Zondag 5 juli / Sunday July 5 2026
Na het ontbijt begonnen we de dag met een rondje Zandvoort en Haarlem. Phatsamon kreeg last met lopen door blaren op haar voeten. We besloten met de auto te gaan om haar voeten wat rust te geven voor ons dagje Amsterdam op maandag. Dat kwam goed uit want het was bewolkt weer.
We bezochten ook de oorlogsbegraafplaats in de duinen van Bloemendaal.
Vreemd genoeg konden we de dag ervoor het graf van onze neef Vincent, op dezelfde begraafplaats als mijn ouders in Bloemendaal, niet vinden. Via internet diende zich na wat zoeken uiteindelijk zijn graf aan en we voelden dat we nog een keer terug moesten. Zo gezegd, zo gedaan. In de avond waren we uitgenodigd voor een diner met dierbare vrienden met hun kinderen en partners.
After breakfast, we started the day with a tour of Zandvoort and Haarlem.
Phatsamon had trouble walking due to blisters on her feet. We decided to go by car to give her feet some rest before our day in Amsterdam on Monday. That worked out well, as the weather was cloudy.
We also visited the war cemetery in the dunes of Bloemendaal.
Strangely enough, the day before, we couldn't find our cousin Vincent's grave, at the same cemetery as my parents in Bloemendaal. After some searching online, his grave eventually appeared, and we felt we had to go back again. So we did.
In the evening, we were invited to dinner with very close friends, their children, and partners.
Maandag 6 juli / Monday July 6 2026
Een dagje traditioneel toeristisch Amsterdam.
We parkeerde de huurauto van Dollar / Hertz carrental bij de P+R van Spaarnwoude en gingen met de trein een paar haltes naar NS-Amsterdam-Centraal. Leuk om eens mee te maken. Net zoals met de tram in Amsterdam zelf overigens.
Een rondvaart door de Amsterdamse grachten met Rederij Plas, zoals mijn ouders dat vroeger met mij ooit deden.
Phatsamon kreeg na aankomst op het Stationsplein gelijk persoonlijke beveiliging door een eenheid van de Amsterdamse politie. Een veilig gevoel. Tijdens de interessante rondvaart, die in mijn ogen nog steeds exact hetzelfde is, ging om exact 12.00 uur het luchtalarm (Waarschuwings- en Alarmering Systeem) af. Het was de eerste maandag van de maand. Phatsamon was er verbaasd over.
In de Kalverstraat, wederom twee agenten die tussen het toeristische publiek surveilleerden. Ineens actie... op nog geen vijf meter voor ons paniek. Een zakkenroller en winkeldief holde tussen het publiek weg. Mensen gillen.
De agenten kwamen in een flits in actie. Dat ging zo...:
Ze leken op twee loodzware opstijgende vliegtuigen die 'langzaam' van de grond kwamen. Volgens mij kwam dat omdat ze alletwee een soort van afslankgordels om hadden. Die moeten zeker een kilo of 10 zwaar zijn volgens ons. Onvoorstelbaar dat je daar nog mee kan werken. En toch... in een mum van tijd was de vent aangehouden.
Ik sprak er met Phatsamon over hoe mijn ouders vroeger een huisvriend, Henk van Musherd, over de vloer kregen. Hij was politieagent bij de politie Haarlem. Wekelijks hielp hij mijn moeder met het, als actrice in de Haarlemse Schouwburg, instuderen van de teksten van haar rollen. Soms kwam hij op de fiets uit zijn werk in uniform. Mijn ouders leerde me dat je dan extra respectvol naar oom Henk moest zijn. Dat kon in mijn ogen ook niet anders. Als hij zijn uniformjasje uit trok blonk de gesp met het wapen van de gemeentepolitie aan zijn riem. Zijn 'wapen' was zijn mond. Communicatie.
Door de jaren is die riem heel wat zwaarder geworden. Als je er even bij stil staat om ons en natuurlijk ook zichzelf te kunnen blijven beschermen/veilig te houden.
Een bewijs hoe onze maatschappij op een verschrikkelijke manier niet vereder veiliger ontwikkeld maar juist veel gevaarlijker is geworden.
Toch speelden de blaren op de voeten van Phatsamon steeds meer op. Niet leuk om met pijn in je voeten een dagje Amsterdam te doen. Met de tram dus terug richting de Amsterdamse Rode Buurt. Veel en veel te vroeg om dat echt te bleven maar het kon niet anders.
We probeerden wat tijd te rekken door bij een Thais restaurant (BIRD, Zeedijk 72-74) samen te gaan eten. De enige en SLECHTSTE beslissing in onze reis. Het enige dieptepunt. Phatsamon schaamde zich ook en we hebben het de eigenaar meegedeeld. Die voelde dat hij 'gezichtsverlies' had geleden. Not done in de Thaise cultuur. De bediening van het restaurant keek ons, boos, na de opbouwende kritiek ook niet meer aan.
Dit restaurant is, in onze ogen (en we denken dat we daar iets vanaf weten) absoluut het ALLERSLECHTSTE visitekaartje van 'ons' fijne Thailand. De bediening en aanpak is totaal verwesterd en je krijgt ook absoluut geen waar voor je geld. Geen tip, jammer maar helaas.
Na deze trieste ervaring door naar wat er op De Wallen open was. Winkeltjes bezoeken om te kijken of er nog iets van onze gading bij was. Helaas geen live shows en gelukkig toch een enkele dame achter een raam om een indruk te krijgen. Maar niet donker en, in mijn ogen, dus geen sfeer zoals die daar altijd in de avond is.
In een zijstraatje stond een jonge prostituee. Een mooie vrouw in een nog mooier gekleurd 'stoeipakje'. Ze trok daarmee samen onze aandacht. We liepen door, keken elkaar aan, en zagen een 'whooow' in elkaars ogen. En dat werd omdraaien. We klopte bij de vrouw aan. Ze opende de deur en we vroegen haar waar ze deze super outfit vandaan had. Hartstikke leuk vond ze het en we kregen van haar even uitleg hoe ze er met een paar vriendinnen werkte en dat er een van de groep was die die kleding maakte. Een super leuk gesprek met z'n drietjes waar we ook alle drie van genoten. Dit is Amsterdam. Echt gaaf!
Lopen ging voor Phatsamon nu echt niet meer en we besloten buiten voor een cafe wat te drinken. Naast ons een geweldig mooie kat en Phatsamon in haar nopjes.
Met de trein uiteindelijk weer terug naar ons hotel.
A day of traditional 'tourist -visit' to Amsterdam.We parked the Dollar / Hertz car-rental at the Spaarnwoude Park + Ride of Dutch Railway company and took the train a few stops to Amsterdam Central Station. Nice just to get the experience. Just like taking the so called tram (street train) in Amsterdam itself, by the way.
A canal cruise through the Amsterdam canals with the company 'Rederij Plas', just like my parents used to do with me back in the days (picture of my mom doing the canal cruise when I was a young boy.
Upon arrival at Amsterdam's Stationsplein, Phatsamon immediately received personal security from anAmsterdam police unit. That felt safe after all the terrible stories and panic you ongoing see on Youtube and more. It's all true but also causing you huge panic in advance to visit this wonderful capital of The Netherlands.
During the interesting cruise, which in my eyes is still exactly the same as I did with my mom before, the air raid siren (Dutch Warning and Alarm System) went off at exactly 12:00. It was the first Monday of the month. Regular testing.
The captain of our ship explained the alarm had a double meaning. Keep inhabitants aware of the passed second world war )never again ???) and, over all, stay in touch with the warning signal in case of a crisis, disaster or even war. Phatsamon was surprised by it.
By the way, nobody of the passengers jumped into the cannel because immediately I told them it was just and only testing and not a present of our Russian Poetin 'friend' arriving. These type of advises are still in my blood ;).
In the Kalverstraat, once again we met the active Dutch police force. Two officers were patrolling among the by tourist crowd. Suddenly, action... panic between people walking and shopping, less than five meters in front of us. A pickpocket and shoplifter ran away through the crowd. People screamed.
The officers sprang into action in a flash. It went like this...:
They looked like two leaden airplanes taking off that were 'slowly' getting off the airport. I think that was because they were both wearing some sort of heavy 'slimming belts'. We believe those must weigh at least 10 kilos. Unimaginable that you can still work and run with that. And yet... in no time at all, the guy was arrested.
I spoke with Phatsamon about how my parents used to have a family friend, Henk van Musherd, over. He was a police officer at the Haarlem-NL police. Every week, he helped my mother, as an actress at the Haarlem Theatre, memorize the lines for her roles. Sometimes he would cycle to our home from work in uniform. My parents taught me that you had to be extra respectful towards 'Uncle' Henk on those occasions. In my view, it couldn't be any other way. When he took off his uniform jacket, the buckle with the municipal police emblem gleamed on his belt. His 'weapon' was only his mouth. Communication.
Over the years, that belt has become a lot heavier. If you stop to think about it for a moment, just and only to be able to continue protecting us and of course themselves to keep them safe.
Actually proof of how our society, in a terrible way, has not developed further into a safer society, but has actually become much more dangerous.
Still, the blisters on Phatsamon's feet were bothering her more and more. It's no fun spending a day in Amsterdam with sore feet. So, we took the tram back towards Amsterdam's Red Light District. Way, way too early to really stay there and taste the real atmosphere, but there was no other option.
We tried to stall for time by having dinner together at a Thai restaurant (BIRD, at the Zeedijk 72-74). The only and WORST decision of our trip. The only low point. Phatsamon was ashamed too, and we informed the owner. She felt she had suffered 'loss of face'. Not done in Thai culture.
The restaurant staff, angry, also refused to look at us after the commend I made to help (constructive criticism to present 'our' country in a much better way). In our eyes (and we think we know what we are talking about) this restaurant is absolutely the VERY WORST ambassador/presentation of Thailand. The service and approach are totally Westernized, and you get absolutely no value for your money. Very sorry but not recommended, too bad.
After this sad experience, we moved on to what was open in De Wallen (Amsterdam Red-Light district). We visited several shops to see if there was anything to our liking. Unfortunately, no live shows, but luckily there was an occasional lady behind only some windows for Phatsamon to get an impression. But it wasn't dark and, in my opinion, therefore lacked the atmosphere like it always has there in the evening.
In a side street stood a young prostitute. A n in our eyes beautiful woman in an even more beautifully colored 'play outfit'. Together, she caught our attention. We walked on, looked at each other, and saw a 'whooow' in each other's eyes. And that meant turning around.
We knocked on the woman's door. She opened the door and we asked her where she got this super sexy outfit from. She thought it was really nice and very happy about sharing our thoughts about her outfit, she briefly explained to us how she worked there with a few friends and that one of the group made the clothes. A super fun conversation with the three of us that we all enjoyed. This is Amsterdam. Really cool!
Walking was really impossible for Phatsamon now, so we decided to have a drink outside at the Red Light District cafe. Next to us was an incredibly beautiful cat and Phatsamon was delighted.
Finally, we took the train back to our hotel.
 |
| In navolging van de rondvaart met mijn moeder Following the same canal tour I once did with my mom. |
 |
| Precies om 12.00 uur ging hier op de rondvaartboot het luchtalarm af. Exactly 12.00, being at this place on the Amsterdam canals, we heard the testing of the national warning system |
 |
| Mijn moeder in de tijd dat ze acteerde. My mom back when she was acting. |
 |
| Met haar lichte jurk in de spotlights tijdens de uitvoering: "Man in burger". Een van haar vele rollen. With her light dress in the spotlight during the performance: "Man in civilian clothes". One out of many performances of her. |
 |
| Thais restaurant BIRD. GEEN visitekaartje voor Thailand Thai restaurant BIRD. NO ambassador for Thailand. |
