Zit veel beter in je vel! Geef jezelf een gratis duurzame energy boost.

Vanuit de marketing en ‘sociale’ media worden we langzamerhand overstelpt met producten die we toch echt en eindelijk zouden moeten gebruiken om ons beter te voelen. Om (nog) beter in ons vel te zitten. Gezonder dit… en gezonder dat…. Je betaalt er een aardige prijs voor en of het allemaal écht nodig is en ook op de lange termijn helpt is nog maar de vraag.

We zoeken de middelen om gezonder te leven en gelukkiger te zijn in de wereld om ons heen en hebben nauwelijks in de gaten dat we er feitelijk bovenop staan. Er zijn namelijk ook andere handreikingen. Ze werken beter en ook nog eens altijd en je hebt ze zelf in handen. Je hoort of ziet er maar weinig over omdat de wereld om je heen er niet aan kan verdienen. Ze zijn namelijk gratis. Je hoeft er zelfs niet eens voor naar een winkel of naar een on-line shop…

De kwaliteit van je leven wordt voor een heel groot deel bepaald door je gedachten, intenties en de invloed op jou van geluid, kleuren en aroma’s. En als je daar dieper naar kijkt dan kom je er op uit dat het draait om jouw omgang met de vrij beschikbare energie (met frequenties) in jezelf en om je heen. Energie waarmee je, vanuit je bewustzijn, jezelf beïnvloedt. Met dat inzicht hoef je slechts je gedrag aan te passen om je basis niveau van het hebben van een goed gevoel op een veel hoger plan te brengen.

Hieronder een afbeelding van die energie niveaus gekoppeld aan een staat van zijn; 

  

Uit onderzoek is gebleken dat het gemiddelde frequentie/energie niveau in onze wereld zo tussen de 200 tot 250 op de hierboven afgebeelde schaal ligt.

Tijdens een college hier werd gesteld dat het eigenlijk heel gemakkelijk is om jouw frequentie, en daarmee de beïnvloeding van jezelf om je beter in je vel te voelen zitten, eigenlijk heel snel te verhogen. Naast het je bewuster zijn van de positieve externe effecten op je, die je voor een groot deel zelf kunt kiezen, als geluid/muziek, kleur en geur draait het primair om jouw levenshouding. En binnen die levenshouding zijn er twee ‘knoppen’ waaraan je zelf heel gemakkelijk kunt draaien om in een positievere mood te komen.

De eerste is ‘stoppen met oordelen’. Ieder mens heeft meningen. Die zijn gebaseerd op persoonlijke achtergronden zoals bijvoorbeeld opvoeding, religie en cultuur. Jouw mening zegt echter nog niet dat dat ook dé waarheid is. Het is een waarheid, jouw waarheid, die er mag zijn. Iemand anders respecteren in zijn of haar mening over het zelfde onderwerp, er geïnteresseerd in zijn en jouw gevoel daarover slechts te aanschouwen maakt je milder. Het haalt de natuurlijke vechtlust om te overtuigen van jouw ‘gelijk’ of het uitzenden van negatieve frequenties van boosheid, angst, haat, jaloezie, etc. (waarmee je vooral jezelf ‘vervuilt’) naar een lager plan. Jouw mening blijft daarbij in takt en de mening van de ander hoeft daarmee niet beter of slechter te zijn. Het is slechts een houding van waarnemen zonder tot een goed- of afkeuring te komen. Je accepteert dat wat er is en het maakt de ander daar niet slechter of beter door. Je gaat de strijd om te overtuigen van jouw gelijk met de ander niet aan. Direct stijgt daarmee je energieveld in jezelf. Mooier nog, je stelt je meer open en zult ontdekken dat jouw mening misschien veel ruimer of smaller kan zijn door nieuwe inzichten toe te laten. En ja, dat zal in het begin even wat oefening vergen maar op vrij korte termijn zal je zien dat je anders, vrijer en blijer in de wereld staat. Het recht van de sterkste of beste - in woord, daad of gedachte - komt als het ware op een lager plan.

De ander is ‘plezier’. Dat is een levenshouding kiezen waarin je het kind in jezelf veel en veel meer toe laat. Waarin je meer gaat lachen, plezier maakt, speelt. Ik schreef er drie weken geleden ook al over. Laat dat kind in jezelf vrij. Breng kleur in je leven. Doe veel meer zaken spelenderwijs. Een situatie waarin fouten maken leren wordt en waarin je veel meer creatieve ontdekkingen doet dan je ooit voor mogelijk had gehouden. De aanpak van dingen wordt letterlijk lichter en je betrokkenheid verandert veel meer in geïnteresseerdheid en geïnspireerdheid. Veel minder een verkrampte houding en meer een houding waarin dingen mogen en kunnen ontstaan.

Geef jezelf een duurzame energie boost door structureel hogere frequenties in je leven toe te laten en negatieve te laten voor dat wat ze zijn. Zeker weten dat je al binnen twee weken veel en veel beter in je vel zit. Gezonder én gelukkiger.

Frans Captijn
www.captijninsight.com

Over de generale excuses om NIET je droom te kunnen leven.

Afgelopen week, ik weet niet of het toeval was, kwam spontaan een aantal keren het gesprek op over de excuses die je allemaal hebt om niet je droom te kunnen leven. Individueel brachten mensen uit Ierland, Nederland, Brazilië en Frankrijk het ter sprake.

Het eerste dat we in de gesprekken ontdekten was dat het leven van je droom veel of misschien wel alles te maken heeft met ruimte geven aan je missie en gebruik maken van je volledige potentieel aan persoonlijk meesterschap. Feitelijk geef je maximale ruimte aan jouw unieke bijdrage aan de wereld om je heen. Je totale en exclusieve set aan talenten en gaven delen met mensen die er op zitten te wachten. En het mooie is daarbij ook nog eens dat de bijdrage aan jezelf positieve energie is en dat je, zonder het zelf misschien te weten, die positieve energie / trilling ook nog eens op een fantastische manier naar je buitenwereld uit straalt.

Het is heel normaal dat je op enig moment in je leven je jezelf vragen begint te stellen als; “Waar draait mijn leven nu eigenlijk om?”, “Ligt er nog iets voor mij in het verschiet?”, “Is dit het nu?”, “Wat doe ik met de rest van mijn leven?” etc..

De wereld om je heen en het systeem waarin je verkeert vertelt je dat je langer moet werken en veel mensen, die niet meer écht van hun werk houden, denken dat ze als ze hun pensioen ‘gerechtigde’ leeftijd bereiken, nog heel wat van hun leven kunnen gaan maken. En jawel, dat is wellicht mogelijk. Wees er echter zeker van dat je ook ouder bent en dat jouw besluit om dan ‘eindelijk weer te gaan leven’ in de herfst of winter van je leven valt.

Gemakkelijk gezegd…, moeilijk te doen… of…???

Het systeem waarin we als in een tredmolen mee lopen, onze persoonlijke achtergrond, de stemmen in je hoofd, de adviezen en oordelen die (vanuit de best bedoelde intenties) je door familie en vrienden worden gegeven, angst, schuldgevoelens, schaamte, etc.. zijn allemaal negatieve invloeden die ons ondersteunen om door te gaan met dat wat we eigenlijk niet meer willen. Om voor een leven te kiezen dat ons niet meer optimaal dient om verder te groeien en te bloeien. En op die voet doorgaan helpt de wereld om ons heen ook niet echt omdat we niet dat van onszelf geven waar we feitelijk toe in staat zijn. Misschien kun je dat nog meer als beschamend zien.

We houden onszelf gevangen in onze, door onze gedachten, opgebouwde overtuigingen, ideologieën en oordelen, zelf gebouwde gevangenis. We hebben stap voor stap voor onszelf een realiteit geschapen die ons blokkeert van de gedachten dat we nog steeds, en altijd al, vrij zijn om te kunnen kiezen en ons bewust kunnen zijn van onze mogelijkheden. Onze eigen oordelen en de oordelen uit onze buitenwereld belemmeren onze mogelijkheden om iets nieuws, persoonlijk gewenst maatwerk, te starten.

Als je voelt dat het tijd wordt om veranderingen in je persoonlijke leven aan te brengen en je droom te verwezenlijken dan hoor je jezelf praten over de ‘om-datten’, de generale excuses, die opkomen om het vooral toch maar niet (nu) te doen. En die ‘datten’ zijn precies de blokkades waarvan je denkt dat ze je in de weg staan om de sprong te wagen. Ze geven je een rechtvaardiging om opgesloten te blijven in de vicieuze cirkel waarin je rond gaat en van waaruit je altijd weer krijgt wat je kreeg.

Wees creatief, denk vanuit plezier, denk ‘out of the box’, verander je realiteit.

Vraag jezelf eens af of al die gedachten en oordelen in jezelf en van je omgeving wel écht waar zijn. Vraag jezelf andersom gedacht eens af wat het jezelf, en de wereld om je heen zou kunnen opleveren als je je dromen gaat leven. Denk eens aan de nieuwe mogelijkheden die het jou – en je omgeving – in het leven biedt.

Schoon je oordelen eens op en probeer eens los te komen van de oordelen die de wereld om je heen je probeert ‘te verkopen’. Misschien zou je je droom in je leven kunnen oordelen in plaats van dat je je generale excuses nog langer jouw leven laat beïnvloeden. Uiteindelijk ben je over het algemeen meer teleurgesteld over de dingen die je in je leven niet hebt gedaan dan die dingen waaraan je ruim baan hebt gegeven.

Elke dag dat je langer wacht om te besluiten om je droom te leven is de keuze om een dag korter van het leven dat je eigenlijk écht wilt te genieten (en helpt je om stap voor stap jezelf ziek te maken). Zeker weten dat het leven van je droom je een langere levensverwachting geeft dan blijven hangen in dat wat je eigenlijk niet langer meer wilt. 

Verlos jezelf van het kruis van je generale excuses. Het is geen weglopen voor, maar juist een toegeven aan je persoonlijke verantwoordelijkheid. 

Frans Captijn
www.captijninsight.com

Vanuit jouw wereld de wereld in stappen…

Ken je dat ook? Van die zalige momenten dat je gewoon heerlijk met jezelf alleen - of met iemand die je super dierbaar is samen - bent. Even in jouw wereld. Een gevoel van open en zonder enige angst of schaamte de knop om naar intens en open ervaren. Het gevoel hebben te kunnen zijn wie je bent. Nergens op aangesproken worden. Alles is gewoon goed, mag en kan. “Me-time”. Je maakt contact met jezelf.

Afgelopen week kreeg ik van een goede bekende een mail met een zin er in waarin ze sprak over ‘vanuit jouw wereld de wereld in stappen’. Gelijk kwam het idee in me op om me daar eens in te verdiepen. Wat een mooi beeld, vanuit jouw wereld de wereld in stappen…

Als voorbeeld gaf ze een regelmatig terugkerend moment aan waarin ze met haar man van een geweldige romantische avond genoten had. Het voelde als thuis komen in haar droom die gewoonweg werkelijkheid was. De volgende ochtend was er dan toch weer in letterlijke zin ‘werk aan de winkel’ en stapte ze vanuit haar wereld dé wereld weer in. Vaak een beetje een koude douche.

Twee beelden, jouw wereld en dé wereld.

Jouw wereld, sommigen noemen het je binnenwereld, als een maatwerk kostuum voor en om je heen. Vanuit jezelf gecreëerd. Een wereld die voldoet aan jouw persoonlijke normen en waarden. Aan jouw wensen en verlangens. Geen regels opgelegd door anderen gelden. Een wereld waarin je je helemaal ‘thuis’ en op je gemak voelt. Waarin je kunt zijn wie je bent.Anders nog, waarin je bent wie je bent.

Dé wereld, als wereld waarin je je begeeft. Je buitenwereld. Een wereld die er is en die zich om je heen ontwikkeld heeft. Een wereld waar in een continue stroom van alles gebeurt, van alles verandert. Waarin regels gelden gebaseerd op het er met elkaar kunnen of moeten leven. En op die regels en je gedrag word je aangesproken… Maar is dat dé wereld of toch eigenlijk ook jouw wereld…?

Dé wereld is immers ook een wereld zoals JIJ er naar kijkt en zoals JIJ er in acteert. Een wereld, jouw biotoop, vanuit de keuzes die jij zelf gemaakt hebt en maakt. Bewust of onbewust, opgezocht hebt. Gebaseerd op jouw oordelen en ideologieën. Een wereld die voor een groot deel gemaakt is door de aandacht die jij er aan gegeven hebt en nog steeds aan geeft. En die aandacht is gekleurd door meningen en invloeden van anderen waar jij je wat van aantrekt. Van invloeden van de media die jij allemaal voor jou als voor ‘waar’ aan neemt. Door marketing gericht op tijdelijk 'geluk', door je afkomst, cultuur en wellicht religie, etc., etc.. Het is niet de 'echte' wereld maar ook jouw wereld. En zo lang die wereld jou niet aan staat en je er zelf geen verandering in aan brengt blijf je bezig met een jezelf voor de gek houden. Met generale excuses verzinnen - die je zelf voor waar aan houdt - waarom het in jouw situatie niet anders kan. 

Toen ik nog voor het Internationale Rode Kruis werkte kreeg ik dagelijks al die zaken die er in de wereld speelden en waar het Rode Kruis bij betrokken was via internet op mijn beeldscherm. In de krant trof je de berichten meestal niet aan. Ze hadden geen invloed op bijvoorbeeld de Nederlandse economie, er waren geen Nederlanders bij betrokken en het was te ver van ‘ons bed’. De meeste mensen wisten er niet eens van. En toch speelde dit zich allemaal af in dé wereld om ons heen.

Tijdens mij masteropleiding liep ik o.a. stage bij de Media Groep Limburg. Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat toch voor heel erg veel mensen het buurtnieuws, dat ze wekelijks gratis in hun huis aan huis krant kregen, de hoofdmoot van dé wereld is. Hoe verder weg, des te minder interessant. Veel in dé wereld heeft dan ook te maken met eigen aandacht en de relatie met jezelf.

Dé wereld om je heen is in mijn ogen dan ook beperkt en, zonder dat je er erg in hebt, grotendeels ook door jezelf gekleurd. Het is maar waar je de focus op legt en vanuit welke persoonlijke houding je er naar kijkt. En op die manier spiegelt je buitenwereld feitelijk je binnenwereld.

Ons bewustzijn heeft, anders dan ons onderbewustzijn en onbewust zijn, de mogelijkheid om te focussen en om te visualiseren. Door je focus/aandacht te veranderen, en dat is slechts een bewuste keuze, zet je je onderbewustzijn aan om die wereld waarin je dagelijks vanuit jouw wereld stapt, in een wat ander daglicht te zien.

