Je leven kan niet verkeerd gaan

Ongeveer een maand geleden ontving ik een Engelstalig artikel dat geschreven is door Jeff Foster. Een pracht mens die af en toe het Padma Centrum in Middelburg bezocht om er een presentatie te geven. De plek waar ik diverse jaren deel mocht uit maken van een meditatie en filosofie groep in mijn 'vorige leven' in dit leven. 

Soms is het thema waarover Jeff in dit artikel spreekt onderwerp van gesprek in een van onze communicatiecafé's of andere dialogen die we hier in Noord-Thailand met gasten hebben. Vanuit de reactie van gasten op dat thema is dit artikel te mooi om niet te delen. Je moet er misschien even de tijd voor nemen om het diep te laten binnen komen en je primaire reacties even onderdrukken. Scherper en mooier dan Jeff kan ik het niet zeggen.

Your life cannot go wrong

In reality, your world is set up so that nothing happens to you, but everything happens for you - for your awakening, for your growth, for your inspiration, for your exploration - even if you forget that, or sometimes cannot see it, or sometimes fall into distraction and despair.

When there is no fixed destination, you cannot ever lose your destination, so you cannot ever lose your path, so nothing that happens in your life can take you off your path. Your path IS what happens, and what happens IS your path. There is no other.

Everything is a gift on this unbreakable path that you call your life - the laughter, the tears, the times of great sorrow, the experiences of profound loss, the pain, the confusion, the times you believe you'll never make it, even the overwhelming heartbreak of love - even if you forget that sometimes, or cannot see that sometimes, or lose faith absolutely in the entire show sometimes.

But even the loss of faith in the show is part of the show, and even the scene where 'something goes wrong' is not indicative of the show going wrong, and so you are always exactly where you need to be, believe it or not, even if you are not.

Life can be trusted absolutely, even when trust seems a million light-years away, and life cannot go wrong, for all is life, and life is all. Understand this, know it in your heart, and spirituality is profoundly simple, as simple as breathing, as natural as gazing up at the stars at night and falling into silent wonder. The universe is more beautiful than you could ever imagine.

Jeff Foster

Graag gedeeld.

Frans Captijn

Wat is eigenlijk eerlijkheid?

Ik heb in mijn leven vaak te maken gehad met mensen die oneerlijk waren. Toen ik hier de afgelopen week met een gast in een van onze programma’s over sprak kwam ik er achter dat ik de plank regelmatig misschien wel heel erg mis heb geslagen. Beter gezegd, ik kreeg een beeld van hoe mijn overtuigingen van ‘eerlijkheid’ completer zou moeten zijn.

Toen ik de vraag van hem kreeg; “Wat is eigenlijk eerlijkheid?”, moest ik daar even over nadenken. Na mijn eerste gedachten en spontane reacties bleek die vraag me veel meer te raken dan ik dacht. Ik ging er langer voor zitten om eens uit te zoeken en na te denken hoe het nu eigenlijk met dat woord ‘eerlijkheid’ zit. En alweer gaven boeddhistische achtergronden mij invalshoeken waarvan ik me tot die tijd niet bewust was. Een eye-opener.

Een van de basis uitgangspunten in het boeddhisme is dat je hier en nu leeft om goede dingen te doen. Beschadig in de eerste plaats jezelf-, en daarnaast ook de ander niet. Een van de diepere pijlers van Karma (actie).

Laat het Machiavelli principe (verdeel en heers) om over de ruggen van een ander ergens beter van te worden en om de touwtjes in handen te kunnen blijven houden even varen. Daarin ligt immers over het algemeen de bewuste intentie verborgen om anderen schade te berokkenen (bewust liegen is daar onderdeel van) om er zelf beter van te worden. Het is een soort stelen of criminele daad.

Als je praat over eerlijkheid is het eerst principe dat je eerlijk moet zijn naar jezelf. En om eerlijk te zijn naar jezelf put je uitsluitend uit JOUW eigen achtergrond en realiteit. Het is jouw basis voor karma, actie (geven & ontvangen). Deze realiteit is jouw spiegel van waaruit je de boodschappen uit de wereld om je heen (relaties) ontvangt én benadert.

Als je dus het gevoel krijgt dat mensen om je heen oneerlijk zijn, kijk dan eerst eens heel diep in jezelf. Vraag jezelf dan eens of dat wel echt zo is. Kun je dat wel heel zeker stellen? Ken je de realiteit van de ander? Heb je de tijd wel genomen om je in die (andere) realiteit / achtergrond te verdiepen?

De vierde leefrichtlijn in het Boeddhisme gaat over het geen onwaarheid spreken. Met onze uitspraken kunnen we veel mensen beschadig en omgekeerd andere mensen ons.

Soms kun je de pijn voelen door de, in jouw ogen, leugens die door anderen over jou verteld zijn of worden. Maar mensen zijn mensen, ze maken fouten, ze kunnen misschien onder stress staan, een scherp woord zeggen. En als jij daar op jouw manier open voor staat dan kun je je geraakt voelen. 

In de meeste gevallen is er echter helemaal geen kwaadaardige opzet in het spel (er is helemaal geen intentie om te liegen). Er wordt helemaal niets persoonlijks mee bedoeld. Mensen zijn nu eenmaal feilbaar en onder diverse omstandigheden zijn ze te gehaast, zich onbewust, en maken ze fouten. Ze hebben wel degelijk de intentie om eerlijk te zijn, de (hun) waarheid te spreken en oprecht te zijn.

Ze gebruiken alleen soms de verkeerde woorden, slaan de verkeerde toon aan of gebruiken een ‘muziek’ die bij jou niet goed valt in hun reactie. Misschien zijn ze het zichzelf niet eens bewust, net zoals jij het je niet altijd bewust zult zijn, dat er andere meningen, culturele achtergronden of overtuigingen zijn.

Het is wel zo enorm makkelijk om jezelf in een verongelijkte positie te zetten…, te denken; “Dit gebeurt mij nu ook altijd…’, ‘zie je wel iedereen is tegen mij of liegt tegen me.’ Misschien kun je op een andere manier denken, of nog beter voelen; "Ze proberen me te helpen om een succes van me te maken". Zie het eens als een persoonlijk leerproces om eerst verschillende invalshoeken en uitgangspunten te onderzoeken voordat je de stap zet om te denken en/of te stellen dat er gelogen is. Dit helpt je om een relatie levend te houden en er in te blijven vertrouwen. Zonder dat vertrouwen is de bezieling in een relatie weg.

Als jij in balans bent / blijft (equanimity) kun je op een gepast moment de ander vragen naar zijn of haar achtergronden of beweegredenen van de reactie. Zeker weten dat je meestal verbaast bent, en misschien zelfs ook nog wel hard lacht, als je dat vanuit hun spiegel mag ervaren. En als je dan toch in die spiegel kijkt… geef jezelf dan eens een knipoog en vergeef die ander (en jezelf). Vergeven (wat niets anders betekent dan een nieuwe kans geven) is een onderwerp op zich. Door meditatie kun je er achter komen wat dat betekent. Het leert ons dat we ons niet bezwaard of aangevallen hoeven te voelen en ook geen gevoelens van wraak hoeven te gaan koesteren als zaken zich tegen ons lijken te keren.

Eigenlijk immers heeft iedereen zijn beste intenties en het hart op de juiste plaats maar het lukt niet altijd om dat ook te laten zien. Sommige mensen kennen helaas zo weinig compassie, liefde en wijsheid, dat ze voortdurend en zonder het zelfs te weten dingen doen die anderen schade toebrengen. Dat is tragisch, maar we moeten onszelf daarin niet verliezen en er in mee gaan als we dat merken. Weet dat er veel mensen wanhopig verward zijn en nog moeten leren dat de manier om werkelijk gelukkig te leven, te maken heeft met het los laten van allerhande verlangens en je open stellen voor vriendelijkheid en behulpzaamheid naar de wereld om je heen.

Het boeddhisme leert ons dat we hier op aarde zijn om in ons leven te leren. Iedereen leert, verandert en groeit. En als je daar eens bij stil staat geeft het je de mogelijkheid om onbaatzuchtig te leven, goede dingen te doen die openheid, blijdschap en harmonie opleveren.

Frans Captijn

Vrij zijn in verbinding

Komende week start ik met een 10-daags buddy programma dat ik als thema de naam “Vrij zijn in verbinding” heb mee gegeven. Een fantastisch mooie werkmap in het Engels, met dank aan mijn vrouw, ligt inmiddels voor onze internationale gast klaar.

