vrijdag 6 februari 2015

We maken maar een bende van onze mentale tuin


Meestal sta je er maar weinig bij stil. Het is dagelijkse gewoonte, een onbewust ritueel, om je te wassen, je tanden te poetsen, aandacht aan je lichaam te schenken. Van steeds meer mensen zie ik kaartjes op Facebook van routes die ze hebben hard gelopen om aan hun lijf te werken. Veel mensen bezoeken een of meerdere keren per week een sportschool of kiezen als het effe lukt de fiets om naar het werk te gaan. De zondag is verworden, ik weet het nog aan het aantal mensen dat rond de plas waaraan mijn huis in Zeeland staat gingen sporten, tot een dag met wat tijd voor ons lichaam.

Deze week, in een gesprek met gasten uit Florida, kwam het er over dat ons lichaam meestal aardig wat aandacht krijgt om gezond te blijven. Gezond zijn en blijven heeft echter met veel meer dingen te maken dan alleen, fysiek, met ons lijf. Op de plek waar ik in Thailand werk be-leven mensen dat heel bewust.
Onze geest, onze met een mooi woord ‘mentale gesteldheid’, komt er in de meeste gevallen maar bekaaid vanaf. En het mooie is dat zelfs (steeds luidere) signalen van slecht slapen en/of wakker liggen, piekeren, geen antwoorden krijgen of creatieve oplossingen kunnen zien, zorgen maken, verkramping of bijvoorbeeld stress ons niet eens alert maken op dat er iets mis is. We maken ons er ziek mee en komen niet eens meer op de gedachte dat we er iets tegen moeten gaan doen. We gaan nog harder doordraven…

Dagelijks worden we bedolven onder een dusdanige hoeveelheid informatie die onze geest moet verwerken dat ons hoofd een soort ‘dumpplek’ wordt. Om de confrontatie met onszelf niet aan te hoeven gaan vertellen we verhalen over hem of over haar. Dat is veel gemakkelijker dan eens stil te staan en te reflecteren op ons eigen verhaal (dat leven heet). En ook de indrukken van anderen, die wij vaak zelf vorm en inhoud geven, dumpen we er nog even in ons hoofd bij.

Op de boeddhistische universiteit hier vertelde een wat oudere monnik dat je de geest kunt zien als een mentale tuin. Op een dag gaan er gemiddeld genomen zo’n 60.000 gedachten door ons hoofd. 95% daarvan zijn gedachten van gisteren. Onze mentale tuin bedelven we met gedachten waarmee we voor een groot deel ook nog eens onbewust aan de slag gaan. We maken er onze eigen, voor veronderstelde, verhalen en plannen voor de toekomst bij en gooien die er op onze stortplek ook nog eens bij. De geest is verworden tot een ongeorganiseerde dump plek van vanalles. Een plek waaruit vergiftiging, stank, negatieve energie en afsluiting ontstaat. Dat gif en die stank houden ons uit onze slaap en gunnen mooie en waardevolle dingen, die er al lang voor ons klaar liggen, niet om te voorschijn te komen.

Een gepassioneerde tuinman of vrouw draagt optimaal zorg voor de tuin. Begin vorig jaar had ik zo’n vrouw, Marianne Folmer, in een van mijn groepen die er bezielend over kan vertellen. Deze mensen verstaan de stem van de natuur en de roep die de natuur regelmatig vanuit de kracht van haar seizoenen uit. Ze weten, en bewegen er in mee, dat er een ongedwongen tijd nodig is om te rusten om stil te zijn, om lucht toe te dienen, om de grond in optimale conditie te houden, om op te ruimen, om te laten besterven, om te zaaien, om uit te dunnen waardoor planten optimaal en zonder concurrentie gedrag in hun pracht tot bloei kunnen komen, en om te oogsten.
En wat ze ook weten is dat er als tuinman of vrouw vooral een optimaal genieten van élk proces, niet alleen de lente of de zomer, is. Het is een spiegel van en voor ons eigen verhaal dat leven heet.

Onze geest is de basis en niet ons lichaam. De geest is een fantastisch en wonderbaarlijk instrument.

Met mijn gasten uit Florida kwamen we er achter dat het wat bewuster inzetten op de verzorging (het reinigen) van onze geest, onze eigen ‘mentale tuin’ eens wat opruimen, er aandacht aan geven en lucht geven, een wonderbaarlijke ont-dekking (van iets wat er al lang voor ons ligt te wachten), kan geven.

En net als bij een bezoek aan een bibliotheek en boekhandel… neem er eens je tijd voor en geniet van de rust. Wellicht tijd voor een goeie en waardevolle voorjaarsschoonmaak.

Frans Captijn

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen