vrijdag 2 september 2016

Luister naar je gratis waardevolle persoonlijke raadgever. De zwarte kraai op je schouder.

In de westerse wereld is de dood een taboe. Mensen hebben problemen met de dood en willen er vooral ook niet aan denken of over praten. Diverse mensen leven dan ook alsof ze nooit zullen sterven en komen er als ze sterven pas achter dat ze eigenlijk nooit hebben geleefd.

Bijna vier en een half jaar woon ik nu in een andere cultuur, Thailand. In die cultuur is dood een normaal en geaccepteerd gegeven in de voortdurende levens- en persoonlijke ontwikkelingscyclus van geboorte, leven (je missie vervullen en groei van innerlijke wijsheid), dood (jezelf bevrijden van je lichaam, de tijdelijke tempel waar je in dit leven gebruik van mocht maken), opnieuw zijn (wedergeboorte), enzovoort. In Zuidoost Azië wordt het de cyclus van Samsara genoemd.

Omdat dood hier volledig is geaccepteerd en geïntegreerd is in het leven van alle dag, is het een krachtige en enorm waardevolle persoonlijke raadgever. En niet alleen dat. De dood kan ook een grote gids zijn in de beleving van zaken en in het relativeren van zaken waarmee je in je leven te maken hebt of waarmee je te maken krijgt.

We piekeren en tobben wat af. We moeten aan allerhande situaties het hoofd bieden. Regelmatig zijn we van slag omdat we geïrriteerd zijn. We kunnen gedesoriënteerd zijn en niet weten welk besluit we moeten nemen. We kunnen ons onzeker voelen, etc..
Waarom draaien we in zo’n situatie dan niet ons hoofd naar de linkerschouder om onze ‘zwarte kraai’ (de dood) om raad te vragen?
Het is slechts een kwestie van het je bewust zijn van die vogel die altijd al op je schouders zit omdat hij doodeenvoudig deel uit maakt van je leven. En vanuit die rol en positie die die vogel inneemt kan en zal hij altijd gratis goede raad en advies aan je geven over beslissingen die je moet maken. Je hoeft het alleen maar te vragen.

"In een wereld, mijn vriend, waar de dood de jager op jou is, is er geen tijd voor spijt of twijfels ... Je hebt weinig tijd, en al zeker niet voor onzin spelletjes. "
Carlos Castaneda

Stel jezelf eens de vraag: Als ik nog maar vier weken te leven zou hebben, zou ik me dan zo opwinden over deze zaak of dit probleem? Zou de manier waarop ik me er nu over opwind, me niet enorm storen? Zou ik mijn kostbare energie hieraan daadwerkelijk (nog) willen investeren?

Wij zijn meesters in het creëren van onze eigen illusies. Vaak zijn veroorzaken die negatieve gevoel en slapeloosheid. Vraag jezelf eens af wat al het lijden, piekeren, je twijfels, enz., je al écht in je leven tot nu toe hebben geholpen. Je hebt energie verslonden door het creëren van al die dingen in je hooft. Ze hebben je geholpen om het leven van je leven regelmatig te verstoren.  

Een ander nuttig ding van onze persoonlijke zwarte kraai?
Het spiegelt ons belachelijke jachtgedrag naar onze verlangens en het daaraan blijven vastklampen. Onze strijd voor het krijgen macht, status en positie. Wat stellen die eigenlijk voor? Zijn we feitelijk niet allemaal hetzelfde? Een van de belangrijkste bronnen van ons piekeren is een vals geloof in ons hoofd dat alles altijd zal blijven bestaan. De dood toont ons dat helemaal niets, maar dan ook niets, blijvend is. Alles is slechts tijdelijk.

“Berooid verlaten we deze wereld. Zonder lintjes, zonder titels, zonder succes, zonder mislukking.”                 
Nan Huai Chin

Wees je meer gewaar van je zwarte kraai. Nodig hem of haar uit om vaker je persoonlijke gratis waardevolle raadgever te zijn.

Als je het fenomeen 'dood' beter probeert te begrijpen zal je gegarandeerd een beter, gezonder, vrijer en vol leven hebben. En misschien zal je je daarin vooraleerst wat alleen (al-een) voelen.

Het gedicht "Helemaal Alleen" van het boek: "Bloemen van de Shanidar" vertelt:

Helemaal Alleen

Toen ik slechts voor een deel leefde
Had ik veel gezelschap

Toen ik volledig begon te leven
Was ik alleen
In het beste gezelschap

Leef je levensschat nu.


Frans Captijn

www.captijninsight.com

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen