Durf professioneel te improviseren

Speuren naar meesterschap is dan misschien één, vrij durven acteren vanuit je vakmanschap, je kwaliteiten, talenten en verworven competenties is weer wat anders.

Regelmatig hoor, zie en ervaar ik dat er heel veel regels zijn die moeten worden nageleefd. Dat is maar goed ook. Regelmatig worden echter regels klakkeloos voorgeschreven, toegepast en gecontroleerd. Iedere regel heeft dan misschien wel zijn of haar achtergrond maar in een totaal pakket als combinatie toegepast zien velen nut en noodzaak niet meer. Ook hier geldt in mijn ogen dat je als vakman of vakvrouw die regels uitvaardigt en controleert ook het vermogen moet hebben om buiten je eigen speelveld te kijken naar het geheel.   

Vanuit mijn achtergrond in de (inter)nationale wereld van de rampenbestrijding en crisisbeheersing weet ik dat gezond boeren verstand gebruiken, improviseren en afwijken van sommige van die regels een must is om zaken te kunnen oplossen. Te vreemd heb ik het altijd gevonden dat bijvoorbeeld een brandweerorganisatie zich bij oefenen altijd aan alle regels moet houden maar bij calamiteiten er indien noodzakelijk van mag afwijken. Hoe kun je mensen daar ooit op oefenen als daarop oefenen juist niet mag. Te bang zijn bestuurders en leidinggevenden vaak om uiteindelijk te worden 'afgestraft' of 'afgeschoten' als het nadien, volgens een 'onderzoekscommissie' allemaal niet volgens de regels is verlopen.

Binnen meesterschap pleit ik voor professioneel improviseren. Dat is niet iets van; 'rommel maar een beetje aan...', maar juist; 'versta je vak, je professionaliteit en durf van daaruit in situaties die zich daar voor lenen af te wijken van regels!'.

Ooit heb ik voor een burgemeester, Thijs Wöltgens, mogen werken die mij, vanuit vertrouwen in de professionaliteit van onze organisatie én in mij, aangaf: 'Lossen jullie het maar op, ik leg het wel samen met jullie uit en dek het wel af'.

Dat is fantastisch werken, draagt bij aan meer creativiteit, verantwoorde lef, een hogere kwaliteit van het product én de ontwikkeling van meesterschap.

Of je daarvoor bijgevoegd plaatje moet evenaren blijft natuurlijk een persoonlijke keuze.

Frans

Toe aan nieuw leiderschap en stoppen met managen?

De meeste mensen zijn er inmiddels wel van overtuigd dat er in de wereld om ons heen wel heel erg veel 'beweging' aanwezig is. Om nu te stellen dat op 21 december 2012 de wereld zal vergaan gaat mij wel iets te ver. Het jaar 2012 uitroepen als algemeen 'doemjaar' ook. Maar toch... we zitten, zo lijkt en voelt het, in een stevige transformatie.

Op zijn zachtst gezegd kun je volgens mij stellen dat we met en in complexe mondiale problemen zitten. Een situatie van chaos die erg onrustig is. De uitwerking daarvan op ieder individueel en/of als organisatie is anders. Toch geven veel mensen aan dat hun toekomst ongewis lijkt. Netwerken houden ons in de greep en alles gaat veel sneller. Zelfs zo snel dat we niet meer alles vanuit ratio kunnen beredeneren. Religies, ethiek, westerse cultuur en ook wetenschappelijke inzichten zijn niet meer toereikend. Veel mensen zijn op zoek naar andere vormen van houvast. We worden gedwongen om steeds meer uit gevoel en intuïtie te leven.

Ook het huidige leiderschap en management staat onder invloed van de huidige roerige tijd. Leiderschap wisselt met de tijd, door wijziging van mensen (samenwerking van verschillende en instroom van nieuwe generaties), taken, omgeving en maatschappelijke omstandigheden en ontwikkelingen.

In deze tijd zijn we dan ook hard toe aan tenminste niet één maar twee soorten nieuw leiderschap zo is mijn stelling. Verder ontwikkelt zich een nieuwe vorm van 'management'.

Nieuw leiderschap vergt allereerst het oppakken van persoonlijk leiderschap. Daarnaast het aansturen van organisaties vanuit bezielend leiderschap. 'Managen'? Transformatie, ik noem het ook wel 'Step-stone management', zal steeds verder zijn intrede gaan doen.

Persoonlijk leiderschap
Persoonlijk leiderschap staat bij mij voor het nemen van de verantwoording voor je eigen leven. Ken, of ontdek, je missie en zet om die persoonlijke missie waar te maken al je aangeboren talenten en ontwikkelde kwaliteiten op een optimaal samenwerkende manier in. Toon je ware identiteit en leef je ideaal. Mooie woorden, misschien dat je er nooit helemaal komt. Zelf het heft in handen nemen (actie nemen) in plaats van te blijven denken, te wikken en te wegen, uitstellen, naar de best bedoelde adviezen van anderen luisteren in plaats van naar dat stemmetje dat al jaren in jezelf roept, is op zich al leiding nemen over jezelf. Mijn insteek is dat achter ieder mens een idee zit dat door de grote regisseur van je leven is bedacht.
Volg dus jezelf! Ga op zoek naar de inspiratie achter je eigen bouwtekening en het potentieel dat je in je hebt. Je bent leider van jezelf en daarmee niet langer meer ondergeschikt.

Bezielend leiderschap
In de chaotische situaties en ontwikkelingen waarin we zitten en binnen de netwerken waarin we opereren gaan steeds vaker andere elementen dan hiërarchie en macht spelen. Organisaties worden platter, directeuren en managers verdwijnen, het collectief aan medewerkers weet zich zelf, vanuit het netwerk en door hun specialisme, steeds beter te organiseren voor hun taak. Een leider haalt de autoriteit niet langer meer uit de functie maar uit zijn of haar innerlijke kracht, identiteit en dienstbaarheid. 

De nieuwe leider is degene die het collectief hoogste goed, vanuit harmonie en bezieling, naar boven weet te laten komen. Het is niet iemand die de rol van baas speelt maar de natuurlijke geaccepteerde leider (al dan niet voor een bepaalde klus) is. Het is de persoon die kan luisteren zonder direct te oordelen. Die kan enthousiasmeren. Die niet gaat voor overtuigen door debat maar juist de waarde vindt in de dialoog. Hij/zij moet om kunnen gaan met chaos, complexiteit, paradoxen en onzekerheid. Van een nieuwe leider wordt gevraagd om vorm te geven uit dat wat er, vanuit een gezamenlijk te formuleren doel, uit chaos ontstaat. Daarbij zijn niet meer de managers nodig die de deur in algemene zin letterlijk voor medewerkers hebben open staan maar die hun hart voor medewerkersbezieling open hebben staan. Deze leidinggevenden zien waarde in het toelaten van verstilling. In die verstilling vinden ze nieuwe energie en creativiteit. Ze stellen zich niet langer alleen de vraag: 'Wat moet er gedaan worden?' maar veel meer onderzoeken ze en stellen ze zich open voor het antwoord op de vraag: 'Wat wil hier nu gebeuren?'.

Transformatie of 'Step-stone management'
Vanuit deze hierboven voorgestelde ontwikkelingen verwacht ik dat ook steeds minder binnen de zogenaamde SMART en planmatige en dichtgetimmerde kaders gewerkt zal kunnen blijven worden. De complexiteit van dit moment valt haast niet meer met meetbare criteria te beheersen. Het proces vergt (zelf)vertrouwen, inspiratie, creativiteit (laten ontstaan), dienstbaarheid en ophouden met alles onder controle te willen houden. Het is in veel situaties wenselijker om niet langer meer vooraf allerhande plannen van aanpak op te stellen. Het is beter om plannen van aanpak stap voor stap te laten ontstaan. Heel veel invloeden op thema's en projecten veranderen zo snel dat ze vooraf nauwelijks in te calculeren zijn. Die veranderingen zijn nooit klaar en gaan dan ook altijd door. Wie kan er tegenwoordig nog vijf jaar écht objectief vooruit kijken? De praktijk van alle dag heeft dat toch inmiddels wel uitgewezen.Transformatie, het nieuwe 'managen', vraagt om het step by step, steeds vanuit een nieuw ontstane setting met complexiteit, paradoxen en onzekerheid, omgaan met deze opeenvolgende dilemma's in een organisatie en transitie toe te durven laten. Je zou dat 'Step-stone management' kunnen noemen.

Frans Captijn

Op je innerlijk kompas bij Villa-Asia

Ik ren dus ik ben! Zo is dat. Waar je naar toe, achteraan, op vooruit of voor weg loopt is lang niet altijd helder. Laat staan waarom je dat doet...

Natuurlijk spelen je verantwoordelijkheid, jezelf manifesteren, 'brood op de plank' houden en je 'zekerheden' veilig stellen, grote rollen. Immers het is heel normaal om in te zetten op 'lekker' leven. Je weet immers meestal nooit vooraf hoe lang dat nog duurt en je hebt de garantie dat je niets kunt meenemen.

Vanuit onze workshops, werk(retraite) programma's, individuele begeleiding en buddy-trajecten ben ik er inmiddels wel achter dat door dat rennen en moeten het échte 'lekkere' van dat leven bij velen vaak ver te zoeken is. Ze zijn bijvoorbeeld alleen al het grootste gedeelte van hun tijd met hun gedachten bezig met het verleden en met de toekomst en slechts weinig met het, op datzelfde moment, juist genieten van het leven. De aandacht is daar nauwelijks bij.

Doe je wel eens een keer helemaal niets?  De boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh zegt in de film 'Steps of Mindfulness': 'Als we 10 minuten of een kwartiertje vrij tijd hebben weten we niet wat we moeten doen. We zijn bang om in onszelf te gaan omdat we het idee hebben dat het daar niet prettig is. We denken er liever niet aan en lopen er liever voor weg. We pakken een tijdschrift of we grijpen onze telefoon of organizer of gaan gelijk weer ergens naar toe of iets doen. Er zijn veel manieren om aan onszelf te ontsnappen.'

Villa-Asia, speurtocht en transitie naar meesterschap in en van mensen & organisaties... Daar sta je eens even stil. De ervaring is in het begin vreemd om je digitale ondersteunende middelen waar je zo aan gewend bent eens even niet te gebruiken. Het went overigens snel. Je wordt ook niet gestoord. Je of jullie zijn aangewezen op je of jullie innerlijke kompas. Dat geeft bewust inzicht in wat er onbewust leeft en geeft je van binnen uit stabiliteit. Je ontdekt daar antwoorden, richting en/of oplossingen vanuit je of jullie zelf mee.

In die tijd en met jouw of jullie kompas kijk je naar de eigen situatie. Thich Nhat Hanh geeft aan: 'Je hebt een afspraak met het leven. Die afspraak is op dit moment. Als je dat voorbij laat gaan mis je de afspraak met je leven. Je loopt vaak weg voor jezelf omdat er onrust in je heerst en omdat je soms onbewust slachtoffer bent van haat en jaloezie. Je zoekt het geluk altijd buiten jezelf terwijl je het juist in jezelf kunt vinden.'

Villa-Asia laat je kennis maken met jouw innerlijk kompas. Niet alleen tijdens de programma's maar als handvat ook voor gebruik nadien. Daardoor ben je gewoon wie je bent en hoef je niet of slechts met aandacht te rennen. Een prettigere ervaring van 'lekker' leven. Een soort van up-date met 'weg van de snelweg' van je gps.

Een eerste indruk van de omgeving van Villa-Asia?

Voel je van harte welkom bij ons om je of jullie eigen speurtocht aan te gaan!

Frans Captijn

 

Heb jij het lef om je ideaal te leven?

Leef jij hoe de buitenwereld vindt dat dat voor jou hoort? Leef je je passie of leef je, sterker nog, je ideaal? Heb je er eigenlijk ooit al eens bij stilgestaan wat jouw ideaal of levensmissie is?

Heel veel mensen voelen zich, ondanks dat ze gezond zijn, in het werk dat ze doen of in het leven dat ze leven niet optimaal in hun vel. Ze leven en werken niet vanuit hun diepste motieven. Vaak ook zetten ze niet al hun meest geëigende talenten in. Een stemmetje in hen geeft al lange tijd signalen af dat het beter kan of zelfs moet maar toch...
De confrontatie met de gedachten wat de consequenties en mogelijke gevolgen allemaal zouden kunnen zijn bij het opvolgen van die roep maakt wel heel bang.

In mijn beleving kun je pas echt happy in je leven en werk zijn als je al jouw talenten vrij en creatief kunt inzetten voor dat wat je missie is. Om me heen zie en ervaar ik veel mensen die het contact met hun droom zijn kwijt geraakt en op basis van ratio (en soms ook angst voor het onbekende) maar gaan voor 'second best'. Daarmee doe je niet alleen jezelf maar ook je omgeving uiteindelijk heel veel tekort.

O.k. het vergt in veel situaties veel lef om stappen te zetten om je ideaal te leven. Je omgeving stelt zo zijn eisen (vermoed je) en ons denken in on-mogelijkheden en bedreigingen is werkelijk perfect ontwikkeld. Aarzelingen te over... Vasthouden uit loyaliteit, zorg om en verantwoordelijkheid voor het gezin, financiële overwegingen, wachten op economisch berere tijden, of bijvoorbeeld je zelfbeeld.

Aarzelingen zetten aan tot afstel of tenminste uitstel. Osho geeft aan: Ons verstand zal zeggen: 'Morgen. Wachten. Laten we er eerst over nadenken.' 

Met denken kom je nooit tot een beslissing. Echt leven is alleen mogelijk zonder besluiteloosheid en zonder een altijd maar vast houden aan overtuigingen. Je blijft anders altijd slechts een toeschouwer en neemt nergens aan deel.

Je wil eerst nieuwe zekerheden voor je de oude durft los te laten. Je blijft dus zitten waar je zit. Maar zo werkt het, als je gaat voor je ideaal en je missie volgt, niet. Dan werkt het juist omgekeerd. Dan moet je het lef hebben om het onvruchtbare los te laten, voordat (misschien zelfs wel zodat), er ruimte voor iets nieuws ontstaat.

Daartussen ligt vaak een zoektocht. Een speurtocht naar persoonlijk meesterschap. Jouw reis van de held waarin je na enige aarzeling op pad gaat met een opdracht. Onderweg de draak (een aantal beproevingen en blokkades) overwint en met jouw schat (inzicht of boodschap) terug keert om te groeien door te delen.

De eerder genoemde argumenten om, als second best, te blijven vasthouden aan dat wat je hebt blijken oneigenlijk te zijn als je de moed hebt om tegen je hoofd in, je hart te volgen. Als je altijd blijft doen wat de deed krijg je ook altijd weer dat wat je kreeg...

Je zult je comfortzône eens even moeten verlaten en op reis durven gaan om jouw schat te vinden, te ervaren én voor jezelf en anderen te openen. Daar wordt je blij van en zeg je JA tegen.

Villa-Asia biedt je de unieke mogelijkheid om je hierbij te ondersteunen. Er is zelfs een speciaal werkretraiteprogramma voor ontwikkeld.

Zegt je verstand op voorhand hiertegen nee? Dan is het misschien nog even wachten en is de roep nog niet groot genoeg...

Ik wens je in ieder geval toe dat je je hart volgt en op jouw manier stappen zet om hoe dan ook wat vaker te luisteren naar dat stemmetje in jezelf (ik praat uit ervaring dat ik dat te lang niet deed) en voor jezelf en je omgeving te kiezen voor 'best'!

Wat je daarbij misschien al kan helpen?

• Vertrouw in en op je eigen creativiteit en laat die toe
• Stop met (negatief) oordelen
• Neem zorgvuldig (als een kind nieuwsgierig en vanuit aanwezige wijsheid) waar en
• Stel indringende vragen (die beantwoorden aan het doel van je leven).

Frans Captijn

Wat maakt Villa-Asia anders dan anderen?

Wat is jullie 'onderscheidend vermogen' als Villa-Asia?

Ik rilde een beetje van die vraag die ik onlangs op een receptie hoorde moet ik je eerlijk zeggen. Je 'onderscheidend vermogen...'. Toch ging er een (tempel)belletje rinkelen. Je moet dat toch heel eenvoudig kunnen uitleggen?

Juist als je steeds meer in de wereld van voelen zit dan merk je dat je gelukkig toch ook nog steeds met een wereld van beredeneren en ratio te doen hebt. Dat is maar goed ook want het houdt je met twee benen op de grond.

Misschien is dat wel één van de eerste aansprekende zaken die bij Villa-Asia in het oog springt. De wereld verandert en staat, in mijn ogen, gelukkig meer open voor de luxe om met je missie en passie als persoon en organisatie bezig te kunnen/mogen/ nee moeten zijn.

'Zin-geving' in werk, privé en/of hobby speelt steeds meer een rol en er kan en mag ook over gesproken worden. Velen merken dan al snel op dat het voor hen allemaal een beetje 'zweverig' wordt. Villa-Asia houdt de benen stevig op de grond ondanks dat we toch aan de slag zijn met een breed palet aan invalshoeken. Meditatie is er daar bijvoorbeeld ook één van.

Bij Villa-Asia ervaar je een maatwerkprogramma voor jou als persoon of als organisatie. Jij of jullie tellen!

De aanpak en het gevarieerde aanbod van het programma is creatief en verrassend. Zo voer je bijvoorbeeld diverse opdrachten uit in de natuur bij het rustieke achtergrond geluid van de lokale waterval. Het programma zet in op verschillende invalshoeken (fysiek, mentaal, sociaal, emotioneel, systemisch en spiritueel). Villa-Asia laat zich regelmatig ondersteunen vanuit lokale samenwerking en aanwezige expertise.

In onze programma's ervaar je; Je bent je eigen leermeester of coach. Het is uniek om te ervaren dat antwoorden waar je naar op zoek bent al lang in jezelf of je organisatie aanwezig zijn en dat je alleen of samen in staat bent die naar buiten te brengen.

De oosterse omgeving zorgt als geen ander voor rust, spiritualiteit en bewustzijn. De grond (aarde) en werkomgeving zijn nog puur en onaangeroerd. Onze programma's zijn een beleving in plaats van een belevenis. De lokatie zorgt daar al voor. Het is een ultieme plek om, vanuit niet moeten, optimaal te kunnen loslaten/vrijgeven én te herontdekken. Mogelijk de sleutel tot de weg naar jouw (of jullie) persoonlijk meesterschap en meer balans in energie in je leven of organisatie te vinden.

Invloed van oosterse cultuur, aanwezige natuur, temperatuur en ook tijdverschil met Nederland,  zijn natuurlijke dragers van de Villa-Asia programma's.

Villa-Asia is geen vakantie. Vakantie komt van het Latijnse woord 'vacare', dat 'leeg maken' betekent. Een werkretraite of programma is een ontdekkingsreis in en met jezelf op een plek en in een omgeving die er toe doet en waar je anders van terug komt.

Als laatste, nou eigenlijk als eerste... dat als antwoord op de gestelde vraag tijdens de receptie in me op kwam... In hoeverre is dat wat Villa-Asia doet te onderscheiden? In mijn ogen is en valt er niets te onderscheiden. Met wat? Met wie? Er is geen vergelijk maar slechts een keuze waarbij je voelt of iets bij jou past op het moment dat jij daar voor open staat en dus aan toe bent. Die keuze is voor jou altijd goed! Blijf er echter nooit mee lopen of het uitstellen. Kies dat wat als maatwerk bij jou past.

Wij als Villa-Asia hebben je dan heel graag als deelnemer én onze gast.

Als dat het (tempel)belletje van 'onderscheidend vermogen' allemaal nog niet voldoende laat rinkelen...

Frans Captijn

Je kunt beter altijd jezelf zijn.

Hoe kan het toch zijn dat veel mensen niet 'gewoon' zichzelf zijn? Dat hoor ik vaak en voel ik nog wel meer. Ze zijn thuis vaak anders dan op hun werk en/of weer anders op andere plekken. Wat zou dat eigenlijk kunnen zijn, ‘jezelf zijn’?

Nu ik met een opleiding talent-coaching bezig ben krijg ik daar nog weer meer in-zicht in. 

In je opvoeding leer je je aan te passen aan je cultuur, de geldende normen en waarden, de tijd en je omgeving. Je leert er, zonder dat je het in de gaten hebt, je masker op te zetten of je rol te spelen en je daarmee aan te passen aan een uitwendige werkelijkheid of collectiviteit.

In het Latijn is daar het woord Persona voor. De manier waarop je je, met je masker of in je rol, aan je omgeving toont en waar jij dus (van de buitenkant gezien) voor doorgaat. De persona staat vaak tussen de persoon die je écht bent en de buitenwereld in. In de volksmond wordt het ook wel ‘je buitenkant’ genoemd. Achter jouw masker schuilt immers je ware identiteit. Je denkt misschien dat je omgeving de rol die je speelt niet in de gaten heeft maar de praktijk is anders. Hun gevoel spreekt boekdelen. Als je weet dat je je echte zelf verbergt of geheim houdt straal je een vorm van onnatuurlijke energie uit. Veel mensen in je omgeving merken dat op en prikken snel door die sluier van je heen. Doe je dat zelf immers ook niet feilloos?

Jouw ‘Ik’ (Latijn Ego) is feitelijk het middelpunt van al je bewuste activiteiten als denken, waarnemen, voelen en je intuïtie. Je eigen identiteit is een hele belangrijke eigenschap van je ik. Zonder ego geen identiteit. Maar je ego is niet het centrum van je hele bewuste en onbewuste persoonlijkheid. Dat centrum wordt ‘het zelf’ genoemd. Juist onbewuste collectieve en persoonlijke ervaringen, gevoelens en feiten spelen daarin een voorname rol. Juist die gaan herkennen en erkennen vormt een integrerend ingrediënt van je persoonlijkheid.

Je onderbewuste eens wat meer laten spreken levert je een schat aan informatie op over wie jij bent en wat je van nature goed kan. Als je dat weet, waarom zou je je dan nog langer profileren met zaken die niet helemaal bij je horen en waar je misschien ook helemaal geen zin in hebt? Waarom iemand anders voorstellen dan dat je vanuit jezelf juist kunt zijn/bent?

Als je al jouw kwaliteiten en talenten in een voor jou juiste samenhang tot ontplooiing brengt zet je optimaal in op het kunnen realiseren van jezelf en je missie (dat wat je hier komt doen). Je levert vanuit je kern jouw specifieke prestaties en laat daardoor ook die van anderen volledig toe. Dat proces van ontwikkeling van je persoonlijkheid wordt wel individuatie genoemd. Je persoonlijk bewust worden. Worden wat je in wezen bent. Gewoon zijn wie je bent onder alle omstandigheden. Dat kost minder energie, je hoeft er minder bij na te denken, je hoeft ook niet meer te onthouden of zelfs op te schrijven wat je in je verschillende rollen gezegd hebt. En het mooiste... je omgeving... die wist het in de meeste gevallen toch al.

Als je écht weet wie je bent mag je daar trots op zijn en is er niets waarvoor je je hoeft te schamen of te verbergen. Waarom zou je dan nog überhaupt een rol willen (kunnen) spelen of aannemen?


Frans Captijn

Hoezo Villa-Asia in Thailand? Waarom Mae Rim (Chiang Mai)?

Een vraag die ik nog steeds heel vaak krijg.
Mijn antwoord is haast standaard: 'Als je altijd blijft doen wat je deed krijg je wat je kreeg'.

Als je écht een transitie in jezelf wilt aangaan dan vereist dat een uit je comfortzone stappen. Andere invalshoeken kiezen om naar vraagstukken te kijken, een reis naar binnen maken en vooral eens gaan voelen in plaats van haast uitsluitend te denken.

Wat wij met en in Villa-Asia in onze programma’s doen lukt niet (optimaal) in Nederland en ook niet in bijvoorbeeld België, Griekenland of Spanje. Alle deelnemers die een programma of werkretraite hebben meegemaakt beamen dit volmondig.
Wij maken tastbaar gebruik van de aanwezige flora en fauna, cultuur (Boeddhisme), het tijdverschil, de in Thailand aanwezige faciliteiten én de onaangeroerde grond en geweldige aanwezige energie invloed.

Wij bieden, bewust in het noorden van dit prachtige land, nabij Birma (Myanmar), een in onze ogen unieke locatie, weg van het massatoerisme, als tijdelijk andere (comfort)zone met daarbij een aansprekend programma en een fantastische begeleiding en verzorging.

Thailand, het land van de glimlach. Vriendelijke en behulpzame mensen die elkaar en anderen nog accepteren en respecteren (ook voor wat betreft geloofsovertuiging). Een veilige bestemming met weinig tot geen criminaliteit.
In Mae Rim, provincie Chiang Mai, is het klimaat het gehele jaar door tropisch. De temperatuur ligt gemiddeld overdag tussen de 20 en 35 °C. Er is ruimte, gezonde lucht, geen drukte en je vindt hier nog echte rust.

Onze Villa-Asia omgeving daar kent een indrukwekkende natuur en biedt een scala aan bezienswaardigheden en activiteiten. Van tropische bossen, bergen, watervallen, diverse bergstroompjes, een rivier, meren, wandelen, tempels, kanoën, vlotvaren, golven, tennissen, paardrijden, zwemmen, fietsen, brommer/motorrijden, en vooral niet vergeten de exotische planten maar ook dieren waaronder olifanten, tijgers en prachtige vogels. In onze programma’s maken wij van diverse mogelijkheden gebruik.

Op ca. 25 km bevindt zich het centrum én de luchthaven van Chiang Mai. De tweede stad van Thailand met een grote regiofunctie, dag- en nachtmarkten en uitgaansgelegenheden. Een stad die nooit slaapt.  

De gezondheidszorg is van een hoog niveau, zeer goed vergelijkbaar met de westerse maatstaven. Er zijn 3 ziekenhuizen in de buurt. De verzorging is er uitstekend (en erg goedkoop). Overigens valt het ons op dat het klimaat en de omgeving vaak een positieve bijdrage leveren in eventuele westerse gezondheidsklachten. Veel gezondheidsklachten treden niet of minder op.

Voor ons is Mae Rim dé plek om met een super gevoel ons gevarieerde aanbod van de programma’s 2012 - 2013 aan onze deelnemers van Villa-Asia te kunnen aanbieden.

Met veel plezier gaan we dan ook met alle voorbereidingen door.

Frans Captijn

Even stilstaan is vooruitgang!

Sneller, multitasking, interruptie, nog meer aanpakken, er bij willen/moeten horen, vooruit kijken, hollen, actie...

We leven in een eeuw van hollen en interruptie. De eeuw van informatie is over gegaan in de eeuw van verstoring. Uit onderzoek blijkt dat iemand die 8 uur per dag werkt, gemiddeld elke 11 minuten een verstoring te verwerken krijgt. Dat kan zijn een e-mail, een twitterberichtje, een telefoontje, een sms, een whats app, iemand die binnen komt (wat steeds spaarzamer wordt omdat beeldschermen trekken), of wat dan ook. Het kost ongeveer 25 minuten om weer terug te komen bij en in het ritme waar je in bezig was. Elke mail kost je dus zo'n 25 minuten van je leven. Je werkt ermee aan de beschadiging van je korte termijn geheugen. 

Op dit moment geldt (info van Pew Research Center) voor de jeugd in Amerika al dat gemiddeld zo'n 100 berichtjes per dag via i-phone of i-pad verstuurd wordt. Zo'n 35.000 per jaar! Zelf zit ik regelmatig in de trein en kan me voorstellen dat europeanen (ik zie inmiddels zo'n 90% rechtshandigen en 10% linkshandigen lopen met hun i-phone) ook aardig op weg zijn.  

Multitasking, twee of meer dingen tegelijk doen, trekt per taak 20 - 40% van je productiviteit weg. Dat betekent voor elke 10 maanden werk per jaar dat je 2 - 4 maanden zomaar in tijd en geld weg gooit. Naast tijd, effectiviteit, productiviteit en geld tast het ook nog eens je IQ aan. 

Als je thuis naar een commerciele televisiezender kijkt wordt er, zonder dat je er erg in hebt, elk uur 20 minuten tijd van je gestolen door je in die tijd te wijzen op dingen die je feitelijk niet nodig hebt. Ik ging daarop twee weken geleden al in.

Je zou al die tijd ook eens kunnen gebruiken om stil te staan en daarmee uiteindelijk vooruit te komen. 

Bedrijven verkopen of leveren producten, service en vooral waarde. Ze zetten over het algemeen in op zo'n 60% van hun tijd produceren, leveren en service, zo'n 20% aan marketing en zo'n 20% aan administratie en organisatie zaken. Wat in deze verdeling vooral mist is tijd om stil te staan. Bij mensen is dat niet anders.

Even stilstaan, het hoofd leeg maken, strategie bepalen en lange termijn denken zorgen voor meer rust, betrokkenheid, aandacht, een kwalitatief hoogwaardiger product, flexibiliteit, anticiperen, meer bezieling en voorbereid zijn op ontwikkelingen die op je afkomen.

10% van je tijd inzetten op stilstaan en strategiebepaling is zowel persoonlijk als bedrijfsmatig niet alleen heel normaal  maar ook nog eens heel verstandig om betere en uiteindelijk in de praktijk ook nog snellere vooruitgang te kunnen boeken.

Frans Captijn

Voorbereiding Villa-Asia programma’s in Noord-Thailand in volle gang

Inmiddels staat er een volle agenda voor Villa-Asia in Mae Rim, regio Chiang Mai, voor 2012 – 2013 op stapel. Oprechte evaluaties van eerdere deelnemers aan onze programma’s zorgen er voor dat het aanbod nog completer en ook gevarieerder is.

Het is werkelijk super om die ervaringen te mogen en kunnen verwerken in nieuwe programma's, retraites, workshops en voor buddy-trajecten in Thailand. 

Inmiddels biedt Villa-Asia:

• Individuele programma’s (12-daagse werkretraites in groepen van 4 – 8 personen)
• Groep of team programma’s (voor organisaties)
• Buddy-trajecten of individuele retraites
• Single programma's (12-dagen specifiek voor singles)
• Één en meerdaagse workshops voor groepen vakantiegangers (o.a. Mindfulness & Meditatie en de zoektocht 'wat kan ik en wat wil ik?'.
• Individuele korte sessies speurtocht naar je (latente) talenten & missie

Met veel plezier gaan we dan ook met alle voorbereidingen door. Het geeft energie én de uitdaging om deelnemers, door de aandacht die er vooraf aan besteed is, straks optimale ervaringen en in-zicht te kunnen laten opdoen.

Alvast een tip van de sluiter oplichten van ons Villa-Asia programma-aanbod en de agendering tot nu toe? Klik dan hier.

Frans Captijn

Is er nog toekomst voor burgerkracht?

Financieel is het binnen grenzen als overheid 'veiligheid bieden' niet meer op te brengen. Daarnaast schieten we in regelgeving en uitvoering van ons veiligheidsdenken af en toe ook wel een beetje door. Dat laatste merk ik vooral als ik af en toe werkstukken, notities of presentaties van mensen in opleiding tot specialist in dit werkveld mag beoordelen. Als je dan ook nog eens goed naar de kwaliteit van uitvoering in situaties dat het mis is gegaan gaat kijken dan zou inzetten op zelfredzaamheid zo slecht toch nog niet zijn. Je kunt maar beter 'veilig' buiten staan...

Burgerkracht schijnt inmiddels een modern woord te zijn voor zelfredzaamheid. De laatste jaren wordt er door overheden steeds meer ingezet op dat thema zelfredzaamheid. Dat is niet 'zoek het zelf maar uit' maar meer 'denk er eens over na hoe je zou handelen als je ineens iets zou overkomen. Nu ik dit zo schrijf komen er twee dingen in me op.

Het eerste is, ontstaan dingen wel ineens? Bij mijn doorstartbijeenkomst op 14 december 2011 ontving ik diverse boeken. In een van die boeken las ik, wat ik eigenlijk al lang wist, dat helemaal niets ineens ontstaat. Alles heeft een oorzaak en dat wat er gebeurt is van die oorzaak of van een combinatie van oorzaken, een gevolg. Dat wordt wel karma genoemd of de wet van oorzaak en gevolg. Het boek (The power of Kabbalah, van Yehuda Berg) geeft als praktische vraag; 'Ben je ooit 's ochtends wakker geworden en vond je plotseling een volgroeide volwassen eik op je oprijlaan? Natuurlijk niet.' 

Maar goed, laat ik niet afdwalen. Ik wil toe naar de toekomst van zelfredzaamheid. 

Het tweede is dan ook juist die zelfredzaamheid. Omdat zaken niet ineens ontstaan (maar ons wél ineens kunnen overkomen) nemen we nog nauwelijks tijd, laat staan dat we er aandacht aan besteden, om eens na te denken over 'What if?'. Onze huidige biotoop nodigt er ook niet echt toe uit en in mijn ogen hollen we daarin op dit gebied dan ook achteruit. Europa wordt steeds meer een 'missie land'. Afrika haalt ons steeds meer in. Zij weten nog te overleven als het er echt op aan komt. De jeugd heeft hierin steeds minder de toekomst volgens mij.

In het Britse dagblad "Daily Mail" stond een publicatie dat de 'traditionele' groeifasen van kinderen geleidelijk vervangen wordt door 'digitale' fasen. Omdat ouders het veel te druk hebben, leren ze hun kinderen steeds minder praktische vaardigheden aan zoals bijvoorbeeld fietsen. Kinderen doen steeds minder echte levenservaringen in de wereld om hun heen op. Ze imiteren, als kleine computerwizards, gedrag van 'volwassenen' en weten perfect hoe ze de muis van de computer moeten gebruiken, hun mobieltje moeten bedienen en andere technologieën gebruiken. Ze gaan ook steeds minder naar buiten en spelen, fysiek, met elkaar. Dat alles gaat ten koste van hun sociale ontwikkeling en lichamelijk welzijn zo stelt Sue Palmer, specialiste op het gebied van de ontwikkeling van het kind, in het blad.  Investeren in emotionele inspanning die bij echte contacten nodig is raakt steeds meer op de achtergrond. Een echt spel met echte mensen wordt steeds vreemder. Zelfredzaamheid daardoor in mijn beleving ook. Hoe krachtig kan het nog zijn? 

Gesteld wordt dat 1 op de 5 kinderen die in het onderzoek uitgevoerd bij 2200 moeders in 11 landen is uitgevoerd, zijn zintuigen ontwikkeld heeft met Smartphone en iPad. Hoe vlot ze ook zijn in het digitale leven, met vragen en oplossingen in het echte leven kunnen ze veel minder overweg (zoals bijvoorbeeld met zelfredzaamheid). Slechts 11% heeft vóór zijn elfde verjaardag geleerd om zelf zijn schoenveters te strikken... 

Scouting biedt misschien wel dé oplossing voor praktische handreikingen om meer kans te hebben om te overleven als het toch 'ineens' mis gaat. Wat immers te doen als het internet er eens een tijdje helemaal uit ligt? Dan ontmoet je ook 'ineens' mensen in een wel heel cool spel... Juist dáár wordt je als burger misschien wel krachtiger van.

Frans Captijn






  

Tijd voor business engagement?

We leven in een duurzaamheidtijdperk én in een periode waarin zaken doen niet meer als vanzelf gaat. Biedt een tijd van crisis niet dé kans om eens te kijken naar business engagement en animation?


Zonder er vaak bij stil te staan functioneren veel organisaties nog als machine. Geprobeerd wordt grip te houden met termen als 'output', 'meten is weten', 'smart', etc.. Die indicatoren en systemen lijken op het scorebord wel 'hard' maar wordt daarmee nog wel op de wedstrijd gelet? Hoe staat het oprecht met de geleverde kwaliteit? Voelen mensen zich daarbij en daaraan verbonden?


Bind je je vanuit oprechtheid aan je klanten en willen zij dat nog wel aan jou? Draait het voornamelijk om prestaties, grip, proces, hard zaken doen en klinkende munt of, in een juiste balans, steeds meer om gevoel, inspiratie, waarden, drijfveren, loslaten, structureel resultaat en relaties. Speelt prijs of juist kwaliteit (als liefde in actie) en service veel meer een rol?


In Nederland spenderen we jaarlijks ca. 5 miljard euro aan uitstroom/afvloeiing van mensen uit organisaties. Slechts 20% van medewerkers in organisaties zit in 'flow' van prestatie. Economische schade blijft aardig verborgen zou je kunnen zeggen. Oprechte relatie, waardevolle creatie en informatie doen er toe. Op de werkvloer 'werken' inmiddels vaak al vier verschillende generaties 'samen'. De jongste generatie(s) vragen gebruik van hun specifieke kwaliteiten en talenten, aanmoediging vanuit prestatie, betrokkenheid, verbondenheid & vrijheid, zingeving in werk, (gevoels)waarde, betekenisvolle relaties én bezieling.


Wat doet er voor jou en voor je organisatie écht toe? Wat bezielt je/jullie in de samenwerkingsorganisatie- en relatie. Waar zitten overeenkomsten en verschillen? Wat inspireert je in elkaar? Wat laat je/laten jullie uit jezelf zien en in hoeverre verdiept dat interne en externe relaties en draagt dat van harte bij aan (nog) betere prestaties?


In mijn beleving is de tijd meer dan rijp voor business engagement en business animation!


Zweverig? Jammer van je tijd? Geitenwollen sokken? Kunnen we niet eindelijk wat zinvols gaan doen? Misschien, en zeker in deze tijd, draait het in mensen en organisaties juist wel heel erg om dat woord 'zin-vol'.
Business engagement of animation heeft niets te maken met religie en is geen soort New Age. Het heeft te maken met opnieuw verbinden, bezieling, inspiratie, innerlijke kracht en daarmee met 'drive', 'flow', passie, relatie en energie in en van mensen en organisaties. Business engagement is succesvol door deskundigheid en relaties die vanuit verbinding en bezieling komen.


Het kan! Een werkomgeving waar iedereen met energie, passie en een positieve houding in 'flow' aan het werk is. Wanneer je mensen vertrouwen geeft, ze inspireert (door uit te dagen) en aanspreekt op het beste wat ze in zich hebben, dan zijn ze tot wonderen in staat. Inspiratie en oprechtheid wordt door zowel collega's als door klanten gevoeld en draagt bij aan een nieuwe en/of goede balans in (langdurige) relaties en prestaties en daardoor tot een betere business performance.
Een (nog) hoogwaardiger product wordt geleverd en door vrijgeven (loslaten) en vertrouwen kan groei op een natuurlijke manier en met minder energie plaatsvinden. Daarbij moet je echter vertrouwen hebben in (structurele) resultaten op iets langere termijn.


Wil je werken uit bezieling? Dan moet je eerst erkennen dat er zoiets is als een hoger doel waarvan je ten dienste wilt staan. Het is het verlangen om bij te dragen aan iets dat verder strekt dan de zorgen voor je eigen belangen en het schoonhouden van je eigen straatje. Bezieling kun je zien als het geheim van de kok. Missschien een interessante invalshoek. Niet primair gaan voor effecten op de korte termijn maar, in duurzame zin, een blijvende magnetische kracht zijn.  


In ons duurzaamheidtijdperk zijn mensen nodig die, vanuit intermenselijk contact, met oprechte  verbinding en bezieling betrokken zijn bij hun werk, hun collega's en hun klanten. Daarmee werkt een organisatie op een natuurlijke manier aan groei en vertrouwen in plaats van aan 'lijfsbehoud'.


Goed dat hierin steeds meer bedrijven en organisaties interesse tonen. Terug naar de menselijke maat. Een opwekkende gedachte!

Frans Captijn

Wat doe jij met je 'talenten-DNA'

Een talenten-DNA wat is dat nu weer?


Mijn overtuiging is dat jij, net als ieder mens, geboren bent met een unieke set aan oer-talenten. Jouw set aan basisgereedschappen om samen met je drijfveren je passie te kunnen leven. Dit specifieke pakket in jouw geboortegift bepaalt jouw meerwaarde op bepaalde gebieden ten opzichte van anderen. 

  

Die set van basistalenten en de combinatie en relatie waarin ze ten opzichte van elkaar staan, zijn voor iedereen anders. Voor mij is dat het voor ieder mens unieke 'talenten-DNA'. Lang niet altijd ben je je van jouw totale talenten-DNA bewust. 

Door je sociale omgeving en de cultuur waarin je opgroeit, de of je normen & waarden, overtuigingen, etc., komen vaak slechts een aantal van je talenten tot volledige bloei.

In onze westerse wereld van; 'Ik ren dus ik ben' investeren we nog nauwelijks in (in letterlijke zin) onszelf. Dat kan er voor zorgen dat je in de voortdurende veranderstromen waarin je zit altijd weer opnieuw krijgt wat je kreeg. Soms voelt dat prima maar heel vaak ook niet.

Tijd nemen om eens even strategie te bepalen voor jezelf in je veranderende omgeving, eens even stil te staan en op zoek gaan naar je latente talenten en juist die te positioneren kan je wel eens verrassende in-zichten en nieuwe flow in zowel je werk als je privé opleveren. 

Dat kan er voor zorgen dat je met nieuwe energie en inspiratie, flexibel meebeweegt in de stroom van verandering.

Indien je er meer over wilt weten of jouw talenten-DNA zou willen ontdekken... Villa-Asia biedt je er mogelijkheden voor.

Frans Captijn