Frans Captijn: Magische levensreis (Deel 6) / Magic life journey (Part 6) Op weg naar Zuid-Limburg / On our way to Limburg-South

Donderdag 9 juli 2026 / Thursday July 9, 2026

Opweg naar ons andere hoofddoel, het verrassingsbezoek aan mijn zoon op vrijdag bij de ceremonie van zijn werk.

Zoals gewoonlijk begonnen we de dag weer met een vroege ochtendwandeling. Dit keer rond ons hotel, Ruimzicht, in Zeddam. Een pracht omgeving.

Na het meer dan uitstekende ontbijt vertrokken we richting ons hotel in Valkenburg aan de Geul, Auberge de Dael.

Eerlijk is eerlijk, het was er uitgestorven. Hoogseizoen???

Een beetje vergane glorie. Veel ouderen die er vroeger op vakantie gingen (zoals ik) komen er nog wel een kijkje nemen. Oude herinneringen zijn door de nieuwe nette aanpassingen van het centrum moeilijk te vinden (ik had de GPS nodig om dingen te vinden).

Voor nieuwe generaties is het volgens mij niet veel meer.

Daarnaast, als je er met je gezin met twee kinderen even een paar keer een terrasje pikt dan ben je volgens mij snel door je vakantie geld heen. Een beetje triest om te zien.

Toch kwamen bij mij alle herinneringen van de vakanties in Pension Oud-Valkenburg en kasteel Schaloen weer helemaal terug en dat maakte blij.

Onderweg op weg naar Valkenburg, bezochten we het Everlo herdenkingsmonument in Panningen (gemeente Peel & Maas) van mijn Oom Guus. De broer van mijn vader, die in de tweede wereld oorlog in een concentratiekamp Neuengamme in Duitsland op 27 november 1944 overleed.

Hij werd vanuit die plek 'afgevoerd' naar het concentratiekamp.

Op het herdenkingsmonument is hij een paar jaar geleden bijgeplaatst.

We brachten er, ook namens mijn pa & ma, een roos ter eer aan hem.

Daarna gingen we naar de begraafplaats van het voormalige missiehuis in Stein. Daar ligt mijn steun en toeverlaat, Pater Frans Jacobs, begraven. Zijn naam heb ik, door tussenkomst van mijn ouders, van hem overgedragen gekregen. Mijn ouders, en zeker mijn moeder, waren dierbare persoonlijke vrienden van hem. Hij was super blij met mij en ik heb nog steeds brieven en anzichtkaarten van hem aan mij met daarin ook speciale boodschappen. Hij overleed toen ik vier jaar was.

Ook onze twee kids hebben zijn speciale zorg gekregen en dragen zijn naam als tweede voornaam.

Die middag werd ook Phatsamon 'lid' van zijn selecte zorg groepje.

Door naar ons hotel-pension in het centrum van Valkenburg a.d. Geul en in de middag, ijskoud 12 graden Celcius, nog een tocht met een treintje door de Gemeentegrot.

On our way to our other main goal: the surprise visit to my son on Friday at his work ceremony.

As usual, we started the day with an early morning walk. This time around our hotel, Ruimzicht, in Zeddam. A beautiful setting.

After the more than excellent breakfast, we set off towards our hotel in Valkenburg aan de Geul, Auberge de Dael.

To be honest, it was deserted. High season???

A bit of faded glory. Many older people who used to go on holiday there (like me) still come to take a look. Old memories are hard to find due to the neat new renovations of the center (I needed the GPS to find things). For new generations, I don't think it has much left.

Furthermore, if you grab a drink on the terrace a few times as family (mom, dad, and two kids), I think you'll run through your holiday money pretty quickly. A bit sad to see. Still, all the memories of my child holidays at Pension Oud-Valkenburg and Schaloen Castle came flooding back for me, and that made me happy.

On the way to Valkenburg, we visited the Everlo memorial in Panningen (municipality of Peel & Maas) dedicated to my Uncle Guus. My father's brother, who died in the Neuengamme concentration camp in Germany on November 27, 1944, during the Second World War.

He was 'deported' from that location to the concentration camp.

He was added to the memorial a few years ago.

We placed a rose there in his honor, also on behalf of my dad and mom.

Afterwards, we went to the cemetery of the former mission house in Stein. My support and confidant, Father Frans Jacobs, is buried there. I received his name from him through the intervention of my parents. My parents, and especially my mother, were dear personal friends of his. He was very happy with me, and I still have letters and postcards from him to me containing special messages. He passed away when I was four years old.

Our two kids also received his special care and bear his name as their second given name.

That afternoon, Phatsamon also became a 'member' of his select caregroup.

On to our guesthouse in the center of Valkenburg aan de Geul, and in the afternoon, a freezing cold 12 degrees Celsius trip on a little train through the City cave.