We zitten hier al weken in de ban van verkiezingen en zo langzamerhand worden we er weer helemaal gek van. Wij wel maar mijn schoonmoeder niet.
Het begon met lokale verkiezingen voor een soort van deelraad. Tot zelfs bij ons op de landweg komen de luidspreker auto's gillend rond om aan te geven waarop je zou moeten stemmen. En, omdat ze op het eind moeten keren, krijgen we de boodschappen (die ik niet kan verstaan) maar liefst twee keer ingepeperd.
Voor mij is stemmen hier als buitenlander vanzelfsprekend niet toegestaan. Maar mijn vrouw wordt dus goed verzorgd met oproepen.
Het gaat hier anders dan in Nederland. Zeker weten, maar dat volg ik niet, zullen er ook debatten op televisie zijn. Alle wegen zijn bezaaid met verkiezingsborden en posters. Geen betonpaal voor de electriciteit, geen lantaarnpaal en ook bijna geen boom is gespaard. En is er geen plek dan komen er grote borden met foto's en alle beloften van de betreffende persoon (als basis komen die beloften neer op dat je meer geld krijgt en alles beter wordt) die met bamboe paaltjes in de grond worden geslagen. Kortom, je ziet door de bomen het bos niet meer.
Totaal anders dan in Nederland rijden er hier luidsprekerauto's door de straten. Vrolijke 'partij muziek' en voortdurend het nummer van de lijst schreeuwen waarop je moet stemmen. En er zijn in dit grote (12,3 keer groter dan Nederland en zo'n kleine 72 miljoen inwoners) land nogal wat (ca. 50) partijen.
Niet allemaal rijden ze ook met auto's rond maar het zijn er veel. Makkelijk om te zeggen dat je er geen aandacht aan moet schenken maar je komt er gewoon niet opheen als over het hek van je tuin naar je huis wordt gegild. En... zoals dat gaat... alles dat je aandacht geeft (in dit geval dus wel moet geven) groeit. Bij mij in ieder geval ook de irritatie.
Geen enkel probleem als je een keer je stem laat horen maar weken achter elkaar in aanloop naar zo'n verkiezing? Een beetje een overkill vind ik.
Afgelopen maandag was de verjaardag van Phatsamon en onze trouwdag en we gingen met vrienden uit eten. Een Engelsman kwam, voor de gein, ook al gillend binnen lopen met "Lijst 12, Lijst 12" ook hij werd er lichtelijk gestoord van.
Ook anders dan in Nederland kun je op de dag voor de verkiezingen en op de dag zelf geen alcohol in de winkels kopen en mag er in restaurants en bars geen alcohol worden verkocht.
Ik stond onlangs bij de plaatselijke verkiezingen dan ook voor een 'verzegelde' afdeling bij de Makro waar normaal na elf uur 'sochtends alcohol verkocht mag worden. Twee dagen wachten op een nieuwe vooraad bier. Ik was het even vergeten en heb voor de landelijke verkiezingen al voorbereidingen getroffen.
En, in bars en restaurants, als de eigenaar het risico wil verminderen om een fikse bekeuring te krijgen, kun je soms toch bier krijgen maar dan in een koffie mok en de fles onder tafel zagen we. Risicovol.
Na de lokale verkiezingen zijn we gelijk maar doorgestapt naar de landelijke die hier op 8 februari zijn. Zalig, daarna is het voorlopig weer even voorbij tenzij, de spanningen lopen weer op hoorden we, het staakt het vuren geen stand houdt. Dan wordt het uitgesteld. Hopen dus maar dat het rustig blijft.
Maar goed, naar mijn schoonmoeder (en vele anderen). Die maakt het allemaal niet veel uit. Ze kijkt er naar uit. Elke verkiezing weer levert het haar geld op. En dat geld, hoe kan het ook anders, wordt door haar voor een beter volgend leven doorgesluisd naar de lokale tempel.
Mensen uit het dorp komen bij haar om haar stem voor een partij of kandidaat op de lijst te kopen. Ze vragen haar om op een partij of persoon te stemmen in ruil voor geld. Ik vind het een lachwekkend systeem maar het is hier 'verscholen' bij iedereen bekend. Nationaal gezien moeten er haast wel kapitalen in omgaan.
Wat voor verkiezingssysteem we allemaal ook kennen, de praktijk wijst uit dat er uiteindelijk van alle goeie voornemens niet zo heel veel terecht komt. Je moet immers samenwerken met anderen en dat 'vertroebelt' de fantastische verkiezingsbelofte waar je voor ging. Voor mijn schoonmoeder maakt dat niet uit. Wie het meeste biedt telt meer ;).
Maar goed, nog ruim een week en dan is dit geschreeuw weer over en mijn schoonmoeder voelt zich tot haar volgende tempelbezoek weer even 'rijk'.
Frans Captijn
email: captijninsight@gmail.com
Bouw blog: https://pyramidhousethailand.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten