vrijdag 16 november 2018

De oorzaken van onze emoties

Vorige week heb ik na een lange tijd weer eens een boeddhistische les gevolgd. Het bracht me zoals eigenlijk altijd weer diverse inzichten die ik graag wil delen. Groeien door te delen is nog steeds een van mijn levensthema's. Wie weet ben je geïnteresseerd.

De les ging over emoties. Emoties, we hebben er nogal wat, kun je zien als effecten. In de tegenwoordige tijd, en vooral met de huidige stand van de techniek en de 'sociale' media, delen mensen hun emoties met de zogenaamde 'Emoticons'. Feitelijk gevoelloze afbeeldingen die iets over onze gemoedstoestand in relatie tot een onderwerp niet eens onder woorden brengen door een plaatje te laten zien.

Waar er effecten zijn, zijn er ook bronnen, oorzaken. En omdat voor elke persoon deze bronnen anders kunnen zijn, verschillen de emoties die we in verschillende omstandigheden laten zien, van persoon tot persoon. En de ingesleten gewoonten van onze reacties bepalen mede onze persoonlijkheid.

Hoewel er een balans is in emoties belichten we, als we over emoties praten, meestal direct de ongezonde of negatieve kant er van. Tijdens mijn toneellessen leerde ik bijvoorbeeld dat vanuit de zelfde energie van het oer element ‘vuur’ je zowel heilzaam (uitbundig lachen en het uitstralen van geluk) als diep bedroefd (schreeuwen en huilen) kunt reageren. Het is slechts de uiting die anders is.
Emoties zijn persoonlijke uitdrukkingen en gedragingen. Soorten lichaamstaal met al onze zintuigen en de uiting van hoe we omgaan met onze innerlijke energie. Alle emoties hebben twee gezichtspunten: dat wat we denken (psychologisch) en dat wat we voelen (fysiek).

Ongezonde of negatieve emoties hebben te maken met:
# Hebzucht: Verlangens, lust, passie
# Woede: razernij, vijandigheid, haat, wrok, afkeer
# Onbekendheid: depressie, verdriet, wanhoop, angst, zelfmedelijden, zorgen maken, onzekerheid, enzovoort.

Negatieve emoties leiden tot psychische stoornissen. Beïnvloeden (ruïneren) je gezondheid, gezin, werk, relatie, enz. Gewoon je hele leven.

Gezonde of positieve emoties hebben te maken met:
# Blijdschap: geluk, enthousiasme, optimisme, opgewektheid, plezier
# Ware liefde: zorgzaamheid, mededogen.

Positieve emoties leiden tot mentaal evenwicht en orde. Ook zij hebben invloed op je hele leven maar ze versterken en bouwen zaken en samenwerking juist op.

Als we meer zicht hebben op de oorzaken van onze emoties, kunnen we juist daaraan werken in plaats van met bijvoorbeeld medicijnen, alcohol, drugs of onze verslaafdheid aan onze eenzaamheid verhogende mobieltjes, de effecten proberen te onderdrukken.

De vraag in mijn blog van deze week is dan ook: waar komen onze emoties vandaan?

Als we dieper op deze vraag ingaan, kunnen we ontdekken dat de oorzaak van onze emoties te maken heeft met karma. Het boeddhisme leert zelfs dat het draait om karma van dit leven maar ook van eerdere levens. Maar laten we dat laatste voor nu maar even laten voor wat het is.

Karma? Makkelijk gezegd maar misschien niet zo gemakkelijk te begrijpen. Laat ik eens een poging doen.
Karma kun je zien als een verzameling van acties. Daadwerkelijke lichamelijke acties, en ook dat wat je zegt en de gedachten in je hoofd. Karma heeft ook te maken met de zogenaamde 'wet van oorzaak en gevolg'. Dit komt er op neer dat dat wat we denken, zeggen en doen (als oorzaak) invloed heeft op onze toekomst (gevolg).
En opnieuw kun je begrijpen dat onze eerste jonge ervaringen in onze jeugd een geweldige invloed op dat zogenaamde karma hebben. Zonder er zelf erg in te hebben ben je in die periode immers jezelf aan het aanleren hoe je veilig kunt blijven en ontwikkel je je de basis van je strategie om te kunnen overleven.

Het je eigen maken van de ervaringen van en in je leven nu (je omgang met de wereld om je heen) en de interactie met onze opbouwende / aangeleerde mentale ervaringen veroorzaken de opwinding en het vrijkomen van je emoties. Je spiegelt als het ware automatisch het nu aan jouw verleden en komt in het patroon van reactie.
Hunkeren naar zaken, aanhankelijkheid/gehechtheid, invulling geven aan je verlangens, slepen in dat interactie proces een grote rol en maken ons afhankelijk. We kunnen en willen niet loslaten. We hebben dat ook meestal nooit geleerd.

Emoties kun je zien als de persoonlijke, meestal jouw specifiek gebruikelijke, manier van aandacht gebaseerd op je persoonlijke waarneming in de interactie met jezelf en anderen.

Afstand nemen van een situatie nemen om zonder oordelen te kijken naar dit persoonlijke proces geeft inzicht in dat persoonlijke karma en de manier waarop je jouw emoties toont.
Leren loslaten, je geest kalmeren en zaken (ervaringen) vanuit het verleden opruimen (of tenminste in relatie tot je leven dat je nu lijdt opschonen) en stap voor stap focussen op gezonde emoties kan een mogelijk verstoord emotioneel evenwicht herstellen. En dat is de aanpak van de oorzaak in plaats van de bestrijding van het effect.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 


captijninsight@gmail.com


vrijdag 9 november 2018

Open je briefpost niet op vrijdag en zaterdag en kweek rust in je email verkeer.

Post, zowel briefpost als email verkeer, kan je humeur aardig verstoren. Zeker tijdens je welverdiende weekend dat je nodig hebt om weer even op te laden. En natuurlijk kan dat zowel in positieve zin als in negatieve zin zijn. Heb je er ooit bij stil gestaan?

Afgelopen week werd ik er door iemand uit Nederland en iemand uit Duitsland weer eens even haarfijn op gewezen en veel negatieve gevoelens kwamen weer even terug. 

Graag deel ik met je hoe ik mijn ‘postgedrag’ inmiddels heb ingericht. Niet als het ei van Columbus maar wellicht om er toch eens over na te denken en wellicht actie te ondernemen om misschien wat meer regie over je leven terug te krijgen.

Helaas heb ik in de jaren negentig in een vervelend en langdurend, soms tergend, proces van een echtscheiding gezeten. Niets unieks om het maar even snel nu zo af te doen. En toen ik luisterde naar de verhalen van die twee kwam veel weer boven over hoe dat toen gegaan is en ook hoe zaken vaak nog steeds bij mensen gaan. Verstoringen van je weekend, verstoringen van nachtrust door… jawel post.

Misschien denk ik nu wel te ver door achteraf te zeggen dat het voelde als een soort van complottheorie. Maar meestal lag er weer een dikke brief van een of ander advocatenkantoor op zaterdagmorgen in de brievenbus of kreeg ik een mail op de vrijdagmiddag. Alsof in het lesprogramma van de advocatuur is opgenomen om vooral de ‘tegenstander’ van je ‘client’ of in mijn geval ‘cliënte’ het leven in het weekend zuur te maken.

‘Benieuwd’ open je dan zo’n bericht en je weekend is gelijk aan gort. Die tijd die je juist hebt om even op te laden wordt in beslag genomen door gedachten, boosheid, ongeloof, en noem maar op. En niet alleen overdag, vooral ook ‘s nachts.

En natuurlijk heeft het niet alleen met de advocatuur te maken. Zeker weten dat je uit je persoonlijke ervaringen ook een opsomming van afzenders kunt noemen.

En ook hier kun je zelf de regie over in handen nemen en al zeker voor dat wat je privé leven aan gaat. 
En ja, regie over je post en mail vergt wat discipline om van dat aangeleerde verslaafde gedrag om direct te lezen en te reageren af te komen. Overigens stond ik er versteld van hoe snel mijn buitenwereld er aan was gewend en ben ik ook positief verrast over hoe er op wordt gereageerd.

Mijn persoonlijke voorbeeld deel ik dan ook graag met je.

# Allereerst open ik post die ik ontvang op vrijdag of zaterdag pas op maandag.

# Mijn digitale postverkeer heb ik ook al tijden terug anders in handen genomen.  
Als mensen mij een mail sturen (zowel overigens zakelijk als privé) dan krijgen ze automatisch standaard in het Engels en Nederlands het volgende berichtje alvast terug:

Dank je voor je bericht.

Houd er rekening mee:

Ik zit in een haast continu digitaal vasten & ontgiftingsprogramma. Daardoor geniet ik nog meer van het Leven van mijn leven en van face-to-face contact in verbinding met vrienden, gasten en natuur. Daarom bekijk ik mijn emails uitsluitend op maandagochtend en donderdagochtend vóór de middag in Thailand (GMT + 7).

Indien nodig probeer ik binnen twee dagen nadat ik je mail heb gelezen te reageren.

Bedankt voor je begrip en een mooie dag verder.

Frans Captijn

Tot op heden dragen de twee acties bij mij aan meer rust en nagenoeg geen verstoring van over het algemeen super fijne weekenden bij.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com





vrijdag 2 november 2018

Management zonder bezieling. Hoe je een bedrijf of organisatie binnen een jaar volledig om zeep helpt.

Om een bedrijf te runnen moet je bekwaam en vaardig zijn. Op de middelbare school leerde ik dat je, economisch gezien, een bedrijf runt om optimale winst te maken. Dat is de zakelijke kant van de medaille. Geen liefdewerk oud papier noemde mijn moeder het.

Meer en meer zijn we, in de zakelijke en steeds afstandelijkere wereld, er achter gekomen dat bezieling, klantencontact en zogenaamde aftersales (klantenbinding), elementen zijn die nodig zijn om klanten tevreden te houden met het product of de dienst waar ze voor betalen. Het verlaagt de drempel om nog eens bij je terug te komen en daarmee de continuïteit van je bedrijf.

Management behoeft dus niet alleen een zakelijk inzicht en kennis van zaken maar ook een passie. Een bezieling, een geloof in het product, weten waar je mee bezig bent, de waarde van dat wat je brengt kennen, de omgeving (cultuur) waarin je werkt omarmen én oprechte betrokkenheid. Niet alleen uitsluitend geld inzamelen en liefst zo snel mogelijk de zakken vullen en weer weg wezen.

In management termen vraagt dat om een juiste mix van Feminine en Masculine (Yin Yang) eigenschappen in relatie tot het bedrijf dat je wilt voeren of het product of de dienst die je wilt leveren. En als je een bedrijf als team runt dan moet je in dat team principe flexibel zijn, de zelfde taal spreken en elkaar daar waar nodig of gewenst aanvullen in plaats van beconcurreren. Je ogen en oren open houden en je gedrag aan passen aan dat wat op enig moment voor het geheel nodig is.

Van de zijlijn ervoer ik hoe door, in mijn ogen, gebrek aan kennis van de unieke diensten die een bedrijf dat me dierbaar is levert, door onbegrip van cultuur verschil, gebrek aan team samenwerking, het ontwikkelen van een angstcultuur en vooral het ontbreken van bezieling, een pracht bedrijf in een jaar tijd volledig aan de grond liep.

Gemotiveerd personeel keerde de organisatie de rug toe. Terugkerende klanten blijven weg en negatieve mond op mond ‘reclame’ maken een doorstart niet of nauwelijks, en al zeker niet meer onder de zelfde naam, nog mogelijk. Het bedrijf staat weer te koop...

Bezieling is iets dat telt en als je daar goed mee om weet te gaan is het runnen van een bedrijf een feest dat energie en ook op een nette manier geld op levert. Heel anders dan het managen van iets dat door het ontbreken daarvan feitelijk op voorhand al ten dode is opgeschreven.

Triest om dit met lede ogen als buitenstaander te moeten gade slaan.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 26 oktober 2018

De armoede van rijkdom

Begin oktober ben ik zes dagen met mijn vriend Kadhow (mijn hond) met de auto vanuit Chiang Mai naar Bangkok en Pattaya geweest. Een periode om er een zalig lang weekend met mijn vriendin te vieren.

We hadden, aangrenzend aan Bangkok-stad een mooie bed & breakfast geboekt waar ook Kadhow meer dan welkom was. Een villa op een plaats tussen de stad en de zee (Golf van Thailand). Nou beter gezegd een villa in een soort groene zone aangrenzend aan dit mega grote metropool. Een aparte ervaring om vanuit de extreme hectiek op de drukke vrijdagmiddag ineens in een oase van rust te komen. Rust van als mieren krioelende mensen, niet verstoten van lawaai.

Het geluid van ‘zeer grote vogels’ die de internationale luchthaven laag over de villa verlieten hield ons een tijdje wakker. Voor Kadhow voelde het als een lang repeterende oudejaars avond. Super vroeg in de ochtend die zelfde soort grote vogels, jawel zelfs landgenoten in een KLM Boeing zag je achter de raampjes zitten, die nu passagiers en vracht via de zelfde route juist kwamen brengen. Letterlijk een af en aan gaan van luchtverkeer.

Gewend als ik ben aan vroeg opstaan was het zalig om in de vroegte even met de hond te gaan wandelen. Plek daar genoeg en veel nieuwe luchtjes voor hem om te ontdekken. Zowel hij als ik moesten overigens regelmatig niezen van de luchtvervuiling die elke circa twee minuten over onze hoofden werd uit gesproeid en uit de stad over ons heen kwam.

Riante villa’s de ene nog groter en luxer dan de andere. Op de oprijlanen automerken als Lexus, BMW, Porche en Mercedes. Grote hoge muren en zware sierlijke smeedijzeren hekwerken als toegangspoort. Op de hoeken van de muren rond diverse villa’s bewakingscamera systemen en zelfs prive bewaking. Het ‘park’ zelf had al bewaking dus dit was nog even extra en dunnetjes over.

Kadhow boeide het niet. Buiten het vliegtuig geluid was het stil op straat. Misschien moest hij, met een grote krul in zijn staart, wel stilletjes van binnen heel erg lachen omdat zijn pet-vrienden achter slot en grendel naar hem zaten te kijken of naar hem blafte. Hij tufte vrolijk, vrij en blij rond zonder dat er ook maar één soortgenoot even aan hem kwam ruiken.

Het deed mij meimeren. Wat een armoede eigenlijk om in deze ‘rijkdom’ te moeten en willen leven. Een fantastische ‘succes show’ die niets zegt over geluk. Wat overigens niet wil zeggen dat deze mensen misschien op hun manier geen optimaal geluk ervaren. Maar om dat nu elke avond in een soort van gevangenis te moeten vieren gaat mij persoonlijk wat ver.

Na het weekend bracht ik mijn vriendin naar Pattaya en ging ik samen met Kadhow, in twee dagen, weer terug naar Chiang Mai waar ik in de avond gelukkig veilig na een aardig rijavontuur van zo’n 2300 kilometer weer aan kwam.

De volgende morgen werd ik wakker door... jawel, vogels. Dit keer kleinere soorten die hun ochtenddeuntjes floten. Een grote groene long met uitzicht op de bergen en frisse lucht zeker zo aan het eind van de regentijd. Nee, geen zee in de buurt. Ik heb ook geen grote villa, geen muren en een groot stalen sier hekwerk en... ‘slechts’ een Mazda.

Wat een zalig lang weekend zo met z’n drietjes. Rijk en voor herhaling vatbaar. Rijk, ja, zeker ook weer thuis. Dankbaar en zonder enige reden om me te moeten beveiligen en ommuren voor mijn rijkdom. Geen status, geen positie, gewoon lekker mezelf zijn. Geluk ervaren en genieten van het leven leven zonder stress, roem of de jacht naar succes.
Iets waar ik super dankbaar voor ben.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 19 oktober 2018

Geen 'bucketlist', geen grote wensen meer.

Een paar weken geleden was ik op pad met een aantal andere expats die hier in Chiang Mai wonen.
Op een bepaald moment ging het gesprek over de ‘bucketlist’ die we persoonlijk nog hadden en over onze wensen en verlangens.

Mocht je er nog nooit van gehoord hebben, een bucketlist (bucket is emmer) is een lijst met activiteiten die iemand wil doen voordat hij of zij sterft. Het is een lijst met dingen die een persoon wil doen voordat ze "de emmer omschoppen". Een soort van ultiem verlanglijstje.

Tot verrassing van velen vertelde ik de groep dat mijn bucketlist leeg is. Geen doelen, geen grote dromen, geen wensen. Niet dat dat zegt dat ik mijn leven wel geleefd heb. Verre van dat, ik geniet volop en hoop nog even door te mogen. Toch geeft het niet meer hebben van die grote wensen die ik nog in vervulling zou willen laten gaan voordat ik er in dit leven niet meer ben, eigenlijk best rust.

Ik leef en geniet met en van de dag. Kleine dingen. Gewoon, spontaan en vaak onverwacht, allerhande mensen ontmoeten, rondlopen in de natuur en de geweldige energie ervaren. De kunst van kijken met mijn fotocamera beoefenen, blij zijn met het dagelijkse contact met mijn kinderen, genegenheid van mijn vriendin als ze er is, genieten van het gezelschap en speelsheid van mijn hond, een biertje drinken of wijn, dit soort dingen.

Onlangs maakte ik toen ik met mijn hond door het bos liep een foto van deze spin. Mijmerend dacht ik, dit dier is ook gewoon bereid om te wachten op de dingen die komen gaan. Heeft toch ook geen bucket list. Als hij of zij het leuk vindt komt het dier in actie, zo niet laat hij het met rust en voorbij gaan. En hij is er zeker van dat elke dag iets zal brengen. Het is slechts het alert zijn van het signaal van de verandering van spanning in het web. Eigenlijk zoals vissen of jagen. Bewust, op hun gemak en aanwezig.

Genieten van de dag en zolang dat mag duren elke dag dankbaar zijn om deze nieuwe kans weer te krijgen. Bereid om te wachten op wat de dag weer laat zien. 

Geen streven, niet rennen, ik heb al meer dan genoeg super mooie dingen in mijn leven gekregen. En jawel hoor, graag ontvang ik nog veel meer en zo niet... ook helemaal OK.



Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 12 oktober 2018

Verwacht overlijden en je geniet meer van dat waar leven echt om draait.

Het lijkt wel of mijn vrienden en kennissen in een steeds sneller tempo deze wereld verlaten. Natuurlijk heeft dat met mijn ouder worden te maken en misschien moet ik in zekere zin dan ook wel juist blij zijn dat ik de overlijdensberichten nog steeds kan en mag lezen.

Zeker na mijn besluit om vroeg te stoppen met mijn werk, doodeenvoudig omdat ik dat werk na een stevige burn-out niet meer kon doen, heeft leven voor mij een diepere waarde en betekenis gekregen. Ik leef en geniet met de dag. Ik ervaar inmiddels nu bijna elke dag een sterker gevoel van vervulling dan ik ooit eerder had. Wat inmiddels meer en meer belangrijk voor me is, is me veel meer bewust van dingen te zijn en me met de inhoud van zaken die er voor mij daadwerkelijk toe doen nog slechts bezig te houden. 
Regelmatig vertel ik mensen; “Ik heb geen medicijnen meer tegen hoge bloeddruk. Stress kan ik me nog slechts herinneren. En mocht de zon voor mij morgen niet meer op gaan, wat anderen er ook allemaal van vinden, dan heb ik in ieder geval wél geleefd.’  

Voor mij heeft die diepere waarde en betekenis van leven zeker ook te maken met het feit dat het thema ‘dood’ een normale en bewuste plek in mijn leven heeft ingenomen. Net als geboorte hoort het er bij en het is niet iets dat je hoeft weg te drukken. Door me er bewust van te zijn leg ik automatisch veel meer de klemtoon op dingen waar mijn/het leven eigenlijk echt om draait en geniet ik meer.

De opmerking die ik vaak op rouwkaarten en in rouwadvertenties zie van hij of zij is ‘geheel onverwacht’ overleden zette me afgelopen week aan het denken. Hoe kun je nu geheel onverwacht overlijden. Dood gaan is toch een gegeven? Je kunt het feitelijk niet eens verwachten, je moet er op rekenen. En natuurlijk weet ik hoe het bedoeld is maar het is goed om in je leven daar misschien toch eens in letterlijke zin naar te kijken. Het kan een spiegel zijn om meer te genieten van LEVEN en je wellicht wat minder druk te maken over de dingen waar je je zo druk over maakt. Doen ze er daadwerkelijk toe?
Stop met het verspillen van je leven. Vraag jezelf af of je, en luister daarbij heel diep van binnen, om en aan de juiste dingen aandacht geeft. 

Geboorte en dood horen bij de cirkel die leven heet. Ze zijn zoals dat soms mooi wordt uitgedrukt ‘onlosmakelijk met elkaar verbonden’. Niemand ontkomt er aan. Je gaat, heel zeker weten en geen ontkomen aan, dood. Hoog of laag in ‘status’ (ik lach er steeds meer om), ‘arm’ of ‘rijk’. En hoewel je je er tegen kunt verzekeren (eigenlijk ook vreemd omdat het geen risico is maar een vast staand feit) valt het doek op enig moment en kun je niets mee nemen. Wees dus voorbereid en je daar van bewust zodat je veel gemakkelijker keuzes in je leven maakt. Het maakt het wat lichter en vrijer zoals de vlinder op de foto. Keuzes waarvan je wellicht en als je eerlijk tegenover jezelf bent, meer geniet.

Overlijden staat vast. Het moment staat niet vast en dat maak in de volksmond dat voor anderen zo onverwachte moment van verwachte dood zo onverwacht.
Ooit bij stil gestaan dat na de dag van vandaag je leven alweer een dag korter is? Ook dat staat voor iedereen heel gewoon vast. Geen ontkomen aan. En hoelang dat leven dan nog is... Voor de meesten van ons is dat nog onbekend en lijkt het nog niet in zicht. De praktijk kan anders zijn en bedriegen.

In mijn beleving helpt het om er naar te leven dat je niet onverwacht overlijdt en dat het maar zo zover kan zijn. Dat is meer LEVEN en genieten van het moment en je wellicht wat minder druk maken om al die dingen waarover je je zo druk maakt en die zogenaamd moeten.

Verwacht de dood. Het maakt het gemakkelijker om te gaan zorgen voor de voor jou juiste dingen en meer te genieten van waar het leven echt om draait. Vraag jezelf eens af: "Wat geeft mij diep van binnen echt het gevoel van vervulling in mijn leven? Nu kan het nog...


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 5 oktober 2018

Gelukkig 2057. Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met het vieren van je honderdste verjaardag.

Overheid en pensioenfondsen vertellen ons dat we steeds ouder worden. We denken dan ook dat we langer moeten werken omdat dat slechts het idee is dat ons wordt ingeprent. Je moet er immers steeds meer en langer wat voor doen om de eindstreep van een volledig pensioen en AOW nog te kunnen halen.

Gemakshalve denken we over eerder stoppen met werken om ons te gaan bezig houden met dingen die ons nog dierbaarder zijn dan dat werk niet na en zeggen (en geloven er ook heilig in) dat we langerdoor moeten werken. Commercie en marketing, er moet immers ook nog wat door anderen verdiend worden, spelen er handig op in.

Bij toeval ontdekte ik al een nieuwjaarswens voor 2057 op internet. Het jaar waarin ik 100 jaar hoop te worden. En hoewel ik me in ieder geval top op de dag van vandaag, afkloppen, super gezond voel vind ik dat toch voor mij wat voorbarig. De kaart echter sterkt me in de gedachte van het gezegde: ‘Hoop doet leven’ dus daar ga ik dan ook graag voor.

En toch, eerst maar even zien en wie weet met alle perikelen van deze stressvolle en digitaal snellere tijd stelt de overheid haar zienswijze binnenkort wel bij. Ik vind het wat voorbarig.

Ik ben dan ook maar vast begonnen om elke dag, als stapje richting die honderd of wie weet nog wel meer, wat meer te gaan vieren.

Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met het alvast vieren van je honderdste verjaardag in mijn beleving. En nu ik in ieder geval nog gezond ben kan ik van dag tot dag al proosten op een, nog wat voorbarig en met de dag realistischer, gelukkig 2057.


En overigens, voor mijn twee kids vond ik de nieuwjaarskaarten voor hun honderdste verjaardag ook al. Volgens mij moeten zij nog meer kans maken dan ik.

Gelukkig nieuwjaar? Gelukkige dag!



Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com



vrijdag 28 september 2018

Wat is eigenlijk denken en waarom gaat dat zo vaak fout?

Onlangs las ik in een boek:

“Denken is het besluit nemen om te observeren en te begrijpen, ook al wordt men gestoord door zichzelf of de anderen.
Denken wil uiteindelijk luisteren – naar het oer geluid, de oer historie.”
Meester Taisen Deshimaru

Er speelt zich dagelijks wat af in dat hoofd van ons. Meer en meer informatie laten we in een steeds sneller tempo toe. Ontspannen doen we nog nauwelijks en de meeste mensen verstaan niet de kunst van het kunnen beheersen en zelfs loslaten van hun denkprocessen.

Toen ik de quote van Taisen Deshimaru las gaf me dat, jawel, stof tot denken en inzicht en die gedachten en dat inzicht wil ik in dit blog maar eens delen. Misschien hebben we er samen iets aan.

Wat is denken en waarom gaat dat zo vaak fout?
Denken heeft allereerst te maken met het nemen van een besluit. Vaak noemen we het na-denken hoewel het beter is om vooraf te denken in plaats van nadat er iets speelt. Een besluit dat we overigens bewust en meestal onbewust nemen.

Een besluit om te observeren en te begrijpen. Mooi gezegd en eigenlijk onmogelijk gedaan. We zijn gewoonweg niet (meer) in staat om zonder oordelen te observeren. En daar gaat het dan ook al heel snel mee fout. Het ‘zonder gestoord te worden door zichzelf of de anderen’ heeft daar alles mee te maken. Onze van kinds af aan programmering belet ons om ‘slechts’ te observeren. We observeren vanuit een basis houding wat de situatie ons op kan leveren of hoe bedreigend die kan zijn. Niet vanuit een vrije en onpartijdige houding. En het begrijpen heeft daarbij en daardoor dan ook altijd een ondertoon. We kunnen (en willen) dingen begrijpen zo lang ze in ons straatje te pas komen.

En wat die anderen betreft heeft dat alles te maken met wat wij denken dat anderen wel niet zouden kunnen denken. We zijn met ons denken altijd op onze hoede of we wel passen in dat wat door anderen als ‘sociaal geaccepteerd’ gedacht wordt. Pffff wat een hoop gedachten en wat een energie verbruik in ons hoofd.  

Ons denken is dan ook geen vrij proces van observeren en begrijpen. Onze programmering bepaalt de richting en vaak blijkt dan ook dat als je blijft denken hoe je altijd dacht, je altijd blijft geloven wat je altijd al geloofde. Je blijft in je vicieuze cirkel en alles overkomt je wat je altijd al overkwam.

Vrij als een vlinder, zonder oordelen, observeren en proberen te begrijpen zorgt voor een luisteren naar je ziel. Het laat creativiteit uit jezelf toe. Je verbinden met dat oer geluid, die oer historie. Luisteren naar dat wat je hier feitelijk te doen hebt. Nee, dat is niet egoïstisch. Het is de roep van het leven van je missie volgen en uiteindelijk maak je met die uniekheid jezelf en die ander het meeste blij en... je hoeft er geen haar op je hoofd over te laten denken.

Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 21 september 2018

Ondanks tegenslag de klemtoon op LEVEN. Genieten van dag tot dag.

“Letterlijk en figuurlijk: we laten ons niet kisten. We genieten van dag tot dag, gaan er op uit, concerten, cabaret, film, volgende week een weekje vakantie in Duitsland. Mijn eigen ontspanning / hobby komt ook voldoende aan bod, dus als we het nog een tijdje zo volhouden hebben we het naar omstandigheden goed. Anderen vinden wellicht dat we in zak en as moeten zitten, maar dat gaan we NIET doen!”

Een stukje tekst uit een mailtje van een voormalig collega en nog steeds goede kennis/vriend die ik een paar weken geleden ontving.

Slenterend met mijn hond, Kadhow, door het op dit moment wel erg vochtige bos dacht ik er over na hoe dankbaar ik wel niet mag zijn. Ik ben gezond, althans zo voelt het en ik ga daar tot op de dag van vandaag dan ook maar even van uit. Alles in mijn lijf ‘werkt’ naar behoren. Ik kan de vochtigheid van dat bos, de energie, de temperatuur, voelen. Ik kan die fantastische tropische vogels, kikkers en andere dag en nacht dieren horen en ik kan de richting aanwijzen waar al die verschillende geluiden vandaan komen. Ik kan de frisse lucht en de geur van ontluikende bloemen ruiken. Dat wat we in de volksmond ‘groen’ noemen is hier een groot pallet en de ervaring van meer dan duizend kleuren groen. Wat een variatie! Ik loop fit een heuvel op en ik merk dat mijn hartslag en ademhaling zich daar een beetje op aan passen. Perfect voor iemand van mijn leeftijd. Ik kan me de tijd en het geld van de sportschool besparen door lekker in de natuur bezig te zijn. Ik voel de verbinding, gedachten en liefde van mijn twee kids en van mijn vriendin ook al zijn ze niet in het bos bij me. Mijn benen dragen me zonder problemen en mijn knieën buigen zonder probleem als ik stappen zet. Als ik wil stil staan dan stopt mijn lichaam dus ‘gewoon’. Ik kan mijn denken inmiddels tijdelijk stoppen (hier in dit land geleerd) en me concentreren op dat wat ik wil en genieten van de sensaties die dat oplevert. Wat is het toch een wonder en wat is het mooi.

