je gaat voor je ideaal en je missie volgt, niet. Dan werkt het juist omgekeerd. Dan moet je het lef hebben om het onvruchtbare los te laten, voordat (misschien zelfs wel zodat), er ruimte voor iets nieuws ontstaat.

Daartussen ligt vaak een zoektocht. Een speurtocht naar persoonlijk meesterschap. Jouw reis van de held waarin je na enige aarzeling op pad gaat met een opdracht. Onderweg de draak (een aantal beproevingen en blokkades) overwint en met jouw schat (inzicht of boodschap) terug keert om te groeien door te delen.

De eerder genoemde argumenten om, als second best, te blijven vasthouden aan dat wat je hebt blijken oneigenlijk te zijn als je de moed hebt om tegen je hoofd in, je hart te volgen. Als je altijd blijft doen wat de deed krijg je ook altijd weer dat wat je kreeg...

Je zult je comfortzône eens even moeten verlaten en op reis durven gaan om jouw schat te vinden, te ervaren én voor jezelf en anderen te openen. Daar wordt je blij van en zeg je JA tegen.

Villa-Asia biedt je de unieke mogelijkheid om je hierbij te ondersteunen. Er is zelfs een speciaal werkretraiteprogramma voor ontwikkeld.

Zegt je verstand op voorhand hiertegen nee? Dan is het misschien nog even wachten en is de roep nog niet groot genoeg...

Ik wens je in ieder geval toe dat je je hart volgt en op jouw manier stappen zet om hoe dan ook wat vaker te luisteren naar dat stemmetje in jezelf (ik praat uit ervaring dat ik dat te lang niet deed) en voor jezelf en je omgeving te kiezen voor 'best'!

Wat je daarbij misschien al kan helpen?

• Vertrouw in en op je eigen creativiteit en laat die toe
• Stop met (negatief) oordelen
• Neem zorgvuldig (als een kind nieuwsgierig en vanuit aanwezige wijsheid) waar en
• Stel indringende vragen (die beantwoorden aan het doel van je leven).

Frans Captijn

Wat maakt Villa-Asia anders dan anderen?

Wat is jullie 'onderscheidend vermogen' als Villa-Asia?

Ik rilde een beetje van die vraag die ik onlangs op een receptie hoorde moet ik je eerlijk zeggen. Je 'onderscheidend vermogen...'. Toch ging er een (tempel)belletje rinkelen. Je moet dat toch heel eenvoudig kunnen uitleggen?

Juist als je steeds meer in de wereld van voelen zit dan merk je dat je gelukkig toch ook nog steeds met een wereld van beredeneren en ratio te doen hebt. Dat is maar goed ook want het houdt je met twee benen op de grond.

Misschien is dat wel één van de eerste aansprekende zaken die bij Villa-Asia in het oog springt. De wereld verandert en staat, in mijn ogen, gelukkig meer open voor de luxe om met je missie en passie als persoon en organisatie bezig te kunnen/mogen/ nee moeten zijn.

'Zin-geving' in werk, privé en/of hobby speelt steeds meer een rol en er kan en mag ook over gesproken worden. Velen merken dan al snel op dat het voor hen allemaal een beetje 'zweverig' wordt. Villa-Asia houdt de benen stevig op de grond ondanks dat we toch aan de slag zijn met een breed palet aan invalshoeken. Meditatie is er daar bijvoorbeeld ook één van.

Bij Villa-Asia ervaar je een maatwerkprogramma voor jou als persoon of als organisatie. Jij of jullie tellen!

De aanpak en het gevarieerde aanbod van het programma is creatief en verrassend. Zo voer je bijvoorbeeld diverse opdrachten uit in de natuur bij het rustieke achtergrond geluid van de lokale waterval. Het programma zet in op verschillende invalshoeken (fysiek, mentaal, sociaal, emotioneel, systemisch en spiritueel). Villa-Asia laat zich regelmatig ondersteunen vanuit lokale samenwerking en aanwezige expertise.

In onze programma's ervaar je; Je bent je eigen leermeester of coach. Het is uniek om te ervaren dat antwoorden waar je naar op zoek bent al lang in jezelf of je organisatie aanwezig zijn en dat je alleen of samen in staat bent die naar buiten te brengen.

