woensdag 8 mei 2024

"The day after" een kleine impressie van ons dorp vanmorgen na de superstorm

Vanmorgen om half zeven werd er weer omgeroepen door het dorps luidspreker systeem. Het leger manschappen beschikbaar had gesteld om in het dorp en onze omgeving te helpen na de superstorm van eergisteravond en gisteren nacht. 

Oudere mensen kregen voorang. Ook zou de gemeente de schade komen opnemen en mogelijk zou nadien misschien wat financiele hulp geboden kunnen worden. 

Vanmorgen was de weg naar onze locatie weer iets opgedroogd en ik waagde het er op om naar het dorp te rijden en er kort even rond te rijden. Onvoorstelbaar en omdat het haast niet uit te leggen was haalde ik naderhand Phatsamon op om samen de puinhopen gade te slaan. 

Hier een kleine impressie. En, zo je zult zien, geen foto's van onze bouw. 
Ik moet me kapot schamen dat ik nog over 'schade' praat als je dit ziet. Beter een klein handje te helpen...

Vorige week haar zoon begraven.
Nu het dak eraf en buiten slapen.
'Douchen' in het opblaasbadje.



Koeienstal ingestort

Ik denk pittige lekkage ;(



Alweer een nieuwe electriciteitspaal.
De oude ligt in de berm en was door de
storm geknapt. Er moeten alleen nog wat
internetdraden aan opgehangen worden. 

Dak weg


Langzaam starten mensen weer op en repareren zelf de schade

Pomphuisje voor het dorpswater ingestort

Dak weg

Sala ingestort

Onze dorpsburgemeester met de teamleider van 
een groepje soldaten.


Het leger springt met helpende handen bij.




Het huisje van een oude vrouw met haar invalide zoon 
zo goed als verwoest. 


De rolstoel van de zoon staat buiten.
Slapen onder een afdakje dat nog overeind staat.



Nog steeds overal geknakte en omgewaaide 
bomen die de wegen versperren en op
stroomdraden hangen.



Koffie verkoop standje weggeblazen

De verkoop wordt hier voortgezet omdat...

De woning heel veel schade heeft opgelopen

Triest als dit nog over is van je 'huis' 



Daar ligt ons dak...

We waren hier net mee gestart...

Het dak eraf, het plafond ingestort.


De verkoop gaat door en... blijven lachen.
We slapen gelukkig nog onder een (dit) dak.


Onze spullen staan droog.

Dakplaten overal om ons heen in de rijstvelden.



En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan maar dat doe ik niet.  Echt dit is maar een kleine impressie. 

Kortom, het houdt ons aardig in zijn greep en we zijn hier allemaal een beetje van de leg en...

Het komt uiteindelijk weer goed.

Nabrander: 
Ik had aangegeven dat de gemeente de schade bij ons niet hoefde te komen opnemen. Wij kunnen het bij ons zelf herstellen en betalen en mensen in het dorp hebben hun aandacht meer nodig.T
och wandelde er om half drie vanmiddag twee mensen van de gemeente met onze dorpsburgemeester binnen. "Jullie kunnen het dan wel niet willen maar maken immers ook deel uit van onze dorpsgemeenschap dus ook jullie krijgen aandacht". Nou, in ieder geval netjes hoewel ik me voor onze 'schade' in vergelijk met heel, heel veel anderen hier, een beetje schaam. 
 

Frans Captijn (Gangey Gruma) 






dinsdag 7 mei 2024

Extra ingelast blog. Een aardige puinhoop en pittig wat schade

Het regent op het moment. De tuin en het land staan blank. We zitten weer in totale lockdown (de weg komt snel maar die toezegging duurt al meer dan een jaar). De vijver is in nog geen twaalf uur tijd weer stevig gevuld. Onze mooie stek is omgebouwd tot een pittige puinhoop. Omgewaaide bomen, gebroken spiksplinternieuwe keramische dakpannen in een grote straal om het huis dat we aan het bouwen zijn. Overal, zowel binnen het huis als daarbuiten, bouwmaterialen om- of weggeblazen. Het nieuwe dak, in aanbouw, redelijk in puin. Duizenden termieten zijn inmiddels door het water wakker geworden en vliegen overal rond. Mijn bril vond ik vanmorgen gelukkig op het pad vlak bij de vijver terug. Die had ook een paragliding ervaring gehad.  

Het maakt een beetje triest. Zeker ook als ik naar het gezicht van Phatsamon kijk. We kunnen er niets aan veranderen. We zijn gelukkig veilig met onze drie viervoeters en we zijn niet de enigen met pittige schade. Het dak van het huis van de zus van Phatsamon in het dorp bijvoorbeeld is grotendeels weggeblazen. En dat is niet het enige dak. Ook de dorpstempel heeft aanzienlijke schade. Veel daken van woningen in het dorp zijn totaal verdwenen, electiciteitspalen liggen om en bomen liggen over de straten. Om ons heen horen we alleen het geluid van motorkettingzagen. 
Het is allemaal niet anders. Slechts vervelend. 

Vanmorgen zijn we gelukkig gezond om iets voor zes uur opgestaan om maar eens een rondje te gaan lopen om een eerste indruk te krijgen van dat wat er allemaal vernield is. 

Totaal onverwacht brak er gisterenmiddag onweer uit. We checken dagelijks diverse 'weather channels' en radars. Niets, maar dan ook niets gaf aan dat het weer zou omslaan. In het midden van de nacht zouden we wat lichte regen kunnen verwachten was de voorspelling. Reden waarom ik de steigers en ladders extra vastzette.

Dat onverwachte onweer dat uit het zuidoosten opkwam veranderde in super korte tijd tot extreme stormen met orkaankracht en gigantische slagregens. Op enig moment veranderde het in een sterke wervelwind en de regen kwam van alle kanten en kon geen andere kant meer op dan onder plinten van aluminium ramen en schuifdeuren door onze gebouwen in te lopen. 
Vanzelfsprekend stroomuitval (ruim zeven uur, ons dorp was niet de enige klant van het energiebedrijf met problemen). Blij met ons aggregaat wederom. 

We weten dat de overheid hier al ruim een week praat over het opwekken van regen om de hittelast die we hier al meer dan een maand hebben voor de inwoners wat te beperken. Dat lukte in het begin in ieder geval niet doordat de chemicalien die de lucht in worden gebracht zich niet konden binden. 
Gisteren was het nationale ploeg ceremonie dag. Misschien lukte het toen wel of was het toch gewoon heel spontaan de onvoorspelbare natuur. We zullen het nooit weten. 

Feit is dat het hier momenteel een aardige bende is en we voorlopig pittig wat extra werk te verstouwen hebben met alle extra kosten en wachttijden voor het leveren van nieuwe materialen die daar natuurlijk ook mee gepaard gaan. 
En nee, de bouw is hier niet te verzekeren. 

Onze eerste indruk van vanmorgen. Zeker weten ontdekken we meer.
- De tuin: Diverse geknakte en omgewaaide bomen, kapotte solar straatverlichtingsunits en kapot tuinmeubilair.
- De entree-poort naar het labyrint gebroken en moet vernieuwd worden.
- De controlroom (pomphuis en electriciteitsvoorziening) geen zichtbare schade. 
- De werkplaats geen zichtbare schade.
- De TED's (Talk, Eat & Drink place). Vernield zonnedak en de laminaatvloer begint inmiddels op te zwellen (onder water gelopen door regeninslag).
- Gastpiramide 1, schade aan de laminaatvloer door regeninslag, los geslagen loodslabben.
- Gastpiramide 2, beperkte schade aan de laminaat vloer, losgeslagen loodslabben en weggeslagen insectenhorren in de glazen nok.
- Ons huis in aanbouw... "ga terug naar start, u ontvangt geen twee honderd Euro, en begin maar opnieuw met onder andere het dak. 

Een eenzame duif troffen we gisteravond in de 'veilige haven' van ons badkamerraam aan en ook onze plakkikkers konden de weg naar huis veilig bereiken.
Kadhow slaapt momenteel bij na een voor hem angstige en onstuimige nacht. De twee dames Cupid en Singto bekijken de rommel in en rond het land vanaf de bank van de TED's. Ik weet niet wat ze er van denken. Ze hebben het in ieder geval voor even niet heet. 

Het komt allemaal weer goed maar is even aardig wat verstoring. Gelukkig hebben we geen planning.

Hieronder wat foto's van vanmorgen.


























12 mei 2024. Al twee kuipen met brokstukken van onze nieuwe
dakpannen verzameld uit de tuin. Inmiddels 124 exemplaren ver-
vangen. Twee dagen geleden hebben we 240 nieuwe pannen be-
steld. Max. 3 mnd. levertijd maar ze proberen haast te maken.










Mijn moeder zou zeggen: "Verheugd gaan we verder..." en... zo is het! 
We zullen doorgaan ;).


  
Frans Captijn (Gangey Gruma) 

vrijdag 3 mei 2024

Over een overschot aan perverse, narcistische, machtswellustige en corrupte leiders, en Lemmings…

De vele reacties op mijn blog van vorige week zijn inspiratie en aanmoediging om dit aanvullende weekblog te schrijven. Bedankt voor jullie input!
 

Helaas maakt deze aanvulling mijn misschien gitzwarte blog van vorige week niet grijs. Wel probeer ik de focus te richten op invloeden die over het algemeen maar weinig worden belicht

Marcel Dassen, een goede vriend en voormalig collega van mij, bracht vorig jaar zijn boek: “De betrouwbare leider” op de markt. De focus van het boek ligt op de kracht tussen leidinggevenden en medewerkers om een hecht en loyaal team te vormen. Een team waarop je onder elke omstandigheid kunt vertrouwen en waarmee je bergen kunt verzetten.
In mijn ogen een knap stuk werk dat boek. Petje af voor Marcel zijn rondom benadering, onderzoek en ideeën die leiden naar het zo broodnodige betrouwbaar leiderschap in deze wereld om problemen goed en addequaat aan te pakken.
 
Het goede nieuws?
Ja, ze zijn er zeker! Vrouwen en mannen die in leiderschap geen vertrouwen proberen te wekken, maar heel ‘gewoon’ betrouwbare leiders van huis uit zijn. Ze krijgen onder elke omstandigheid met hun team veel voor elkaar en het kost eigenlijk ook niet eens veel energie. Hun manier van leidinggeven is natuurlijk (misschien wel oer) en levert juist energie en plezier op door de successen die ze boeken. Het kan zelfs een soort van vliegwieleffect opleveren waardoor zaken met een nog hogere kwaliteit, met minder fouten, creatiever en ook nog eens sneller voor elkaar kunnen worden gebracht. Er is immers oprecht vertrouwen in en met elkaar.
 
Dat kan dan allemaal zo zijn, toch liggen er veel gevaren op de loer die betrouwbaar leiderschap snel tot een illusie, een schijnbare werkelijkheid, maken.
Om zomaar eens wat te noemen.
  • 99.9 % betrouwbaar is niet (dus 0 %) betrouwbaar. Je blijft immers uiteindelijk toch onnatuurlijk en gedwongen alles in de gaten houden.
  • Zowel de leider als de teamleden moeten 100% integer en zonder verborgen agenda’s zijn.
  • Om succesvol te kunnen zijn is het erg belangrijk dat er van de buitenwereld een ‘gunfactor’ is.
    • Dit soort zaken zie je regelmatig bij betrouwbare leiders die in een organisatie net nieuw zijn aangesteld. De eerste maanden is het vaak een verademing en mogen ze van de buitenwereld 'scoren' met hun team, tot de schijnwerpers te veel op die leidinggevende gericht worden en ze anderen (meestal niet volledig betrouwbare leiders) in hun ‘succes’ voor de voeten gaan lopen. Afgunst ontstaat en de smerige achterbakse ziekmakende ‘tegenaanval’ wordt ingezet. Helaas kan ik er vanuit mijn eigen werkervaring een boek over schrijven. Misschien met de mooie titel: “Met de glimlach om de mond. Het ware gezicht achter de schone uiterlijke schijn”.
  • We hebben niet allemaal dezelfde wensen of agenda.
  • Sommigen verbeelden zich dat ze alwetend en almachtig zijn, en juist dáár gaat het fout. 
  • Het is moeilijk opereren in een wereld met een overschot aan perverse, narcistische, machtswellustige en corrupte leiders.

Heb je er ooit bij stil gestaan dat vooral ook dat laatste, dat overschot aan die on-betrouwbare leiders, wel eens de oorzaak zou kunnen zijn van de shit waarin onze wereld zich bevindt? 
En… we zijn er nog lang niet. Het grote spel gaat door en we gaan er een hoge prijs voor betalen.

Er wordt wat gepraat, geinvesteerd en onderhandeld om klimaatdoelen te bereiken en als je er van een afstandje naar kijkt... inderdaad, met die glimlach om de mond... Al meer dan tien jaar op rij worden jaarlijks de hitterecords verbroken. Nog steeds geloven mensen er in dat het niets met klimaatverandering te maken heeft. 

Het is nog steeds extreem heet hier. Gisteren op onze bouwlocatie ruim 46 graden C (gevoelstemperatuur 50 graden C). Als we de weersvoorspellingen mogen geloven dan schijnt komend weekend de temperatuur een heel klein beetje te gaan zakken. 
De ondragelijke temperaturen vergen hier steeds verder zichtbaar en tastbaar hun tol. Oververhitting en een zonnesteek zijn sluipmoordenaars. 
Officieel zijn er tenminste 60 mensen hier door de hitte inmiddels overleden, duizenden dieren en, zoals ik vorige week al schreef, de bossen gaan volledig aan gort door totale uitdroging.
Weinig aandacht door de media want het is immers geen goeie marketing.
Inmiddels vallen de mussen bij ons door de extreme hitte letterlijk dood van het dak. Phatsamon begraaft ze maar. 

Weinigen lijken te beseffen wat we allemaal met onze wereld aan het doen zijn. Hebben we dan helemaal geen verantwoordelijkheidsgevoel meer voor de toekomst van volgende generaties?  
Ik schreef vorige week al: Word wakker! Pas je gedrag een beetje aan. We lopen met z’n allen als we zo doorgaan onze ondergang tegemoet. 
 
En dat brengt me bij de Lemmings. De voor velen bekende figuurtjes die als schapen in een videospelletje achter elkaar aanlopen.
 
Gemakzucht en 'stoer' meedoen.
Flikker maar op straat,
iedereen doet dat toch?.
Zijn we nu echt zo dom? Iedereen ziet, zeker met de snelle ‘sociale’ media, toch wat er aan de hand is? Of leef je in een soort cocon? Is het ‘slechts’ de ver van je bed show? Is het ‘jaloersheid’ en gemakzucht, zoiets van anderen doen het ook dus waarom ik niet? Stoer willen zijn? Of is het onverschilligheid van; “Het zal zo’n vaart niet lopen” en “als IK er maar geen last van heb”. Wordt wakker! Je zit in dezelfde film die werkelijkheid is!

Een persoonlijke ontdekking is dat mobiele telefoons nog nauwelijks opladen door de extreme hitte. Ze kunnen bij dit proces hun warmte niet meer kwijt. Wat mij betreft goed nieuws om de huidige generatie misschien ook wat meer wakker te schudden want voor hen is dat wel een extreem doem scenario. Geen mobiel is immers voor velen 'geen leven meer' en zorgt voor volledige eenzame afhankelijkheid. 
 
Een goeie vriend en leraar hier in Thailand, wiens wijsheid en levenskennis ik erg hoog heb, schreef me: “Zo je weet volg ik af en toe wat YouTube 'nieuws' en ik moet steeds vaker een knop omzetten naar 'dit is natuurlijk een grap', om te voorkomen dat ik aan mijn eigen verstandelijke vermogens ga twijfelen. Er zijn geen woorden die kunnen uitdrukken hoe gek, krankzinnig, idioot en van god verlaten velen (b)lijken te zijn. Dit kan in mijn ogen echt niet meer goedkomen en Frans, zo je weet, ik ben absoluut geen doemdenker.
 
Denken of eens de tijd nemen om wat dieper in of achter zaken te kijken naar wat er écht achter zit gebeurt nauwelijks. Je ‘vrienden’ volgen is veel gemakkelijker en je valt niet buiten de boot (althans dat denk je). Gewoon gemakzucht en lekker blijven glimlachen en met de kudde meelopen. En dat is dus inderdaad dat Lemming gedrag.
 
Lemmingen verzuipen zichzelf als ze het gras waarvan ze moeten leven ‘over-grazen’ (onwetendheid en hebzucht). Het gras creëert dan gif in zich en als die lemmingen daarvan eten móeten ze a.h.w. het water in. Einde oefening! Een droevig scenario. 
 
Het tij keren? Natuurlijk kan dat nog steeds en ja, daar is moed en lef voor nodig. Een kwestie van je persoonlijke mening uiten en proberen, die druppels op de gloeiende plaat waar ik vorige week over sprak, een bijdrage te leveren. Voor velen kennelijk moeilijk. Je wil immers toch niet buiten de groep (Lemmings) vallen en als buitenbeentje gezien worden. 

Betrouwbare leiders moeten kunnen bouwen en vertrouwen op integere medewerkers. En dat betekent dat je het, vaak zo doorzichtige, spelletje niet mee moet spelen. Dat is dus nee zeggen tegen persoonlijk gewin als je in de verleiding wordt gebracht en zaken in het licht zetten. 
Zoals iedereen weet blijft uiteindelijk immers niets onzichtbaar en komt alles uiteindelijk uit. En in het licht gaat dat wat sneller. 

Niet alleen integere en betrouwbare leiders, zoals Marcel in zijn boek beschrijft, maar ook integere en betrouwbare 'klokkenluiders' zijn dan ook meer dan hard nodig. 

Onze toekomst maar zeker ook die van de volgende generaties staat op het spel! De tijd van praten en met een glimlach om de mond spelletjes spelen moet stoppen. Het is meer dan tijd voor daden en aangepast gedrag ook al zullen die lang niet altijd voor iedereen makkelijk te accepteren zijn.

  
Frans Captijn (Gangey Gruma)