Wellicht ervaar je stap voor stap meer dat jouw droomwereld weldegelijk om je heen aanwezig is. Je hoeft hem maar toe te laten en er in te stappen…

Frans Captijn
www.captijninsight.com

Dat wat er over blijft als er niets meer te wensen is?

De meeste mensen die over iets piekeren voelen zich niet op en top gelukkig. Ze missen iets in hun leven of kunnen niet dát bereiken wat ze zouden willen bereiken om gelukkig(er) te worden. We hebben over het algemeen een gewoonte aangeleerd om ons geluk in de toekomst te zoeken. We denken dat het daar op een of andere manier op ons ligt te wachten. We zijn altijd aan het hollen om dat te krijgen wat we nog niet hebben omdat we denken daardoor (nog) gelukkiger te kunnen zijn. Soms hebben we niet eens in de gaten dat we bovenop ons eigen geluk staan en het daarom niet eens zien.

In een programma werkte we aan het thema:  "Wensen om gelukkig(er) te zijn". Raar maar waar, bij de meeste mensen was het lijstje met wensen eigenlijk helemaal zo groot nog niet. Het begint met ‘hebbedingetjes’ die eigenlijk heel snel verdwijnen of op de achtergrond raken achter de basis zaken van bijvoorbeeld ‘een goede gezondheid’, ‘aandacht’, ‘liefde’, etc.. Op zich is het al een aardige ‘luxe’ dat eigenlijk geen van de gasten de basis behoeften uit de piramide van Maslow (De lichamelijke behoeften als slaap, voedsel, drinken, het uitscheiden van ontlasting en seks) noemde. Het beschikbaar hebben in onze cultuur van die lichamelijke zaken ervaren we kennelijk als heel normaal. Als je hier in Thailand soms om je heen kijkt zijn die basis zaken al heel vaak een super rijkdom. 

De meeste zaken die mijn gasten zich overigens wensten waren nog gratis ook. We kwamen er achter dat we zo enorm aan het hollen zijn dat we niet eens meer in de gaten hebben dat 'onszelf wat meer open stellen voor aandacht, liefde of wat bewuster met onze gezondheid om gaan', meestal alleen maar te maken heeft met een wat bewustere levenshouding en een kleine aanpassing van je levensstijl.

Maar goed, terug naar het thema. Toen de lijstjes compleet waren - en we al die wensen als ‘ingewilligd’ gingen visualiseren en voelen - toen bleek dat geweldige geluksgevoel dat we dachten te vinden toch ook maar heel tijdelijk. In dialoog er over ontdekten we dat op het moment dat al je wensen zouden zijn ingevuld er kort daarop toch weer nieuwe wensen ontstaan. Het gezegde; ‘Er blijft altijd wel wat te wensen over’, leeft dus volop. Je raakt eigenlijk helemaal nooit bevredigd en ook al zou dat zo zijn dan helpt ‘marketing’ er wel aan om je duidelijk te maken dat je er voorlopig nog niet bent…

Met die conclusie kwamen we er snel achter dat het een zinloze race is om achter de invulling van al je wensen aan te hollen. Je geniet niet méér, of te kort, van dat wat je al lang hebt. Dat waar je meestal gewoon bovenop staat. Je hoeft maar even stil te staan en naar beneden te kijken. Waar het écht om draait in dat wat je doet en de manier waarop jij leeft zijn je behoefte aan groei en aan bezieling. Het is gewoon de natuur die in de mens zit opgeslagen en die altijd met je aan het werk is.

En groei is het je over geven aan verandering. Als al je wensen zouden zijn ingevuld dan zul je ervaren dat je je je niet lang gelukkig(er) voelt. Je hebt verandering nodig om verder te kunnen groeien. Het invullen van al die wensen betekent geen status quo. Groei is beweging, groei is andere wegen in slaan, groei is ontdekken, groei gaat altijd door (zeker vanuit de Boeddhistische betekenis van het woord), groei kun je niet tegen houden.

Ik kwam gisteren een mooi gedichtje tegen dat er voor mij iets over zei;

Met een open hand kun je alles krijgen.

Als je iets krijgt verlies je iets anders.

Als je iets verliest kun je iets anders krijgen.

Pech wordt kans, en omgekeerd. 

Meester Dogen

Misschien moet je wel meer dingen verliezen om het fenomeen 'groei' juist meer toe te laten.

Als al je wensen zijn ingevuld blijf je adem halen. Je hebt geen idee van hoe dat gebeurt. Het is de voortdurende beweging van nieuwe dingen tot je nemen en oude dingen laten gaan. Je staat er niet eens bij stil terwijl je verder groeit.

Wensen hebben stopt nooit. Als al je wensen zouden zijn ingevuld ontstaan er weer nieuwe. Waar en langdurig geluk ervaar je als je wensen, en de invulling daarvan, bijdragen aan je verdere groei en zinvolle persoonlijke ontwikkeling. De volledige acceptatie van een proces van voortdurende verandering.


Frans Captijn
www.captijninsight.com

Zorgen maken… Nutteloos. Laat je puppy vrij...