De oosterse omgeving zorgt als geen ander voor rust, spiritualiteit en bewustzijn. De grond (aarde) en werkomgeving zijn nog puur en onaangeroerd. Onze programma's zijn een beleving in plaats van een belevenis. De lokatie zorgt daar al voor. Het is een ultieme plek om, vanuit niet moeten, optimaal te kunnen loslaten/vrijgeven én te herontdekken. Mogelijk de sleutel tot de weg naar jouw (of jullie) persoonlijk meesterschap en meer balans in energie in je leven of organisatie te vinden.

Invloed van oosterse cultuur, aanwezige natuur, temperatuur en ook tijdverschil met Nederland,  zijn natuurlijke dragers van de Villa-Asia programma's.

Villa-Asia is geen vakantie. Vakantie komt van het Latijnse woord 'vacare', dat 'leeg maken' betekent. Een werkretraite of programma is een ontdekkingsreis in en met jezelf op een plek en in een omgeving die er toe doet en waar je anders van terug komt.

Als laatste, nou eigenlijk als eerste... dat als antwoord op de gestelde vraag tijdens de receptie in me op kwam... In hoeverre is dat wat Villa-Asia doet te onderscheiden? In mijn ogen is en valt er niets te onderscheiden. Met wat? Met wie? Er is geen vergelijk maar slechts een keuze waarbij je voelt of iets bij jou past op het moment dat jij daar voor open staat en dus aan toe bent. Die keuze is voor jou altijd goed! Blijf er echter nooit mee lopen of het uitstellen. Kies dat wat als maatwerk bij jou past.

Wij als Villa-Asia hebben je dan heel graag als deelnemer én onze gast.

Als dat het (tempel)belletje van 'onderscheidend vermogen' allemaal nog niet voldoende laat rinkelen...

Frans Captijn

Je kunt beter altijd jezelf zijn.

Hoe kan het toch zijn dat veel mensen niet 'gewoon' zichzelf zijn? Dat hoor ik vaak en voel ik nog wel meer. Ze zijn thuis vaak anders dan op hun werk en/of weer anders op andere plekken. Wat zou dat eigenlijk kunnen zijn, ‘jezelf zijn’?

Nu ik met een opleiding talent-coaching bezig ben krijg ik daar nog weer meer in-zicht in. 

In je opvoeding leer je je aan te passen aan je cultuur, de geldende normen en waarden, de tijd en je omgeving. Je leert er, zonder dat je het in de gaten hebt, je masker op te zetten of je rol te spelen en je daarmee aan te passen aan een uitwendige werkelijkheid of collectiviteit.

In het Latijn is daar het woord Persona voor. De manier waarop je je, met je masker of in je rol, aan je omgeving toont en waar jij dus (van de buitenkant gezien) voor doorgaat. De persona staat vaak tussen de persoon die je écht bent en de buitenwereld in. In de volksmond wordt het ook wel ‘je buitenkant’ genoemd. Achter jouw masker schuilt immers je ware identiteit. Je denkt misschien dat je omgeving de rol die je speelt niet in de gaten heeft maar de praktijk is anders. Hun gevoel spreekt boekdelen. Als je weet dat je je echte zelf verbergt of geheim houdt straal je een vorm van onnatuurlijke energie uit. Veel mensen in je omgeving merken dat op en prikken snel door die sluier van je heen. Doe je dat zelf immers ook niet feilloos?

Jouw ‘Ik’ (Latijn Ego) is feitelijk het middelpunt van al je bewuste activiteiten als denken, waarnemen, voelen en je intuïtie. Je eigen identiteit is een hele belangrijke eigenschap van je ik. Zonder ego geen identiteit. Maar je ego is niet het centrum van je hele bewuste en onbewuste persoonlijkheid. Dat centrum wordt ‘het zelf’ genoemd. Juist onbewuste collectieve en persoonlijke ervaringen, gevoelens en feiten spelen daarin een voorname rol. Juist die gaan herkennen en erkennen vormt een integrerend ingrediënt van je persoonlijkheid.

Je onderbewuste eens wat meer laten spreken levert je een schat aan informatie op over wie jij bent en wat je van nature goed kan. Als je dat weet, waarom zou je je dan nog langer profileren met zaken die niet helemaal bij je horen en waar je misschien ook helemaal geen zin in hebt? Waarom iemand anders voorstellen dan dat je vanuit jezelf juist kunt zijn/bent?

Als je al jouw kwaliteiten en talenten in een voor jou juiste samenhang tot ontplooiing brengt zet je optimaal in op het kunnen realiseren van jezelf en je missie (dat wat je hier komt doen). Je levert vanuit je kern jouw specifieke prestaties en laat daardoor ook die van anderen volledig toe. Dat proces van ontwikkeling van je persoonlijkheid wordt wel individuatie genoemd. Je persoonlijk bewust worden. Worden wat je in wezen bent. Gewoon zijn wie je bent onder alle omstandigheden. Dat kost minder energie, je hoeft er minder bij na te denken, je hoeft ook niet meer te onthouden of zelfs op te schrijven wat je in je verschillende rollen gezegd hebt. En het mooiste... je omgeving... die wist het in de meeste gevallen toch al.

Als je écht weet wie je bent mag je daar trots op zijn en is er niets waarvoor je je hoeft te schamen of te verbergen. Waarom zou je dan nog überhaupt een rol willen (kunnen) spelen of aannemen?


Frans Captijn

Hoezo Villa-Asia in Thailand? Waarom Mae Rim (Chiang Mai)?

Een vraag die ik nog steeds heel vaak krijg.
Mijn antwoord is haast standaard: 'Als je altijd blijft doen wat je deed krijg je wat je kreeg'.

Als je écht een transitie in jezelf wilt aangaan dan vereist dat een uit je comfortzone stappen. Andere invalshoeken kiezen om naar vraagstukken te kijken, een reis naar binnen maken en vooral eens gaan voelen in plaats van haast uitsluitend te denken.

Wat wij met en in Villa-Asia in onze programma’s doen lukt niet (optimaal) in Nederland en ook niet in bijvoorbeeld België, Griekenland of Spanje. Alle deelnemers die een programma of werkretraite hebben meegemaakt beamen dit volmondig.
Wij maken tastbaar gebruik van de aanwezige flora en fauna, cultuur (Boeddhisme), het tijdverschil, de in Thailand aanwezige faciliteiten én de onaangeroerde grond en geweldige aanwezige energie invloed.

Wij bieden, bewust in het noorden van dit prachtige land, nabij Birma (Myanmar), een in onze ogen unieke locatie, weg van het massatoerisme, als tijdelijk andere (comfort)zone met daarbij een aansprekend programma en een fantastische begeleiding en verzorging.

Thailand, het land van de glimlach. Vriendelijke en behulpzame mensen die elkaar en anderen nog accepteren en respecteren (ook voor wat betreft geloofsovertuiging). Een veilige bestemming met weinig tot geen criminaliteit.
In Mae Rim, provincie Chiang Mai, is het klimaat het gehele jaar door tropisch. De temperatuur ligt gemiddeld overdag tussen de 20 en 35 °C. Er is ruimte, gezonde lucht, geen drukte en je vindt hier nog echte rust.

Onze Villa-Asia omgeving daar kent een indrukwekkende natuur en biedt een scala aan bezienswaardigheden en activiteiten. Van tropische bossen, bergen, watervallen, diverse bergstroompjes, een rivier, meren, wandelen, tempels, kanoën, vlotvaren, golven, tennissen, paardrijden, zwemmen, fietsen, brommer/motorrijden, en vooral niet vergeten de exotische planten maar ook dieren waaronder olifanten, tijgers en prachtige vogels. In onze programma’s maken wij van diverse mogelijkheden gebruik.

Op ca. 25 km bevindt zich het centrum én de luchthaven van Chiang Mai. De tweede stad van Thailand met een grote regiofunctie, dag- en nachtmarkten en uitgaansgelegenheden. Een stad die nooit slaapt.  

De gezondheidszorg is van een hoog niveau, zeer goed vergelijkbaar met de westerse maatstaven. Er zijn 3 ziekenhuizen in de buurt. De verzorging is er uitstekend (en erg goedkoop). Overigens valt het ons op dat het klimaat en de omgeving vaak een positieve bijdrage leveren in eventuele westerse gezondheidsklachten. Veel gezondheidsklachten treden niet of minder op.

Voor ons is Mae Rim dé plek om met een super gevoel ons gevarieerde aanbod van de programma’s 2012 - 2013 aan onze deelnemers van Villa-Asia te kunnen aanbieden.

Met veel plezier gaan we dan ook met alle voorbereidingen door.

Frans Captijn