En als er dan ineens toch eens een keer iets van dat lijf niet werkt, je kunt immers door je rug gaan, dan ligt ineens de focus op die rug en niet meer op al dat andere dat nog steeds fantastisch werkt.Vreemd eigenlijk omdat alles dat je aandacht geeft groeit. 

De ex-collega, of beter gezegd het echtpaar, van de passage hierboven uit hun mailtje aan mij hebben 'recht' om ‘bij de pakken neer te zitten’. Ze hebben te kampen met verschillende hardnekkige vormen van kanker en Alzheimer. Waarop leg je de klemtoon?

Veel van genieten van dag tot dag heeft te maken met waarop jij de klemtoon in je leven legt. Op dat wat je kunt of op de tijdelijke, langdurige of altijd durende ‘handicap’. En ja, ik ben nog steeds gezond en dat maakt gemakkelijk praten.

Dit stel toont aan dat je door een verandering van mindset, de focus op dat wat nog kan, nog steeds bewust optimaal kan genieten van dat wat LEVEN werkelijk belangrijk maakt en inhoud geeft.
Bij de pakken neer, of in zak en as, zitten hoort daar niet bij.



Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com

vrijdag 14 september 2018

Een beetje meer ijzer helpt je van je vermoeidheid af? Laat me niet lachen.

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van een goeie kennis. In die mail schreef hij onder andere:
“Ik voel me niet goed en ben erg vermoeid. Ik heb afgelopen weken een paar onderzoeken gehad. Gelukkig waren de uitslagen goed. Er is alleen een ijzertekort geconstateerd maar dat kan opgelost worden. Het verklaart mogelijk wel mijn vermoeidheid.”

Ik moest er erg om lachen en heb hem dat ook geschreven. Een beetje meer ijzer helpt jou van je vermoeidheid af? Fijn dat het ijzertekort is vastgesteld dan geeft dat tenminste houvast om aan te werken. Ik geloof er niet in. Je hebt jezelf en maakt jezelf steeds vermoeider en daarmee stap voor stap steeds meer ziek. Een dagelijks tabletje ijzer helpt je daar niet van af. Er is iets structureels mis. Wat is de bron?

Natuurlijk kan een gebrek aan ijzer debet zijn aan vermoeidheid en toch is er vaak veel en veel meer aan de hand. De afgelopen jaren ben ik te veel mensen met hun verhalen tegen gekomen waaruit blijkt dat ze zich niet alleen soms fysiek maar zeker mentaal volledig uitputten. Daar helpt een beetje extra ijzer helaas niet tegen.
En het feit dat hij er in gelooft (of eigenlijk zelf juist ook niet in gelooft) dat ijzer de oplossing zou kunnen zijn blijkt wel uit het zinnetje dat het slechts ‘mogelijk’ de moeheid verklaart.

We doen onszelf allemaal wat aan. Leggen onszelf nogal wat op om de systemen waarin we functioneren naar onze ideeën zo goed mogelijk te ‘dienen’ en vooral iedereen om ons heen tevreden en blij te houden en vooral niet op te vallen door af te wijken van onze programmering. 
Willen voldoen aan de wensen en verwachtingen die anderen van ons hebben (althans die we denken dat anderen van ons hebben). Vaak slechts bezig om te laten zien hoe 'succesvol' (?) we in onze relatie, in het opvoeden van onze kinderen, onze baan, de carrière, enzovoort zijn. Feitelijk niet eerlijk zijn tegenover onszelf en al helemaal niet aan onze eigen diepere verlangens en wensen om echt gelukkig te zijn voldoen. En dat proces slurpt energie. 
Het gevolg is dat we onzelf geweld aan doen en daarmee maken we onszelf meer en meer ziek.

Ga bij chronische vermoeidheid eens echt op zoek naar de oorzaken. Dat is de focus naar binnen leggen. Naar hoe jij je in relaties met anderen en misschien nog wel het meeste in relatie met jezelf gedraagt en opstelt. Jezelf geweld aan doet en het stemmetje van je ziel (jezelf, je innerlijke wijsheid en dat speelse kind in je) niet meer hoort, laat staan er naar luistert en er gevolg aan geeft.

Wordt stil, maak contact met jezelf, luister.
Ben je nog wel in flow of heb je jezelf inmiddels zoveel zaken die zogenaamd moeten opgelegd dat je steeds meer in een gevecht met jezelf terecht bent gekomen? Heb je je persoonlijke lat om de omgeving te plezieren niet te hoog gelegd.

Wat de bedoeling van leven is, is dat je die uniekheid tentoon spreid die je bij je geboorte aan talenten hebt mee gekregen. Dat is flow en geen sadomasochisme en voelt ook absoluut niet als gevecht. Het levert een gezonde moeheid van lichaam en geest op die op een natuurlijke manier bij het leven in balans herstelt wordt.

Geen ijzer dat je daarvoor nodig hebt. Slechts de keuze om terug te gaan naar jouw bron en jouw flow.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com


vrijdag 7 september 2018

De ongezondheid van het gebruik van voedingssupplementen.

De wereld van gezonde voedingssupplementen groeit. Tegenwoordig is het een grote en bloeiende business.
Marketing vertelt je dat je deze aanvullingen tegenwoordig nodig hebt. Deze meestal dure en levenslange extra's moeten je gezond houden en je behoeden tegen allerlei soms vreselijke ziektes.

Meest geweldige verhalen over gezondheid en herstel. Goed opgeleide en meestal commissie-gedreven verkopers / consultants helpen de populariteit van het voortdurende gebruik van voedingssupplementen vergroten. Een prachtige manier voor deze mensen en de industerie zelf om geld te verdienen. Ze beginnen vaak met het promoten en verkopen van de producten aan familie en sociale media ‘vrienden’. Het is makkelijk om daarmee te starten omdat het voor deze contacten moeilijker voelt om nee te zeggen.
Wil je een lang en gelukkig leven? Gebruik voedingssupplementen!

Wie ben ik om je te zeggen dat deze toevoegingen of aanvullinigen gezond zijn of niet? Ik weet het niet, ben hier geen specialist in, dus wie ben ik om daar een oordeel over te hebben? Ik kijk wel uit. De gekte, voor mij, is dat de voedingssupplementindustrie mensen daadwerkelijk ondersteunt om een ​​ongezonde levensstijl te blijven leiden. Ik leg dat even uit.
Waarom heb je voedingssupplementen nodig? Laten we gewoon onder ogen zien dat dat alleen maar nodig zou zijn omdat je als basis, als bron, ongezond leeft. En om dat ‘probleem’ op te lossen ondersteunt de voedingssupplementindustrie om door te gaan met die ongezonde leefstijl. Zij bieden je dan wel hun producten aan om de 'kloof' in ongezondheid met hun producten te dichten.

Marketingcampagnes creëren op een creatieve en populaire manier gevoelens van angst voor mogelijke toekomstige ongezondheid. Stimuleren om deze voedingssupplementen te kopen. Bieden de 'magische' manier om gezond te worden of te blijven, waarbij je kunt doorgaan met ongezond leven.

Terug in de geschiedenis hadden mensen een veel rijkere en vaak meer gebalanceerde levensstijl, voeding en natuurlijke fitheid. Als ze zich niet lekker voelden, ja, dan was er een soort tijdelijk supplement, een kruid of een ander middel. Bewezen door en bekend bij vroegere generaties en grootmoeders.

Als het je belangrijkste doel is om een ​​zo lang mogelijk gelukkig en gezond leven te leiden, denk dan eerst na over het werken aan het veranderen van je levensstijl op een holistische manier in plaats van het toevoegen van 'gezonde medicijnen' als een soort aanvullend ‘fast food’. Wees je meer bewust van de dingen die je eet, van je dieet. Houd lichaam en geest op een natuurlijke manier gezond. Misschien zou je zelfs eens (of nog wat meer) letterlijk de natuur kunnen opzoeken en er contact mee maken.
Misschien duurt het een beetje meer tijd, maar het bespaart je zeker veel geld.

Je lichaam heeft het vermogen om zichzelf te herstellen als je als basis een gezonde levensstijl leeft. Daarin heb je geen supplementen nodig.


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com





vrijdag 31 augustus 2018

De allerbeste methode voor een succesvolle vertraging van je verouderingsproces.


Wat doe je nu beter dan toen je 25 was?

Een vraag die we kregen tijdens onze laatste bijeenkomst van de Expats Club in relatie tot het onderwerp 'Veroudering'.

Al een paar keer heb ik in een blog mijn gedachten gedeeld over mijn ideeën over ouder worden. Over wat marketing inzet om ons aan te moedigen producten te kopen om ons alleen maar te laten geloven (wat een grappige leugen) dat we voor altijd jong kunnen blijven. Maar ook over het met de dag jonger worden. Als je ze nog zou willen lezen dan klik je maar op de onderstaande titels en vind je de link.

In relatie tot dat ouder worden geven we meestal eerst aandacht aan ons fysieke lichaam. Een gezond dieet, fitness en yoga. Meer en meer beginnen we te begrijpen, vaak door de steeds groter wordende en geaccepteerde invloeden van het Oosten, at ons brein er ook veel mee te maken heeft. Meditatie en allerlei hersentrainingen kunnen een helpende hand bieden om de geest 'jong' te houden.

Ik woon nu al meer dan zes jaar in Azië en voel me meer en meer verbonden en betrokken bij deze benadering en beïnvloeding van lichaam en geest. Om eerlijk te zijn volg ik mijn eigen dieet, inclusief lekker dagelijks een biertje of een glas wijn. Je mag immers ook nog van het leven genieten als je ouder (of met de dag jonger zoals ik ooit vertelde) wordt toch? De Bourgondische geneugten van het leven zoals ik het noem, geleerd ooit van een leermeester in Kerkrade, Thijs Wöltens. Proberen het verouderingsproces te vertragen of te verlengen hoeft immers geen marteling te zijn om een ​​'gelukkig' langer leven te leiden blijft mijn gedachte.

Een recente studie van een van de universiteiten in Amerika heeft aangetoond, en het maakte me blij om die resultaten tijdens onze expatsbijeenkomst op 25 augustus jl. te horen, dat de beste methode om het verouderingsproces te vertragen te maken heeft met ons denken. Onze wijze van denken geïnspireerd door onze ziel en onze wil. Een nog hogere of, zo je wilt, diepere dimensie, zoals ook sjamanisme laat zien.

Een beetje een openbaring misschien. Het zijn op de eerste plaats dus niet die gezonde voeding, niet die fitness of yoga, die meditatie en hersentraining. Op de eerste plaats is het de manier hoe we denken over dit fenomeen en onsze wilskracht en enthousiasme om gelukkig en lang te leven.

Begrijp je eigenlijk wel dat je verouderingsproces al bij je geboorte begint. En geen mens ontkomt er aan. Stap voor stap worden we ouder en hebben we raakt onze levenstijd op. Zie het gewoon onder ogen. Het is niet anders.
Marketing vertelt en laat ons zien (met fotoshoppen kun je aardig ‘helpen’) dat we altijd jong kunnen blijven. Hallo, word wakker, iedereen weet toch al lang dat dat niet waar is? Kijk eens goed naar jezelf onde de douche (in de spiegel?) ;). Als je wilt is er steeds meer te verbergen.
Als kind willen we zo snel mogelijk volwassen worden. Als volwassene verlangen we naar onze kindertijd. Logisch toch? Zijn we ooit tevreden met onszelf?