Thema’s voor dit soort programma’s vallen me altijd in na het levensverhaal van deelnemers dat ik bij de intake hoor . Als ik zo’n enorm persoonlijk verhaal bij me laat binnenkomen dan gaat mijn onderbewuste er misschien wel heel bewust mee aan de slag. Individuele puzzelstukjes, die het uiteindelijke programma gaan vormen, verschijnen zomaar. Het zal de werking van het universum wel zijn… En zonder er om te vragen plopt er onverwacht letterlijk een beeld ergens om me heen op dat als metafoor het thema van het programma aan geeft en helder maakt.

Dit keer kwam het beeld van de foto bij dit blog in me op. Ik maakte die foto een jaartje geleden, hier vlakbij, in de Queen Sirikit Botanic Garden. En nu ik hem weer tegen kom, getriggerd door een groepsprogramma in januari,  zegt hij me steeds meer vanuit de achtergronden van het boeddhisme.

Het is Valentijnsdag vandaag en hier bij toeval ook ‘Makha Bucha day’.  Geliefden krijgen soms bloemen en speciaal ook vandaag krijg de Buddha bloemen. De lotusbloem.

Het blad van de lotusbloem drukt heel mooi het thema voor het programma van volgende week uit. Het blad laat waterdruppels verbinden. Ze worden als parels. Eén met zichzelf en slechts licht verbonden met het blad. Een unieke ‘gave’ of speling van de natuur van het lotusblad. Mooi, helder, speels, aanwezig en ook super los. 

Deze manier van Zijn houdt je niet alleen helemaal helder bij jezelf maar houdt je ook in vrij contact met de wereld om je heen. Het heeft iets van loslaten en verbinden tegelijk. Het draait immers om jou en je bent er ook weer niet alleen. Je mag er zijn zoals je bent. Een vorm van ‘visible emptiness’ er hoeft niets af en er hoeft niets bij. Het is gewoon goed zoals het is.

Vrij zijn in verbinding… het gaat alweer mooi worden komende week.

Frans Captijn

De strijd niet aangaan maakt mooier.

Met een van de fijne groepen die hier was kwam het tijdens een communicatiecafé over het thema Strijd. Het bleek een verbindend thema tussen alle persoonlijke vraagstukken waarmee de deelnemers individueel aan de slag waren.

Steeds vaker kom ik er achter wat een enorme meerwaarde oprechte en open dialoog heeft.

Communicatie die er toe doet, waar geen enkele verdediging (lees ‘strijd’) in zit. Waar mensen oprecht naar elkaar luisteren in plaats van de spreektaal van de ander te gebruiken om hun eigen verhaal te maken. Dit soort dialoog, ten opzichte van een debat (strijd gericht op overtuigen) levert nieuwe inzichten, creatieve gedachten, openingen en… maakt zacht.

Mensen worden veel meer benaderbaar en drukken zich primair vanuit hun onderbuik in plaats van vanuit hun hoofd uit. Er is namelijk ook helemaal niets te overtuigen. De achtergronden, ervaringen en inzichten van andere mensen ken je meestal ook helemaal niet eens. En wat is dé waarheid eigenlijk? Het is alleen maar jouw waarheid.

Als overtuigen gericht is op het ‘jouw zin krijgen voor jouw standpunt’ dan heb je op voorhand al verloren. Een compromis kent twee mensen die onder de zichtbare ijsberg van ‘overwinning’ ontevreden blijven omdat ze niet helemaal dat hebben gekregen wat ze wilde hebben. Moe van de strijd of alleen al door het niet aan willen gaan van een strijd nemen ze genoegen met een compromis. Nou eigenlijk nemen ze er niet eens genoegen mee. Het gezeur blijft en woekert, als een soort veenbrand onder de grond, voort.

Tijdens ons communicatiecafé deden we weer fantastische ont-dekkingen.

Een hele leuke wil ik je in dit blog niet onthouden. We kwamen er achter dat het Engelse woord voor ‘Strijd’ zelfs een opbouw kent in energie die die strijd kost. Als je je daarvan gewaar bent kun je in een veel vroeger stadium voor jezelf voelen wat en tot hoever je een strijd wilt aan gaan.

Strijd:

• Game, 
• Competition /party 
• Contest 
• Quarrel 
• Struggle 
• Fight 
• Wrestle 
• Battle 
• War

Tot en met Game is het meestal nog wel leuk. Party kent zelfs twee kanten. Het is in een ander opzicht ook ontspanning.

Wij werden ons bewust dat het aan gaan van een strijd met de buitenwereld maar ook met de binnenwereld vaak zoveel energie kost dat het jezelf kan uitputten. Op je (slechts jouw) strepen blijven staan daarentegen verstart, verhard, verkrampt en beschadigt uiteindelijk. Dat houdt overigens niet in dat je dus alles maar moet accepteren. Waar het hier om gaat is de wijze waarop je dat aan pakt. 

Een ander standpunt innemen of oprecht investeren in de invalshoeken en uitgangspunten en cultuur van de ander lost vaak snel heel veel op. Het geeft je in-zicht en acceptatie vanuit veerkracht en flow. Het maakt milder, zachter en mooier.

Spanning en stress verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat laat je adem halen, je balans houden en af en toe met een knipoog naar de wereld om je heen kijken en veel meer genieten.

Frans Captijn

Stop met zoeken. Kom in actie

Stop met zoeken. Kom in actie en zet stappen!

Een ontdekking die een Amerikaanse gast hier onlangs deed. Voor mij een reden om er dit blog aan te besteden.

Sommige mensen blijven maar zoeken naar die dingen waarvan ze blijer zouden kunnen worden of naar die dingen die bij hen passen. Naar richting in hun leven.

Boek na boek wordt er, om verdieping van ‘het probleem’ te vinden of om zelfhulp te krijgen, op nageslagen. Cursus na cursus gevolgd. Externe begeleider na externe begeleider en soms zelfs dokter na dokter versleten.

Het is een zoeken dat verwordt tot een soort ‘zoeken om te zoeken’. Een overal en vooral in de buitenwereld speuren. Zelden of nooit levert het een bevredigend resultaat op en daarom blijft het een zoeken zonder ooit te vinden.

Dat maakt zuur, ongeduldig, kritisch, negatief, onrustig, ontevreden en zelfs uiteindelijk ziek (of nog zieker). Het is  gillen om aandacht en een soms zielig gevonden (willen) worden. Misschien zijn ze dat eigenlijk ook wel omdat ze medelijden over zich af roepen. Het is een continue strijd. Een zoeken zonder in de gaten te hebben dat de oplossing er meestal al lang is. Een oplossing die het alleen maar nodig heeft om ont-dekt te worden. Dat lukt niet als je zelf, zonder het in de gaten te hebben, op je eigen schat blijft staan.

De buitenwereld en anderen moeten het je ‘wijs’ maken. Daarvoor moet je contact leggen met die buitenwereld en om dat gemakkelijker te kunnen zetten heel veel mensen in op de verzorging van hun buitenkant. Op aandacht en verzorging van en voor een meer dan acceptabel uiterlijk vertoon. Het organiseren van aantrekkingskracht. Als je dan contact met ze hebt dan merk je heel snel dat hun ‘probleem’ voor in de mond en op de tong ligt en haast onbevredigbaar blijkt. Ze klampen zich aan je vast en zuigen energie van je weg.

Wat is in vredesnaam het nut om je van buiten zo mooi mogelijk voor te doen terwijl het van binnen eigenlijk een janboel is? Waar ben je bang voor? Wat wil je? Waarom vlucht je in de buitenwereld en durf je de confrontatie niet aan om jezelf te ontmoeten en daar de antwoorden te vinden op je vragen.

De gast waar ik mee mocht sparren ontdekte dat stoppen met zoeken en open gaan voor voelen en je intuïtie en inspiratie toe laten een handvat is. En als je altijd voor jezelf op de vlucht bent geweest dan is dat best even onwennig. Doe zoiets stapje voor stapje en geniet steeds weer van de ervaring die je in elke stap op doet.

Als je tijd neemt om van zoeken naar voelen te gaan en het lef toont om enkel naar beneden, naar ín en onder je te kijken, dan vind je antwoorden. Je bent immers al lang onderweg en de richting in je leven dient zich vanzelf aan als je je aan leven over geeft.   

Je wordt milder, mooier, oprecht toegankelijker en hoeft de schijn niet meer op te houden. Door stappen te zetten, na iedere stap even halt te houden, de ervaring te vieren en te stoppen met zoeken, merk je dat je pad onder je voeten ontstaat.

Een verlichting door te stoppen met wensen en tevreden te zijn met dat wat is en ontstaat.

Een fantastische ont-dekking.

Frans Captijn