Heb je wel eens bij deze woorden stil gestaan? Bij mij gebeurde dat afgelopen dinsdag tijdens de ochtend meditatie op de fantastisch mooie heuvel op de plek waar ik in Thailand woon. Een soort roep om er eens aandacht aan te besteden.

Thuis aangekomen ging ik er eens over denken, nou ik ging eigenlijk achter mijn laptop zitten en liet mijn vingers de vrije loop. Het resultaat lees je hieronder.

De woorden zeggen het al zo enorm goed. Je maakt je zorgen. Ze zijn er dus vooraf helemaal nog niet. Het aparte is dat jij je vaak zorgen maakt over dingen waar anderen zich helemaal geen zorgen over maken. Je creëert ze zelf in je hoofd. En als je vanaf de plek in je leven waar je nu bent eens terug kijkt dan zul je ervaren dat al die zorgen je ook nog nooit echt iets hebben opgeleverd. Ze hebben alleen energie van je gevreten.

In het Engels noemen we het ‘worrying’ (ruimte geven aan angst gevoelens of onrust; het je geest toestaan om af te glijden naar moeilijkheden of problemen). Als je in dat Engelse woord op zoek gaat naar wat ‘worry’ zoal betekent dan kom je onder andere op; zorgen, plagen, kwellen, geen rust laten, onrustig zijn, zeuren, ergens over in zitten.

Zorgen maken is werken. Het is een werkwoord. Jij doet het werk om zorgen te krijgen helemaal zelf. Je gaat er dus voor om jezelf angst en onrust in te boezemen. Jezelf te kwellen.

En je gaat verder dan zorgen ‘aan je hoofd’ hebben. Je gaat voor bezorgd zijn en daarmee neem je de door jezelf gecreëerde zorgen op je schouders en stopt ze in je hoofd. Je loopt er mee rond, je loopt er mee weg, besteelt jezelf van energie, haalt jezelf uit je (veer)kracht en ‘besmet’ met je angst en onrust gevoel ook nog eens je omgeving. Je doet dus niet alleen jezelf maar ook je omgeving nogal wat aan.

Op de Boeddhistische Universiteit kreeg ik in een les weer een mooie handreiking. De monnik zei ons:

“Jullie maken je altijd zorgen. Je vergeet je zo vaak over te geven aan het avontuurlijke kind in jezelf, onderdeel van je ziel, die speelse puppy in je. Die maakt zich geen zorgen over het verleden of over de toekomst. Die ontdekt in het nu steeds het nu.

Jullie maken je zo druk over van alles. Alles proberen jullie goed voor jezelf te regelen. Sta er eens bij stil dat je slechts tijdelijk een minuscuul stukje ruimte op slechts één planeet tussen miljoenen andere planeten in neemt. Waar maak je je zo druk of bezorgd om? Het is nutteloos. Wees meer die puppy en accepteer wat het leven je brengt. Kennelijk versta je de kunst om dingen in je leven op te lossen anders zat je hier niet. Je zorgen hebben je daarbij niet geholpen. Angst en onrust zijn meestal slechte raadgevers. Laat je zorgen los. Stop ze te maken..."

Hoe?
Allereerst door tot het inzicht te komen dat zorgen maken niets op lost en energie verslindend is. Je kunt je energie beter gebruiken. Dan door eens meer de kunst van het stil te staan toe te laten. Alle antwoorden zitten al lang in jezelf. Je hoeft ze alleen maar toe te laten en je kunt er op vertrouwen dat je leven niet verkeerd kan gaan. Denk wat minder ver vooruit. Je kunt er op vertrouwen dat je ook morgen al weer een bestemming bereikt. En die toekomst is toch anders dan je nu kunt bedenken. Je er dan ook nog eens zorgen over gaan maken is wel erg veel verspilde moeite om niets. Laat je innerlijke puppy vrij. Neem een voorbeeld aan een puppy. Ontdek, geniet van nu, speel en doe dat waarvoor je hier bent. Maak je eens wat minder druk om wat slechts jij denkt dat de wereld om je heen van je vindt. Ga het leven aan - het komt toch op je af -  en speel er mee zoals het zich aan je ontvouwt. Zeker weten dat het je lukt. Daar heb je geen zorgen voor nodig.


Frans Captijn
www.captijninsight.com

De voortdurende strijd tussen ratio en gevoel...

We piekeren wat af en vaak. Meestal gaat dat piekeren tussen de rede (dat wat we allemaal kunnen bedenken) en dat wat je voelt (dat wat je positief of negatief beleeft). En het piekeren zelf zijn die stemmen in je hoofd die je maar heen en weer slingeren tussen die twee zogenaamde waarheden.

Deze week werd ik er zowel door het werken met gasten over het thema ‘veranderen’, als vanuit allerhande perikelen in mijn gezin, weer aardig mee geconfronteerd. Heel vaak zeg ik dat je vooral je gevoel moet volgen en eerlijk is eerlijk ik denk nog steeds dat dat meestal het beste past. Maar is dat gevoel dan ook dé oplossing? Dé waarheid?

De ratio of rede kun je zien als een verhouding, iets dat je kunt afmeten. Je kunt het bedenken én helemaal begrijpen en ook uitleggen. Het is een logisch en meestal helder gevolg van een beslissing die je neemt. Althans, dat denk je. Wat je soms vergeet is dat het bedenken voort komt uit (slechts) jouw werkelijkheid van de situatie. In werkelijkheid is die werkelijkheid eigenlijk altijd vele malen groter dan dat stukje dat jij als werkelijkheid aanneemt.

Het gevoel is een signaal in en uit jezelf. Vaak een waarschuwing gebaseerd op angst of vanuit een verlangen. In je leven heb je jouw gevoel ontwikkeld. Jouw leefstijl, jouw reageren op dat wat je mee maakt, heb je jezelf aangeleerd en is er de basis van. In die levensstijl heb je jezelf, zonder dat je er wellicht erg in had, geleerd hoe je in verschillende situaties veilig kunt blijven en hoe je in die situaties kunt overleven. Aan die patronen van handelen en beleven zit een gevoel, een emotie gekoppeld. Die emotie komt, als waarschuwing of als stimulans, direct op wanneer je voor een beslissing staat die je meestal nog niet eerder in je leven genomen hebt en dus vreemd voor je is. Meestal iets onbekends.

Het onbekende heeft altijd twee kanten. Angst en uitdaging/ontdekking. Je kunt er zelf heel bewust voor kiezen welke kant van benadering jij kiest maar neemt er meestal niet eens de tijd voor vanuit het patroon of de vicieuze cirkel waarin je vaak zit.  

In een sessie met een vlieg instructeur van Boeing deze week kwamen we er achter dat zowel de ratio als het gevoel misschien wel alle twee niet de juiste raadgever zijn bij verandering. Verandering is een continue proces dat je niet eens kunt stoppen. Het ‘oude’ kun je op termijn niet blijven vast houden. De natuur is er een voorbeeld van met de seizoenen. Als je jezelf vertrouwt en weet dat je je hele leven al bewezen hebt dat je veilig blijft en kunt overleven dan is het maken van een sprong absoluut niet een duistere sprong in het duister. Het is het avontuur van groei in gaan.

Door mee te gaan op en in de stroom van verandering, soms maar niet eens te voelen laat staan te denken, zet je stappen op een avontuurlijk pad van groei. In het Boeddhisme noemen we het ook wel ‘flow’.

Een strijd tussen ratio en gevoel is dan ook regelmatig het je verzetten tegen de flow die voor je klaar ligt om te groeien.

Frans Captijn
www.captijninsight.com

"Met mijn talenten is de wereld mijn thuis."

Steeds vaker ben ik me bewust van de verrassingen die ik in mijn leven mee mag maken. Deze week is één van mijn gasten een artiest uit Cirque du Soleil. Op dit moment werkt ze met het circus twee maanden in Australië. Op zich is het al verbazingwekkend om te horen wat voor een gigantische organisatie dit eigenlijk is. Er is niet één circus maar er zijn er meerdere die de wereld over trekken.

Van jongs af aan kent ze haar artistieke talenten en kwaliteiten en is ze er door haar ouders die ook veel reisden in gestimuleerd. Ze vertelde me dat ze haar talenten leeft en dat het kennelijk voldoende voor haar oplevert om 8 dagen hier in Thailand een programma te kunnen doen.

Haar uitspraak is dan ook: “Met mijn talenten is de wereld mijn thuis”. Enthousiast en met volle overgave van energie vertelt ze over haar aandeel in het circus. Over de energie die ze krijgt van andere culturen in de vele werelddelen die het circus aan doet. Over kunnen loslaten en ook volledig bij zichzelf blijven. Over zichzelf lief hebben en mooi vinden, kunnen werken in een groep maar ook over het kunnen terug vallen op haarzelf. Ze weet waarin ze uniek is, loopt daar niet mee te koop maar geniet er van om die uniekheid te mogen delen en er applaus voor te mogen ontvangen. Het maakt haar blij en, eerlijk is eerlijk, ze straalt het ook helemaal uit.

Wat een leven zullen veel mensen misschien denken, ieder zijn of haar eigen keuze, maar LEVEN is het zoals ik dit uit haar enthousiasme voel weldegelijk.

Met mijn talenten is de wereld mijn thuis… Die zin spookt al even door mijn hoofd en ik projecteer die zin op mijn kinderen en op mijzelf. Ik zie de ontwikkeling die ze mee maken en ook hun insteek dat de wereld eigenlijk niet meer dan een heel groot dorp is.

En als ik naar mezelf kijk… Ik word steeds blijer van het feit dat ik mijn ervaring mocht opbouwen in een veilig thuis- en familie-front in Nederland. Ook mijn ouders hebben me gestimuleerd om uit te zoeken waarin ik goed ben en waarvan ik blij word.

Pas nu kom ik er steeds meer achter dat wat er met mij gebeurd is, een eenzijdig ongeval in de Westerscheldetunnel en daarna 13 maanden uitval en aan mezelf werken om weer een beetje ‘terug’ te kunnen komen, eigenlijk een super gift was. Het heeft me in een internationale omgeving gebracht waar ik mijn talenten op een totaal andere manier (of misschien ook wel helemaal dezelfde) kan en mag delen. In een internationale omgeving. De wereld komt steeds meer en vaker naar me toe.

Ook ik kan en mag, net zoals deze artiest, zeggen dat met mijn talenten de wereld steeds meer mijn thuis is. Als ik wekelijks de oprechte reacties van mensen hoor en vooral voel dan ben ik zo blij dat ik steeds meer mag groeien door in en met een internationale omgeving te delen in plaats van dat ik dat met een relatief kleine groep in en uit Nederland was blijven doen. Let wel, ook dat was voor mij een fantastische leeromgeving. Deze stap geeft me het gevoel dat ik twee levens in een levensperiode mag leven.

Je talenten met de wereld delen. Is dat niet eigenlijk tenminste één onderdeel van de missie van je leven? Die dingen doen waarin je goed bent en die je blij maken en daarmee de wereld om je heen blij maken. Ik noem dat meesterschap. Te veel mensen doen dingen die ze eigenlijk niet (meer) willen om geld te verdienen waardoor ze door kunnen gaan met het doen van dingen die ze eigenlijk niet willen. Het maakt niet blij en je levert in mijn beleving niet je optimale bijdrage.

Misschien een aardige opmerking om zelf ook eens over te denken… Met mijn talenten is de wereld mijn thuis. Ontdek jouw specifieke uniekheid. Deel die met de wereld. Steek geen energie in dingen die je niet liggen. Uiteindelijk wordt je er nooit een meester in en maak je eigenlijk niemand ook optimaal blij.

Frans Captijn
www.captijninsight.com

Ziekmakende omgeving

Afgelopen week werd spontaan en zonder dat ze het van elkaar wisten, door gasten met mij gesproken over de omgeving waarin ze privé leven en werken. Met elkaar werkten we aan een persoonlijk onderzoek naar de holistische balans in relatie tot je gezondheid. Je omgeving is daarbij één van de factoren die invloed heeft.

En eigenlijk kwamen we er achter dat het niet alleen aan de omgeving te wijten is maar dat het juist gaat om de relatie tussen jou en je omgeving. Kijk maar eens om je heen in een woonwijk met allemaal, aan de buitenkant, de zelfde huizen. Ik herinner me het nog als ik ’s avonds met mijn hond rond wandelde en in zo’n wijk in de huizen wel eens naar binnen keek. De binnenkanten van de individuele huizen waren allemaal anders ingericht. Kleur, licht, gebruik van materialen, kunst aan de muur, etc..

Iedere persoon heeft zijn of haar eigen smaak en dat vind je vaak terug in hun huis of in de eigen plek die ze in huis hebben. Die omgeving kun je deels zelf creëren. Op het werk is het meestal anders. Ooit waren kantoortuinen zo gigantisch ideaal en toch… ook al had je een persoonlijk koffertje met een foto van je geliefde… echt lekker voelen deed het lang niet altijd. En wat een hogere productiviteit betreft zet ik er nog steeds mijn vraagtekens bij.

Met je talenten presteer je het beste op een plek die voor jou het beste voelt. Regelmatig zag je dan ook dat ‘kantoortuin plekken’ al snel steeds door dezelfde mensen ‘in beslag’ werden genomen.

Je omgeving doet er dus toe en dit is nog maar slechts de fysieke omgeving. Veel en veel erger is het gesteld met de mentale en emotionele omgeving en met de energie waarin je verkeert. Ooit eerder gaf ik er al aandacht aan in een blog over de gunfactor. Wat (en wie) geeft/geven je energie en wat vreet energie. Heb je er ooit bij stil gestaan?

Lachende gezichten en mooie woorden aan de buitenkant maar ‘onderhuids’ is er vaak iets heel anders aan de gang. Jaloezie, afgunst, bedreiging, het ontbreken van een ‘klik’, niet passen in een groep, etc.. Die invloed van gedachten, intenties en zelfs geluid hebben een veel en veel grotere invloed op je dan dat je misschien denkt. Gedachten, negatieve energie, intenties en geluiden hebben zelfs het vermogen om de moleculaire structuur van water (en jij bestaat toch voor zo’n 85% uit water) te veranderen. Invloeden die je ziek kunnen maken en in ieder geval energie van je vreten. De Japanse arts Masuru Emoto deed hier een bijzonder onderzoek naar. De foto bij mijn blog toont zijn foto van een waterkristal van gedestilleerd water waarop de gedachtenstroom van; "Jij maakt me ziek, ik vermoord je" was los gelaten.  

Het je bewust worden van je omgeving (open stellen voor voelen) is de eerste stap om er iets aan te doen en gezond te blijven of weer te worden. Denken je er tegen te kunnen afschermen is meestal helaas geen optie.

Word je meer bewust van de omgeving die JIJ nodig hebt om gezond te zijn en te blijven. Het houdt je in balans en zorgt zowel privé als zakelijk voor betere prestaties.

Frans Captijn
www.captijninsight.com 

Je leven liften…

Mijn dochter Carlien is hier zes weken op zomervakantie om dan door te reizen naar China voor het vervolg van haar studie. Afgelopen dinsdagavond waren we samen hier op de dinsdagmarkt in Mae Rim. Er is daar een klein Thais restaurantje voor locals en eerlijk is eerlijk ik vind het daar veel leuker dan ‘Steak of the day’. 

Carlien vertelde over een van haar nichtjes van de kant van mijn ex-vrouw. Met haar vriend reist ze met een busje de hele wereld over en op dit moment zijn ze al weer voor zo’n dikke twee jaar in Australië. Ze stoppen daar waar ze willen stoppen, werken om noodzakelijk geld te verdienen en wat me in haar verhaal vooral op viel… ze LEVEN. 

Het is als liften, je over geven aan de stroom (van verandering) die zich aan dient. Ergens uit komen doe je altijd. Het is één continue avontuur. En als je je met jouw talenten en kwaliteiten open stelt voor dat wat zich aan dient dan wordt je nog steeds, en overal op deze wereld, hartelijk ontvangen. Een beetje zoals het voormalige BNN tv-programma ‘Nu we er toch zijn. Hoe gastvrij is…’. Het hoeft absoluut niet veel, soms bijna niets, te kosten en de ervaringen die je op doet zijn haast met geen pen te beschrijven. En ja, het zal ook wel eens een niet zo ‘romantische’ ervaring zijn. Maar is thuis blijven dat dan altijd wel…? 

Het leven liften… De term voor dit blog kwam jl. dinsdagavond op die markt ook zo in me op. De dag ervoor nog had ik mogen werken met een jonge vrouw die bij een internationale organisatie werkte. Ze had nog nauwelijks het gevoel dat ze leefde en vroeg zich werkelijk af hoe ze door moest. Ze zag er letterlijk moe en uitgeput uit. Voelde zich niet alleen maar was inmiddels ook verantwoordelijk voor heel erg veel en pakte ook eigenlijk alles op. Maar nog LEVEN? Tijd voor haarzelf, tijd voor plezier, avontuur, ontdekken en laat staan voor groei, was weggeëbd. En zelfs na een vijf dagen hier op ons fantastische resort relaxen haalde eigenlijk, en ja dat is mijn interpretatie, nog nauwelijks iets uit. Ze zat in de tred molen en wist niet dat het haar eigen keuze was om er uit te (willen) stappen. 

Op die dinsdagmarkt kwamen door het verhaal van mijn dochter die twee verhalen ineens samen. Het idee om inmiddels, zonder er überhaupt erg in te hebben gehad, gevangen te zitten in een leven dat je hebt laten gebeuren of het leven open laten, te laten ontstaan, zich te laten ontvouwen. En dat laatste ongeacht wat je omgeving daar ook allemaal van denkt of vindt. 

Het verhaal van het nichtje van Carlien staat voor mij niet op zich. In inmiddels ruim drie jaar heb ik meerdere van deze verhalen gehoord en ook mensen getroffen die het lef hadden (maar is dat wel het goede woord?) om voor zichzelf te kiezen en op zichzelf te vertrouwen. Het leven te laten ontstaan, andere culturen op te snuiven, te groeien door te delen en veel vaker bewust stil te staan dat je het leven kunt vieren. Te vaak willen we van A naar B en als we dan eindelijk bij B beland zijn dan zijn we alweer op weg naar C. We vieren niet en hollen alleen maar. Niet aan alle zogenaamde  standaard en soms ongeschreven ‘normen en waarden’ van de maatschappij voldoen heeft soms administratief wat voet in de aarde maar laat je weldegelijk LEVEN. 

Beide verhalen, van de vrouw van maandagmiddag en van het nichtje hebben uiteindelijk te maken met het maken van persoonlijke keuzes. Het heeft te maken met het leven willen accepteren zoals het zich aan dient en te accepteren dat je vrij bent om voor jezelf te kiezen wat goed of slecht voor je is. En die keuze, zonder angst, maken en met jezelf aan gaan is niet egoïstisch. Het is kiezen voor dat wat je vrij maakt om jouw missie in je leven (misschien beter) te kunnen vervullen en de wereld er mee te helpen. 

Denken die keuzes niet te kunnen maken en te komen met allerhande generale excuses beperkt je, in mijn beleving, in de vrijheid om altijd te kunnen kiezen voor het leven dat je eigenlijk wilt. En ja, als je JOUW keuze van leven maakt dan verlies je wellicht ‘vrienden’ die het zich met jou allemaal anders hadden voorgesteld.  Het boeddhisme leert daarbij dat je dat kunt zien als het vallen van de bladeren aan een boom. Het positieve is dat er ruimte ontstaat. Ruimte voor nieuwe vriendschappen, ruimte voor groei en bloei, ruimte voor nieuwe ervaringen en vernieuwing. Een continue reis van de held. 

Het liften van je leven… Aan het eind van de dag ben je altijd weer op een bestemming die je kunt en mag vieren. 

Frans Captijn