Frans Captijn

zaterdag 18 juli 2026

Magische levensreis (Deel 2) / Magic life journey (Part 2)

Zaterdag 4 juli / Saturday july 4, 2026:

Mensen verklaren ons voor gek. We hebben gigantische last van een jetlag (wij lopen op Nederland 5 uur in de Europese zomertijd, 6 uur in de Europese wintertijd voor).

Ons leven in Thailand, in zowel Surin waar we wonen als Mae Rim / Chiang Mai waar we een paar keer per jaar op vakantie zijn, is verbonden met de natuur en de seizoenen.

Dat betekend dat we bij zonsopgang (tussen 5.30 en 6.00 uur in de morgen) op zijn en met de honden zalig het bos in gaan. Eigenlijk geen dag zonder zonsopkomst. Bedtijd is meestal ergens tusen 21.00 en 22.00 uur als de zon, in ongeveer een kwartiertje hier een paar uur onder is.

En dat patroon diende zich ook in Nederland aan. Half zes op en wandelen, dit keer vanzelfsprekend zonder honden, in het bos. Bramen waren er al en het maakte Phatsamon blij. Koeien, paarden en lama's in het land, ganzen in het meertje rond ons hotel.

Terug gekomen zaten de eerste gasten van ons hotel al buiten op het terras in alle rust met een kop koffie op het ontbijt te wachten. Ze waren nog net niet aan het hijgen van 'de hitte', code rood, in Nederland. Lachen om ons dan te zien die stierven van de kou (temperaturen die wij hier winter noemen). We droegen 3 truien/t-shirts over elkaar en daaroverheen twee jassen om nog een beetje warm te kunnen blijven.

Na een fantastisch ontbijt in het hotel, op naar Peter en Carla in Leiderdorp. Carla is de dochter van de zus van mijn moeder (tante Nel) en Peter, mijn aangetrouwde neef haar man. Tot voor kort was hij op vrijwillige basis onderhoudspecialist voor de Rijnlandse Molenstichting.

Toen Phatsamon en ik, zo'n negen jaar geleden net onze relatie waren begonnen bezochten ze ons, op de fiets, tijdens hun vakantie in Chiang Mai.

Peter had voor Phatsamon/ons, een soort van VIP een bezoek met uitleg aan de Meerburgermolen geregeld. Een nog steeds actieve molen in Leiderdorp, die mee helpt om de polder droog te houden, van het jaar 1684 (Boeddhistische jaartelling 2227).

Toen we aankwamen draaide, als eerbetoon aan 'hoog' Thais bezoek, niet alleen deze molen, maar ook vijf andere molens eromheen.

En geloof me, dat voelt toch anders dan als 'de zoveelste toerist' die de bollenvelden in bijvoorbeeld Hillegom bezoekt.

Phatsamon was, nu met haar bouwervaring van ons bouwproces dat al ruim zes jaar gaande is hier, enorm geinteresseerd. En ja, dat werd dus ook werken/meehelpen voor haar. Beetje spier ballen/balletjes tonen.

Best moeilijk met een lengte van 159 cm en een gewicht van 52 kilo. Bij het Thais boksen, Muay Thai, zou ze in het Superlichtgewicht vallen. Een klap van de molenwiek brengt haar dus ook zo, ongewild, terug naar Schiphol zal ik maar zeggen ;).

Ze kreeg dus hulp van de molenaar bij het uitvoeren van haar 'taken'.

Na afloop gingen we naar een meer dan fantastische horecagelegenheid, "De Polderfabriek", aan het water. En natuurlijk hadden wij een paar kleine cadeautjes mee genomen maar daar waren Carla & Peter op voorbereid.

Ook zij hadden cadeautjes mee genomen voor ons. Vergeetmenietjes gegoten in glas en... een (voor mij) 80 jaar oud schilderijtje.

Dat schilderijtje hing hun hele leven al in het huis van mijn oom en tante op de Lindelaan 14, tegenover de slager destijds, in Leiderdorp. De plek waar ik als vakantie regelmatig een weekje logeerde. Ik herinnerde me dat bijzondere, op multiplex geschilderde schilderijtje. Tijdens onze levensreis, kippenvel, kwamen de energie en de boodschap terug.

Dat schilderijtje had het leven van hun gezin en ook mijn verblijf daar als het ware geabsorbeerd.

In de namiddag bezochten we / overvielen we, als Frank en Jolanda, mijn schoonzus in Velserbroek. Dat hadden we maanden geleden al voorbereid met de vraag of ze, voor kennissen van ons (Frank en Jolanda) een goed Aziatisch restaurant in de buurt van Velserbroek-Noord Holland wist. Nadien aangevuld met het zelfde verhaal over het afgeven van een cadeautje namens mij.

Nadat ik had aangebeld keek ze me mert mijn onverzorgde haardos, met diep vragende ogen aan. En jawel, dit was haar zwager met zijn vrouw! Een warm welkom, verhalen over en weer en een op Phatsamon aangepast diner bij dat Aziatisch restaurant.

Van haar kreeg ik het boek mee dat mijn broer Fons, vlak voordat hij overleed ("Als het niet om mensen draait, dan draait het over helemaal niets") had gepubliceerd, en ook het boek "Nachtmerrie op de IC" van hun dochter/mijn nicht, Irene.

De energie van deze twee boeken gingen met mij die nacht aan de haal.

Na dit bezoek terug naar ons hotel in Spaarnwoude.

People think we are crazy. We suffer massively from jet lag (we are 5 hours ahead of the Netherlands during European summer time, 6 hours during European winter time).

Our life in Thailand, both in Surin where we live and Mae Rim / Chiang Mai where we go on vacation a few times a year, is connected to nature and the seasons.

That means we are up at sunrise (between 5:30 and 6:00 in the morning) and blissfully head into the woods with the dogs. Actually, not a day goes by without being aware of the sunrise. Bedtime is usually somewhere between 9:00 and 10:00 PM. Only a couple of hours after sun set (that regularly takes about fifteen minutes).

And, actually, that pattern presented itself in the Netherlands as well. Up at half past five in the early morning and walking in the woods, this time only with our dogs in Surin in mind. Blackberries were already there and it made Phatsamon happy. Cows, horses, and llamas in the fields, geese in the small lake around our hotel.

Upon returning, the first guests of the hotel, having a first coffee of the day, were without any hurry already sitting outside on the terrace waiting for breakfast to be served. They weren't quite panting from 'the heat' yet; it was code red in the Netherlands.

A laugh to see us dying of the, in our opinion, winter temperatures. We wore three sweaters/t-shirts layered on top of each other, with two coats over them just to stay a little warm.

After a fantastic breakfast at our hotel, off to Peter and Carla in Leiderdorp. Carla is the daughter of my mother's sister (Aunt Nel), and Peter, my cousin by marriage, is her husband, who until recently was a voluntary maintenance specialist for the Rijnlandse Molenstichting (Rijnlandse windmill foundation). When Phatsamon and I had just started our relationship, around nine years ago, they were the first Dutch friends/family members that visited us. That time they came by bike during their vacation in Chiang Mai.

Peter had arranged a personal VIP-visit with an explanation to the Meerburgermolen for Phatsamon/us. The Meerburgermolen is only one of many still-active Dutch mills based in Leiderdorp, dating back to 1684 (Buddhist calendar 2227).

When we arrived, as a tribute to us as 'high-ranking' Thai visitors, not only this mill was in progress, but also five other mills surrounding it. It made very happy.

And believe me, that feels quite different from being 'just another tourist' visiting the tulip fields in Hillegom-NL, for example.

Phatsamon, now with her over six years of building experience from our construction process, was hugely interested in the construction details.
And yes, that meant... working/helping to shut down the turning mill blades by her too. Showing off some (small ;)) muscular power she achieved at home.

Actually quite difficult with a height of 159 cm and a weight of 52 kilos. In Thai boxing, so called Muay Thai, she would fall into the Super Lightweight category. So, a blow from the windmill blade brings her, unintentionally, right back to Schiphol Amsterdam Airport to leave the country. Happy Schengen forced us to take an insurance to deal with this as well... (30.000 Euro to transport my wife's dead body (WTF) as soon as possible back to Thailand) in such a situation. Both me for sure, as the insurance company (I only think) are happy she is still, in Thailand, alive.

'Working' (without official Dutch immigration work permit ;)), she received personal assistence from the miller in carrying out her 'commended duties' to stop the windmill blades turning.

Afterwards, we went to a more than fantastic restaurant, "De Polderfabriek" connected to a river sailed by tourist boats. And of course, we had brought some small gifts, but Carla and Peter were prepared for that.

They also brought some gifts for us. Three so called 'Forget-me-not' flowers cast in glass and... a small 80 years old painting.

That little painting had been hanging in my uncle and aunt's house their entire lives, where I regularly stayed for a week during my school holidays. I remembered that special little painting, painted on plywood. Goosebumps. This small painting absorbed the family's energy at Lindelaan 14 in Leiderdorp, as well as the energy from my stay during school holidays. Remembrances and messages came back.

In the afternoon, we visited / ambushed, as Frank and Jolanda, my sister-in-law in Velserbroek. We had prepared for this already months ago by asking if she knew of a good Asian restaurant nearby, for acquaintances of ours (Frank and Jolanda). Afterwards, this was supplemented with the same story about dropping off a gift on our behalf that early Sunday evening.

After I rang her doorbell she looked at me, having unkempt grey hair, with deeply questioning eyes. And sure enough, after a decade of haircutting, she discovered this was her brother-in-law with his Thai wife.
A warm welcome, stories exchanged, and a customized dinner at that Asian restaurant.

She gave me the book that my brother Fons had published just before he passed away ("If it’s not about people, then it’s about absolutely nothing"), as well as the book "Nightmare in the ICU" writen by their daughter/my cousin, Irene.

The energy of these two books carried away with me that night.

After this visit and a good asian meal (I discovered my wife really time to time needs noodles), we went back to our hotel in Spaarnwoude.

Bezoek aan mijn laatste schoonzus om Phatsamon te introduceren.
Visit to my last sister in law to introduce my wife Phatsamon.

Frans Captijn

email: captijninsight@gmail.com

Bouw blog: https://pyramidhousethailand.blogspot.com

Magische levensreis (Deel 1) / Magic life journey (Part 1)

In navolging van mijn blog van gisteren hier deel 1 van onze "magische" reis van mijn leven. Magisch omdat er in de twee weken dat we in Nederland waren heel veel extreem rare dingen zijn gebeurd die zaken die mij en ons gezin zijn overkomen in Nederland nu hebben afgerond. Niet afgesloten maar, beter nog, afgerond. Ze hebben inzicht, rust en vertrouwen gegeven. Ik kom daar in het laatste blog over onze reis kort, maar niet in detail, op terug.

After my yesterday's blog, find part 1 of our "magical" journey of my life. Magical because many strange but wonderful things happened during our visit to The Netherlands. Things that helped me in getting, insight, understanding and most of all peace of mind for the rest of my life to come. About this magic and the understanding I will give an understanding in my last Blog about our journey in general. Not in detail.

De doelen van onze reis:

We hadden drie doelen voor deze reis:

1) Het als verrassing bijwonen van de ceremonie van het werk vanmijn zoon samen met dochter Carlien, met Phatsamon en mijn ex-vrouw. (ik zal hieraan weinig aandacht aan schenken en ook maar beperkt foto's van laten zien omdat we dat graag prive willen houden.

2) Phatsamon kennis laten maken met mijn levensreis. De plekken waar ik geboren ben, gewoond heb, op school heb gezeten, gestuurdeerd- en gewerkt heb.

3) Kennis maken met mijn direct naaste familieleden (waarvan er inmidels dus nog maar twee over zijn, mijn jongste zus Jose en mijn schoonzus Ans (vrouw van mijn oudste broer Fons), die op 26 september 2017 is overleden.

Goals of our trip:

1) Surprising my son's ceremony together with my daughter Carlien, my wife Phatsamon en my former wife. I will not share a lot of these experiences because we want to keep them private.

2) Introducing Phatsamon, being for the first time in The Netherlands, showing her the places I was born, my childhood, the houses I lived, studied and worked.

3) Introducing my wife to my brothers (in law) and sisters (in law) although most of them passed away already (4 of them the last year). Only my youngest sister Jose and my sister of law Ans, wife of my eldest brother Fons who passed away September 26th 2017.

Opmerking 1:

Waar magische momenten ontstonden geef ik dat aan met de afbeelding:

Note 1:

Where magic moments took place I will mark with the next picture:

Opmerking 2:

Mensen die mij kennen weten dat ik niet een soort van standaard 'touroperator' ben die mijn land en levensreis introduceert aan mijn vrouw. Creativiteit hoort bij mij of wordt me in de schoot geworpen en ik pak die gift meestal graag met twee handen aan.

Note 2:

People who know me, understand I am not a kind of basic 'touroperator' in introducing my wife the country where I lived before. Creativity is part of my personality and many time I just get it as a kind of 'gift' to accept. Something I am really appreciating

Dinsdag 30 juni / Tuesday June 30, 2026:

Voor 18 dagen konden we voor onze dieren (tot nu toe vier honden en vier katten) 24/7 oppas regelen. Een nichtje die net was afgestudeerd van de universiteit in Robotkunde en die tijd had omdat haar eerste baan op 20 juli begint, met in de nacht ook haar moeder die haar gezelschap hield.

Deze dag was voor ons als het ware de overdracht van zorg taken aan haar en hoe ons huis technisch gezien werkt.

Samen met de moeder van Phatsamon gingen we als afscheid voor twee weken en voor de verjaardag van haar moeder/oma op 15 juli, omdat we op dat moment niet in Thailand waren, voor een late lunch.

For 18 days, we were able to arrange 24/7 dog/cat sitting for our animals (so far, four dogs and four cats). A niece who had just graduated from university with a degree in Robotics and who had time because her first job starts on July 20. During the night her mother keeping her company.

For us, this day was essentially the handover of animal care duties to her and an explanation of the technics related to our house.

Together with Phatsamon's mother, we went for a late lunch as a farewell for two weeks and for her mother/grandmother's birthday on July 15, since we were not in Thailand at that time.

Woensdag 1 juli / Wednesday July 1:

Vroeg met de 'Eerste klasse' bus van Nakhon Chai Air naar Bangkok (een reis van ca. 7 uur) voor een overnachting en naderhand nog een taxi rit van ongeveer 1 uur en een kwartier om niet te hoeven haasten voor onze vlucht van Bangkok (Suvarnabhumi airport) naar Nederland met Eva Air vlucht BR 75.

Early by First Class bus of Nakhon Chai Air to Bangkok (a trip of around 7 hours) and after that a taxi trip of around 1 hour 15 minutes, for an overnight stay. We did not want at all to be in any rush during our trip. This gave us peace of mind to be on time for our Eva Air BR 75 flight from Bangkok to Amsterdam-Schiphol.

Donderdag 2 juli / Thursday July 2:

Na het ontbijt met de shuttle-bus van het hotel naar de luchthaven, inchecken en onze vlucht.

Op de luchthaven nog een sim-kaartje gekocht voor 15 dagen internet in Nederland.

Na aankomst onze huurauto bij Dollar/Hertz opgehaald. Perfect geregeld. Rechts rijden was weer even wennen. Met de auto op weg naar het IBIS hotel Schiphol (geen aanrader en er wordt ook niet eens Nederlands gesproken).

After breakfast, take the hotel shuttle bus to the airport, check in, and board our flight.

At the airport, we bought a SIM card for 15 days to have internet in the Netherlands.
Upon arrival, we picked up our rental car at Dollar/Hertz. Everything was arranged perfectly. Driving on the right took some getting used to again. We headed to the IBIS Hotel Schiphol by car (not recommended, and they don't even speak Dutch).

Vrijdag 3 juli / Friday July 3:

Prima ontbijt buffet bij het IBIS Amsterdam-Schiphol hotel.

Ik kreeg mijn leven door mijn ouders. Ze zijn in Bloemendaal begraven dus daar startte ook het begin van onze 'mijn leven' reis. Met een bloemetje naar het kerkhof.

We gingen naar de huizen in Haarlem-noord waar ik heb gewoond en bezochten mijn lagere school in Bloemendaal, de scholen in Haarlem van het voortgezet onderwijs. De Lucia Mavo, het Mendelcollege (Havo waarna VWO) en HTS-Haarlem.

Nadien naar ons hotel in Spaarnwoude waar een verrassing op ons wachtte.

Omdat wij onze reis bij familie en een enkele vriend/vriendin niet hadden aangekondigd moest ik iets verzinnen zodat ik zeker wist dat ze thuis waren. De standaard truck daarvoor was dat een zogenaamde "Frank & Jolanda" namens ons in Thailand een persoonlijk cadeautje van ons wilde overhandigen.

Met een pruik 'vermomd' belde ik dan aan en als de deur open ging en de ontdekking was gedaan kwam Phatsamon tevoorschijn.

Having a great breakfast buffet at the IBIS Amsterdam-Schiphol hotel.

I received my life from my parents. They are buried in Bloemendaal, so that is also where the beginning of our 'my life' journey started. With some nice flowers to the cemetery.
We went to the houses in Haarlem-North where I lived and visited my primary school in Bloemendaal, as well as the secondary schools in Haarlem: the Lucia Mavo, the Mendel College (Havo followed by VWO), and HTS-Haarlem (constructional engineering & Architecture university).

Afterwards to our hotel in Spaarnwoude, where a surprise awaited us.

Because we hadn't announced our trip to family and the occasional 'most special' friends we wanted to visit during our visit, I had to come up with something to ensure they were home and created a time-slot for our visit. The standard trick for this was that a so-called "Frank & Jolanda" wanted to present, on behalf of us in Thailand, a personal gift and message from us.
'Disguised' in a wig, I would ring the doorbell, and when the door opened and the discovery of the real me, more than a decade without a hairdresser, was made, Phatsamon would emerge.