Definitie verrassingsbezoek:
Het internet (AI) zegt dat een geslaagd verrassingsbezoek een strakke voorbereiding en goede timing vergt. Je moet er voor zorgen dat de persoon / personen die je wilt verrassen 'thuis' is/zijn en je moet een betrouwbare medeplichtige in schakelen om de kust veilig te houden. Daarnaast moet je de planning af stemmen op de agenda van je "doelwit".
Ik vond dat wel een aardige.
Ik vond dat wel een aardige.
Misschien wel erg toepasselijk vond ik er bovenstaande afbeelding bij van een verrassingsbezoek aan een oud burgemeester van Barneveld, Asje van Dijk, uit 2021 (Met dank aan de Barneveldse krant).
Zoals al eerder gezegd begonnen de voorbereiding van ons bezoek aan Nederland ruim 5 maanden geleden. Alleen het Schengenvisum voor mijn vrouw duurde al drie maanden.
De 'betrouwbare medeplichtige(n), die AI voorstelt, zijn voornamelijk onze dochter die in Perth, Australie woont, en ook mijn voormalige vrouw zat om het maar zo te zeggen in het "complot".
Ik vroeg haar vooraf eerst of zij er mee instemde dat we deze poging, voor ons voor de tweede keer, wilden gaan maken. Heel spontaan reageerde ze terug dat het om onze zoon ging en dat dat wat haar betreft bovenaan stond en geen enkel probleem zou opleveren. En zo was het ook. We hadden deze vrijdag een meer dan fantastische, onvergetelijke, top dag met z'n allen.
Het "doelwit" was niet zoals hierboven op die foto een burgemeester, maar onze bloedeigen zoon (Phatsamon voelt dat overigens naar onze kinderen precies zo maar het blijft natuurlijk toch "stief").
"Thuis", was de zaal van het, de door de werkgever van mijn zoon uitgekozen partycentrum in Ottursum, gemeente Gennep in het puntje van Limburg-Noord tegen de Duitse grens.
Vooraf was ons vriendelijk verzocht op de lokatie geen foto's te willen maken omdat dat de ceremonie teveel zou verstoren en ook mobiele telefoons uit te zetten. Koren op mijn molen. Een verademing kan ik je zeggen! Oprechte aandacht en verbinding inplaats van maar blijven 'swafferen' zoals ik altijd tegen onze kids zeg. Klasse dus (voor ons).
Zijn werkgever had een professionele fotograaf gevraagd foto's te maken. Die heeft mijn zoon inmiddels wat ik begrepen heb van hem binnen maar hij kan, ook door de drukte van zijn werk, de grote bestanden nog niet naar Thailand goed verstuurd krijgen. Nou ja, geen haast maar ik wil wel even verder om mijn reisblogs af te ronden.
Mijn dochter maakte toch na aankomst van onze begroeting snel op haar mobiel een kort filmpje en daar heb ik maar even een beetje een wazige screenshot van gemaakt om hier toch al vast een indruk te geven.
En nu kom ik erachter dat ik zelfs van de feestzaal niet eens een foto heb. Die heb ik maar even geronseld om een indruk te geven van de fantastische sfeer en energie. En natuurlijk was die ochtend de zaal dus goed gevuld met de 'feestgangers', de 'prominenten' ieder met twee (en voor mijn zoon dus onverwacht en op ins verzoek met toestemming van zijn werkgever vier) familieleden, vrienden of bekenden.
En ja, dat werd vanuit ons hotel in Valkenburg, weer 'even' terug naar Noord-Limburg, toch een rit van een dikke anderhalf uur. Achteraf had een tussenstop niet verkeerd geweest maar dat was mosterd na de maaltijd.
Geen probleem extra vroeg (prima) ontbijten en gaan. We moesten er tussen 09.30 en 10.00 uur zijn.
Dat werd overigens nadat onze auto vlak voor de feestszaal afsloeg en we moeite hadden om het ding weer aan de pruttel te krijgen 09.45. Effe zweten maar nog goed op tijd. Onze dochter was al ruim een week eerder bij onze zoon. Hij had bij een nieuwe mobiele telefoon twee kaartjes voor de Redbull-Ring Formule-1 in Oostenrijk gewonnen. Beiden zijn ze er gek van dus samen daar eerst naar toe. Op de weg terug deden ze nog 'even' de BMW fabriek en het museum in Munchen aan.
Na terugkomst, even ontspanning en lekker onderweg bijpraten met elkaar, ging mijn dochter weer verder in haar rol van "medeplichtige".
Vanuit het acteertalent van mijn moeder gezien kwam het weerzien van mijn zoon spontaan neer op het tafreel van 'De verloren zoon', geschilderd door Rembrandt van Rijn.
Nu hebben we elkaar helemaal nooit verloren, hebben we haast dagelijks contact en komt hij bij tijd en wijle naar ons in Thailand maar toch... Het zelfde top gevoel.
Na het fantastische, onverwachte en emotionele weerzien met onze zoon (we wachten zoals al gezegd nog op de professionele foto's) gingen we op uitnodiging van mijn voormalige vrouw naar een fijn terras van een bijzonder lunchcafe (Triade 44) van Stichting Zorggroep Triade, grenzend aan de Brunssumerheide.
Deze zorggroep biedt dagbesteding aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Een realistische en veilige werkomgeving om hun talenten te ontdekken en het beste uit zichzelf te halen. Ze doen uiteenlopende werkzaamheden in de keuken, de bakkerij en het lunchcafe, maar ook bij het facilitair onderhoud en de groenvoorziening. En dat is waar ik zo enorm van hou!
We hadden er een fantastische lunch.
Na een middag break was het de beurt aan Phatsamon en mij om met z'n vijven naar Werelds Restaurant Parkstad Plaza in Kerkrade te gaan. Neusje van de zalm voor Phatsamon die weer last begon te krijgen van haar "noodle verslaving".
Al met al een meer dan super geslaagde dag.
Mijn voormalige vrouw bracht ons terug naar ons hotel in Valkenburg.
Definition of a surprise visit:The internet (AI) says that a successful surprise visit requires tight preparation and good timing. You must ensure that the person/people you want to surprise is/are 'at home' and you must enlist a reliable accomplice to keep the coast clear. Additionally, you must align the planning with your "target's" schedule.
I thought that was quite a nice one.
I found the image above, depicting a surprise visit to a former mayor of Barneveld, Asje van Dijk, from 2021, perhaps very fitting to accompany today's blog (with thanks to the Barneveld newspaper).
As mentioned earlier, the preparations for our visit to the Netherlands began over 5 months ago. The Schengen visa for my wife alone took three months.
The 'reliable accomplice(s)' proposed by AI are primarily our daughter, who lives in Perth, Australia, and my ex-wife was also part of the "conspiracy," so to speak.
I first asked her beforehand if she agreed that we wanted to make this attempt (For us, for the second time). She responded very spontaneously that it was about our son and that, as far as she was concerned, that was her top priority and would not cause any problems whatsoever. And so it was. We had a more than fantastic, and never to forget anymore, day that Friday, all five of us.
The "target" was not a mayor, as in that photo above, but our flesh and blood son (Phatsamon, by the way, feels exactly the same way towards our children, but he remains a bit "step" of course).
"Home" was the hall of the party center in Ottursum, in the municipality of Gennep, at the top of North Limburg right on the German border and chosen by my son's employer.
We were kindly asked beforehand not to take photos at the location because that would disrupt the ceremony too much, and also to turn off mobile phones. R
ight up my alley. A breath of fresh air, I can tell you! Genuine attention and connection instead of just constantly "swaffering" as I always say to our kids. So, excellent (for us).
His employer had asked a professional photographer to take photos. From what I understand from my son he has received these pictures by now, but due to the demands of his work, he hasn't been able to send the large files to Thailand properly yet. Well, no rush, but I do want to move on to finish my travel blogs.
After our arrival, my daughter quickly made a short video on her mobile of our greeting at the entrance inside the building, and I just took a slightly blurry screenshot of it to give an impression here.
And now I realize that I don't even have a photo of the party hall. I just rounded one up to give an impression of the fantastic atmosphere and energy. And naturally, that morning the hall was well-filled with the 'partygoers', the 'prominent guests', each accompanied with two (and for my son, unexpectedly and at my request with permission from his employer, four) family members, friends, or acquaintances.
And yes, that meant driving back to North Limburg from our hotel in Valkenburg 'just for a bit'—a drive of a good one hour and a half. Pfff, In hindsight, a stopover wouldn't have been a bad idea, but that was too little, too late.
No problem, just have a (fine) breakfast extra early and go. We had to be there between 9:30 and 10:00.
That actually became 9:45, after our rental car stalled right in front of the party venue and we struggled to get the engine sputtering again. A bit of a sweat, but still good on time.Our daughter had already been with our son for over a week. He had won two tickets to the Red Bull Ring Formula-1 in Austria after buying a new mobile phone. TBoth our kids are crazy about it so, guess what, they went there together beforehand. On the way back, they made a quick stop at the BMW factory and the BMW museum in Munich.
After returning, taking a moment to relax and catch up on their spontaneous trip, my daughter resumed her role as "accomplice."
Given my mother's acting talent, the reunion with my son spontaneously amounted to the scene of 'The Prodigal Son,' painted by Rembrandt van Rijn.
Now, we have never actually lost touch, we are in contact almost daily, and he comes to visit us in Thailand from time to time, but still... The same great feeling.
After the fantastic, unexpected, and emotional reunion with our son (as mentioned, we are still waiting for the professional photos), we went, at the invitation of my ex-wife, to a lovely terrace at a special lunch café (Triade 44) run by the Triade Care Group Foundation, bordering the Brunssumerheide.
This care group offers daytime activities to people facing barriers to employment. It provides a realistic and safe working environment to discover their talents and bring out the best in themselves. They perform a variety of tasks in the kitchen, the bakery, and the lunch café, as well as in facility maintenance and landscaping. I love it!
We had a fantastic lunch there.
After an afternoon break, it was Phatsamon and my turn to go to Worlds Restaurant Parkstad Plaza in Kerkrade with the five of us. The crème de la crème for Phatsamon, who was starting to suffer from her "noodle addiction" again.
All in all, a more than very successful day.
My ex-wife drove us back to our hotel in Valkenburg.
(1).jpg)
 |
| Geweldig ontbijtbuffet Auberge De Dael Great breakfast buffet Auberge De Dael |
 |
| De verloren zoon Rembrandt van Rijn The prodigal son, Rembrandt van Rijn |
.jpg) |
| Ons (wat wazige) Rembrandt Our (somewhat blurry) Rembrandt |
 |
| Werelds Restaurant Parkstad Plaza Worlds Restaurant Parkstad Plaza |
 |
| Jummy 'thuis' gevoel Jummy 'home feeling' |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten