vrijdag 22 juli 2016

De opbrengst van de wonderen van gastvrijheid.

Nu ik steeds meer internationale gasten in mijn werk en thuis hier in Thailand ontmoet ontdek ik meer en meer de gaven van de wonderen van gastvrijheid. Mensen voelen zich vrij en uitgenodigd om zich open te stelen en weer te gaan stromen. Het schijnt een soort gerespecteerd, haast heilig, gebaar voor mensen te zijn om oprecht welkom, verbonden en gewaardeerd te zijn.

In Thailand schudden mensen als ze elkaar ontmoeten niet de hand. Zij groeten elkaar met de zogenaamde ‘Wai’. Met hun handen maken ze de vorm van een lotusknop (In het Boeddhisme verbonden met de Boeddha) en, meestal met hun handen op de hoogte van hun hart, maken een buiging naar elkaar.
De feitelijke betekenis van deze begroeting is: “Een lotus voor jou, mag je Boeddha zijn.”. De ontvanger kan het zijn als een beleefde gift in combinatie met de uitnodiging om zijn of haar innerlijke Boeddha te tonen.

Al mijn programma’s en lessen waar ik hier werk en woon begin ik zowel met ‘vreemden’ als met mensen die ik al langere tijd ken met dit gebaar. Het begin van het aanbod van gastvrijheid.

Vaak stel ik aan het begin van een retraite of werkprogramma of van een les de vraag; “Is er iets in je leven waarover je piekert en dat je met mij of met de groep zou willen delen?” en/of “Hoe kan ik er voor jou zijn?”. Ik leg dan uit dat het Boeddhisme alles te maken heeft met het stoppen of verminderen van piekeren en/of lijden. Het kan de zaken die zich in je hoofd af spelen op een vaak andere manier spiegelen waardoor je inzicht krijgt. En het woord inzicht staat voor verlichting. Niets heiligs maar in letterlijke zin de last van je schouders af laten glijden zodat het lichter en vrijer wordt. Vaak delen mensen, zowel privĂ© als in een groep, hun verhalen.

Gewoon eens een voorbeeld van de afgelopen week. Na mijn vraag werd het even stil. Meestal is die tijd voor mensen even nodig om wat moed te verzamelen om over ‘de drempel’ heen te stappen om te delen wat er in hen speelt. Een vrouw deelde haar verhaal. Haar angsten, onzekerheden en boosheid in relatie tot de toekomst. Nadat ze kort haar verhaal verteld had begon ze te huilen. Een blije emotie omdat ze, zo deelde ze, voor het eerst in haar leven dit verhaal nu eens had gedeeld. Nooit eerder had ze het tegen haar man, haar kinderen, vrienden of familie verteld.

Nu ik voor de zoveelste keer deze ervaring op deed, kwam de gedachte in me op om wat dieper in te zoomen op gastvrijheid en mijn gedachten daarover eens te delen. En alsjeblieft (en als opmerking voor bij dit blog) laat het idee dat deze gastvrijheid iets met horeca of met zaken doen te maken heeft voor nu even los.

De eerste gave in gastvrijheid is dat je daadwerkelijk je beschikbaarheid aanbiedt. Dit is niet alleen het feitelijke aanbod om er voor anderen te zijn maar de energie laten voelen, de gift, om er te zijn. Je bent er voor de ander(en) door de energie – als een soort mantra – uit te zenden van “Ik ben hier voor jou”. Je voelt je verbonden met de ander(en) (een persoonlijke verbinding, elektronica en digitale techniek zijn er niet bij betrokken). Je bent oprecht blij dat de ander er is of dat de anderen er zijn. Je weet dat mensen piekeren en jij bent er even voor ze.

De tweede gave in gastvrijheid is dat je beiden tot elkaar ‘vreemden’ bent. Rationeel gezien denken we over het algemeen dat we vrijer en veiliger zijn om onze persoonlijke verhalen te delen met diegenen die we kennen en vertrouwen. Mijn ervaring in de afgelopen vier jaar nu is dat er ook een andere waarheid is. Die heeft alles te maken met gevoelsveiligheid. Die gevoelsveiligheid of emotie heeft als basis dat mensen die je niet kent de achterliggende verhalen en emoties niet kennen en als zodanig vrijer in jouw verhaal kunnen staan. De uitnodiging toont respect, de bereidheid tot luisteren, geloof, geen veroordelen, geen angst om je te moeten verdedigen of voor welk debat dan en een vorm van prikkelende verwelkoming om te begrijpen wat er aan de hand is. Geen vraag om advies maar een gewoon aanwezig en beschikbaar zijn om te luisteren.
Op veel manieren een andere en uitnodigende vorm van vertrouwen.

De derde gave van gastvrijheid is dat het contact dat je hebt slechts tijdelijk is. Mensen vinden een stuk veiligheid in die gedachte en voelen dat ze niet geraakt zullen worden als ze hun verhaal delen.

Ik ontdekte dat gastvrijheid een soort van ‘heilige’ gave is die iedereen aan iedereen kan aanbieden. Te vaak willen we zorgen en komen – vanuit onze beste en oprechte intenties - onze beste oplossingen voor situaties of problemen op die we aan anderen aanbieden of soms zelfs haast opleggen. We vergeten dat ieder de oplossing voor zijn of haar eigen vraagstukken al lang in zichzelf heeft. Ze en ook wij kunnen ze niet in hun buitenwereld vinden laat staan in hun binnenwereld. Dat is en blijft een persoonlijke zaak. Er is dus eigenlijk ook helemaal niets anders te doen dan mededogen te tonen, aanwezig te zijn en daarmee het aanbod te doen dat anderen rust en oplossingen in zichzelf kunnen vinden.

Vaak, na spiegelen en reflecteren tonen mensen hun dankbaarheid en vragen hoe ze het inzicht dat ze in zichzelf hebben gekregen kunnen vasthouden. Het antwoord is door alles wat ze gehoord hebben of hadden willen horen en niet hebben gehoord los te laten. Je kunt volledig op jezelf en op het universum vertrouwen dat dat inzicht dat je nodig had al lang met je aan de slag is. Vergeet dus alles. Hoe gemakkelijk kan het zijn. Wees je bewust dat dingen weer gaan stromen en voel verlichting.

De voortdurende ervaringen die ik krijg over de waarden van de wonderen van gastvrijheid hebben alles toe doen met heelkracht en het blootleggen van energie die al lang in mensen aanwezig is. Feitelijk met het stimuleren van de wonderen die mensen in zichzelf al lang aanwezig hebben: De verandering van angst naar liefde. Wees wie je bent en leef en deel de vele wonderen die het leven kent.

Frans Captijn

www.captijninsight.com

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen