Ik ben het spoor inmiddels meer dan bijster.
Ik ben door mijn ouders opgevoed dat als je zo graag kinderen wilt, je daar dan ook de volledige verantwoordelijkheid voor draagt. Geen gemakkelijke opgave zoals veel ouders met kinderen denk ik met me eens zijn.
Ik ben door mijn ouders opgevoed dat als je zo graag kinderen wilt, je daar dan ook de volledige verantwoordelijkheid voor draagt. Geen gemakkelijke opgave zoals veel ouders met kinderen denk ik met me eens zijn.
Als je alleen al over de aspecten 'aandacht', 'communicatie' en 'opvoeden' zelf denkt, is dat al een pittige investering. Niet alleen al in tijd.
En zelfs als je die tijd ervoor neemt, wat in mijn ogen niet meer dan normaal is, dan nog is dat geen garantie dat je de plank in die aspecten altijd 'raak' slaat. Opvoeden doe je immers met de beste intenties altijd voor het eerst en achteraf zie, hoor of voel je het resultaat. Kinderen, hoe groot ook, blijven altijd en de rest van je leven als ouders een 'zorg'.
Weet waaraan je begint en al zeker in deze tijd met de toekomst die steeds onvoorspelbaarder en ook duurder wordt en, in mijn ogen althans, absoluut niet beter. Ik heb er al vaker over geschreven.
Maar goed, volledige verantwoordelijkheid is dan dus ook in de ogen van mijn ouders, en zeker ook nog steeds in die van mij, volledige verantwoordelijkheid met alles erop en eraan, voor iedereen die in ons land verblijft.
"Bezint voordat ge begint" is het bekende spreekwoord. En volgens mij ontbreekt het daar in de praktijk aardig aan.
Hoe geweldig het ook lijkt om kinderen (in het concept van huisje boompje beestje) als 'de kroon op je relatie' te zien, zo moeilijk is het vaak om er ook echt die noodzakelijke tijd, aandacht en financiele verantwoordelijkheden zelf voor te hebben en vooral ook voor te nemen.
In het begin is het allemaal schattig en toch, net als bij het hebben van een puppy, gaat het schattige er na verloop van tijd heel vaak wat van af en neemt de zorg stapje voor stapje verder toe.
De uitwassen van de jeugd zijn meer schering dan inslag als je het nieuws wereldwijd volgt. Zijn het dan die kinderen of zijn het juist de ouders die er 'niet waren'...?
Bij toeval kwam ik op 19 oktober jl. een artikel tegen dat mensen met lage inkomens in Nederland die kinderen hebben er komend jaar misschien wel tot 10 Euro per maand op achteruit gaan in de kindertoeslag...??? Even verder lezen omdat ik dit eigenlijk helemaal nooit gevolgd heb/had.
Tot mijn grote verbazing leerde ik door dat artikel dat 'de overheid' (dat zijn wij als belastingbetalers dus) tot wel 96% van de kosten van kinderopvang betaalt. Let wel, zo'n 11 Euro per kind per uur.
WAT??? Is iedereen in dit land inmiddels van de pot gerukt dat dit geaccepteerd wordt en door de regeringen is aangenomen en in stand wordt gehouden?
We hadden en hebben vanaf 1941 de kinderbijslag toch al? Geaccepteerd en eigenlijk misschien ook tegenwoordig discutabel.
Basis destijds was om ouderschap en gezinsgroei te stimuleren vanuit de veronderstelling dat tot en met twee kinderen loontrekkenden zelf in de kosten konden voorzien.
En ja, dat is naderhand en tot nu toe allemaal aangepast. Toch hebben de meeste (Nederlandse) gezinnen, op de meeste plekken van ons land, volgens het CBS gemiddeld 1.42 kinderen. Bij gezinnen of vrouwen van gezinnen die een buitenlandse afkomst hebben ligt dat hoger hoewel, gemiddeld genomen, dat aantal maximaal op 2.1 uit komt.
De destijds goeie bedoelingen van de overheid zouden dus op dit moment niet meer overeind blijven.
Ik droeg (en draag tot op de dag van vandaag) nog steeds een aardig steentje bij aan de Nederlandse schatkist. Hoor je me verder niet (zoveel) over en het paste bij mijn salaris en past kennelijk bij mijn pensioen.
Maar als je een "Liefdesbaby' wilde dan draag je daar ZELF toch de volledige zorg voor? Toch niet meer dan normaal? Zo hebben mijn voormalige vrouw en ik dat voor onze kinderen ook heel normaal gedaan. En lukt dat organisatorisch of financieel niet, 'neem' ze dan niet. Dan leef je wellicht een leven met minder pittige verantwoordelijkheid en zorg. Absoluut niet minder 'kroon' op je relatie. Tenzij je dat door de 'sociale' media en gelukkige jonge ouders om je heen denkt.
Waarom moeten de kosten van kinderopvang, als je je kinderen daar naar toe wilt sturen omdat je zelf onvoldoende tijd, aandacht of geld voor ze hebt, door anderen worden opgehoest??? Toch te krankzinnig voor woorden?
Wat heb ik met die andere baby's te maken. Ze waren toch niet mijn/onze keuze?
En als je samen 'moet' werken om de hypotheek en het levensonderhoud te kunnen betalen, ook dan had je dat vooraf kunnen bedenken (nogmaals, in mijn ouderwetse ogen).
De woordvoerder van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zegt er over: "De belastingbetaler betaalt niet alles." "Het is ook niet de bedoeling dat alle kosten volledig worden afgewenteld op de belastingbetaler."
Hier zakt je de broek toch volledig van af!?
Tot 96% vind ik toch heel aardig dicht in de buurt van 'alles' komen.
Laten we het zinnetje dan vrij vertalen naar:
"De belastingbetaler betaalt nagenoeg alles." "Het is ook onze bedoeling dat zo goed als alle kosten van de kinderopvang volledig worden afgewenteld op de belastingbetaler."
En maar wikken en wegen waar we toch het geld vandaan halen omdat de bodem uit de Nederlandse schatkist verdwenen is en ook Nederland zich, met een schuldenlast van ca. 517 miljard Euro, in de rij van landen met schulden schaart.
Een (deze) ca. 6 miljard Euro is in Nederland snel gevonden om aan betere dingen te besteden of, hoewel het verhoudingsgewijze maar weinig is, structureel onze schuld te kunnen verminderen. Daar hoef je in mijn ogen geen politicus voor te zijn.
Wil je kinderen? Denk effe na en neem je EIGEN verantwoordelijkheid (of besluit er gewoon niet aan te beginnen. In de huidige tijd en omstandigheden en in relatie tot de toekomst niet verkeerd om dat goed af te wegen ook.)
Hou zelf je broek op in plaats van persoonlijke uiting(en) van liefde op anderen af te wentelen.
Moest ik effe kwijt nadat ik dat fantastische artikel las.
Frans Captijn


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