Tijdens een groepsdialoog tidens die club bijeenkomst, zei een van de groepsleden: "Op onze leeftijd leven we ons leven achteruit." En ik geloof dat dit waar is. Ik kan dankbaar zijn dat ik mijn leven achteruit kan leven. Ik ben me veel bewuster over de waarde van leven. Over hoe mijn leven was en hoe mijn leven nu is.

Onze omgeving helpt ons te geloven dat verouderingsproces alles te maken heeft met stap voor stap achteruit gaan. Je nadert het eind van je tijd. Wat heeft het leven voor jou nu nog in petto? Het is immers ‘binnenkort’ (?) met je gebeurd. Niet echt een periode die je gelukkig kan maken. Ja, zoals ik al zei, onze tijd raakt op en dat is helemaal waar voor iedereen.
En vraag jezelf juist dan eens af wat wil ik van die periode maken? Er aandacht aan blijven schenken aan wat je, meestal fysiek, niet langer meer kunt doen? Spijt hebben van wat je in je leven niet hebt gedaan? Geen zin meer hebben? Klagen, zoals zoveel mensen doen, en denken aan "de goede oude tijd” ? Voor mij zijn de dagen NU juist die goede oude tijd. En ik ben daar dankbaar voor. Ik hoop dat ik er nog lang mee door kan en mag gaan.

Het denken over een antwoord, of antwoorden, op de vraag die boven aan dit blog staat gaf me een goede mogelijkheid om heel goed te begrijpen dat ik geen stappen achtertuit maar juist vooruit maak. Inderdaad een met de dag jonger worden.

Om, als voorbeeld daarvoor, een paar van mijn antwoorden op deze vraag te geven (Ik kan er denk ik zo langzamerhand een boek over schrijven).

# Ik ben gestopt om nog langer doelen te bereiken.
# Ik heb afgeleerd me nog langer druk te maken over wat anderen misschien wel van me zouden kunnen denken.
# Ik heb ontdekt dat ik niemand hoef te zijn (ego) om in dit systeem toch te kunnen overleven.
# Ik heb geleerd te ademen en stil te staan. Mijzelf af te vragen; "Is het de moeite waard om me druk te maken, me zorgen te maken of zelfs te lijden over alles wat ik hoor en zie?".
# Ik waardeer de natuur veel meer als een levensspiegel.
# Ik ben minder afhankelijk van mijn programmering en wat het systeem me probeert te laten geloven als 'de waarheid'. De waarheid is zoveer groter (en inspirerender) dan wat mijn waarheid slechts was.
# Ik heb geen kranten, televisie of radio nodig (de huidige sociale media had ik op 25 jarige leeftijd niet en ik heb er inmiddels een tijd geleden afscheid van genomen).
# Ik ben veel dankbaarder.
# Ik leef gelukkiger en dat is succes voor mij.

En gedurende de korte tijd die we kregen voor het beantwoorden van deze vraag, waarin iedereen was uitgenodigd om individueel zijn eerste ideeën te delen, noemde ik ook: “Wat ik absoluut nog steeds hetzelfde doe, is van dat speelse kind in mezelf genieten, luisteren en het stimuleren!"

En naar mijn mening heeft dit 'innerlijke kind' dat deel uitmaakt van de ziel (Samen en in verbinding met het Zelf en je innerlijke wijsheid) alles te maken, nee is echt het belangrijkste, hoe we onze gedachten kunnen beïnvloeden. En daarmee dus ook onze gedachten over ouder worden. Op een positieve manier de duur (verlenging) van dat proces beïnvloeden.

Wees en blijf optimistisch en enthousiast (mijn vader had destijds al helemaal gelijk met het uiten van al deze ideeën met betrekking tot bijvoorbeeld positief denken en enthousiast blijven), wees speels en gebruik humor (ook mijn moeder had al gelijk) en laat je niet langer beïnvloeden door alle oordelen vanuit je buitenwereld en door marketing.

Wees allereerst de speelse persoon die je wilt zijn en van binnen nog steeds bent. Ga voor het LEVEN van je leven en maak er het beste van zonder klaagzang.  Stop, of in ieder geval verminder, je veroordeling van anderen (probeer uit respect inzicht te krijgen in de programmering en gedachten van anderen en die te begrijpen en er van te leren). En ja, ook oefeningen voor je lichaam en geest blijven op een positieve manier hun invloed houden. Maar onze manier van denken heeft de grootste invloed op ons proces van veroudering.

Meer dan tweehonderd expats namen hier deel aan deze bijeenkomst en dialoog. Ze waren het er allemaal over eens dat ze op dit moment een veel gelukkiger leven leiden dan op 25-jarige leeftijd. Ze zijn nu ook bewust veel meer dankbaar.
En ja, dit heeft ook te maken met de mogelijkheid (en het lef) van deze wereldwijde expats-generatie, waar ik deel van uitmaak, had en heeft. Mogelijkheden die heel veel meer mensen in onze huidige generaties ook hebben (mits ze lef hebben) denk ik.

Geef prioriteit aan je gedachten (of verander ze in positieve zin). Richt ze, vanuit je ziel, op het genieten van de dingen die er in je leven echt toe doen en laat je denkproces vanuit je ziel nog steeds richting en inhoud geven aan jouw levensdoel en missie.
Zoals ieder ander... je tijd raakt op en aan het eind kun je helemaal niets meenemen...


Frans Captijn (Gangey Gruma) 

captijninsight@gmail.com

Opmerking: Foto, lang geleden, van mijn 93-jarige jonge vader vlak voordat hij stierf, in het Haarlems Dagblad. Op dat moment nog steeds regelmatig actief als masseur en bewegingstherapeut (yoga docent) voor ouderen.