vrijdag 19 juni 2015

Het wonder van diep kijken…

Bij mijn verhuisspullen zaten ook een paar dozen met boeken. Dat uitpakken heeft wel wat kan ik zeggen. Ooit kreeg ik van een vriendin uit Arnhem een boek “Jungles” van Frans Lanting. Nu is het ineens in Thailand. Juist dat boek, vol met foto’s van natuur, nam ik afgelopen zondag toen ik visite had in mijn handen.

Zeker als fotografie een grote hobby is dan raken de foto’s je. En dat gebeurde niet alleen met mij maar ook met mijn visite. Je draait de pagina om en je voelt de verbinding met dat wat je ogen zien. Het is veel meer dan kijken, veel meer dan zien. Het is een eenheid voelen en door stil te staan, soms net zoals in een schilderij, steeds meer dingen te ontdekken. Je bent één met het beeld, je bent in het beeld.

Zonder er erg in te hebben ben je dan heel snel een uur kwijt en dan heb je nog maar een paar foto’s gezien. Kijken op deze manier is dan ook veel meer dan alleen je ogen te gebruiken. Een Godsgeschenk op zich dat net zo gewoon lijkt te zijn als het open draaien van een kraan of het in en uitschakelen van een lamp als het ’s avonds donker wordt. Maar zo gewoon is het helemaal niet.
Afgelopen week heb ik een paar dagen op bed gelegen vanwege een voedselvergiftiging en had ik de tijd om over dat kijken nog wat meer te ervaren met een van mijn huisdieren.

Als er één in mijn huis is die aardig stevige ‘kijkers’ heeft dan is het mijn uil Otus wel. Dit dier laat je eigenlijk kennis maken met dat wat kijken kan zijn. Kijken doe je namelijk met je hele lijf. Van heel veel kanten zodat je een veel en veel beter beeld hebt. Het biedt je daarnaast creatieve invalshoeken mocht je die in geval van nood of gewoon voor je plezier nodig hebben. Het kijken van een uil verraadt eigenlijk ook hoe verbonden het dier is met alles wat het observeert. Kijken is lichaamstaal vanbuiten en verbinding vanbinnen.

Ik noem het diep kijken. Een gepassioneerd observeren met de ogen van een meester, een schilder, én de verbinding leggen vanuit je hart.

Een fantastisch mooi boek, een voedselvergiftiging en wat aandacht voor mijn huisdier maakten het wonder weer eens voelbaar.

Wonderen ontvouwen zich. De wereld is veel mooier dan je ziet (en dus denkt) als je de tijd neemt om eens dieper te kijken. Misschien een tip voor de komende vakantie.


Frans Captijn
www.captijninsight.com

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen