Twaalf jaar lang heb ik met heel veel plezier een Yamaha Tricity gereden. Afgelopen donderdagavond, 26 maart, om 18.45 uur kwam er onverwacht, abrupt, een einde aan.
Ruim 115.000 kilometer gaf de teller aan. Veel van die kilometers gingen ook mijn goeie vriendje (hond) Kadhow en nog steeds bij toerbeurt met onze honden Cupid, Singto, Baijka en Taffy mee.
Bij toerbeurt gingen ze 's avonds op die scooter mee naar het restaurantje in ons buurdorp. Een protocol waar ze en we aan gewend zijn en waar ook helemaal niemand in de buurt meer van opkijkt. Onze honden? Die vinden het toppie!
Afgelopen donderdag was het de beurt aan onze Singto om mee te gaan. We waren wat laat.
Zoals altijd als we er zijn parkeren we de scooter naast de ingang van het restaurantje, dat aan de provinciale weg gelegen is, in de berm. Dit keer net voorbij een zogenaamde Saleng, die onze Duitse kennissen hier gebruiken. Zij vertrokken even later nadat we er waren weer.
Singto onder de tafel met een waterbak gevuld met koel water. Het is hier momenteel om te snikken van de hitte. In de middag 43 graden en hoger. Singto, met haar lange haar, kijkt uit naar de avonden en nacht hoewel het daarin ook niet verder meer afkoelt dan zo'n 27 graden. Toch... een stuk meer comfortabel.
Vakidiotie nog steeds, sprong ik op om mogelijk gewonde inzittenden te gaan helpen.
De deur van de Fiesta ging open en de chauffer verontschuldigde zich tegenover mij dat hij helaas in slaap was gevallen. Jep, shit happens. Phatsamon kwam ook aanlopen. Een stuk gemakkelijker met dat Thais. Ik feliciteerde de man, de enige inzittende, dat hij kennelijk niets had opgelopen. Zijn auto aan de voorkant in puin en schade aan de lantaarnpaal die ook nog overeind stond.
Toen Phatsamon er was wilde ik wat water voor de man halen na zijn schrik. Ik liep de richting van het restaurantje weer op een fles koel water uit de koeling te pakken.
Toen ik terug liep merkte ik op dat mijn scooter er niet meer stond. Ik had er even helemaal niet bij stil gestaan. Die lag in duigen in een greppel (zie foto).
De situatie werd toch even anders. Gelukkig alleen materiele schade maar er moet dan wel even wat geregeld worden.
Toch maar even politie erbij halen dus. Dat duurde 70 minuten voordat ze er waren maar goed, ze waren er. Een paar foto's, gegevens opnemen en hoe verder nu...?
De schade aan de scooter was aanzienlijk. Veel zaken totaal afgebroken, het stuur verbogen, plaatwerk (allemaal kunsstof) gebroken en... veel onderdelen haast niet meer te krijgen.
Thailand is, helaas, met de Tricity gestopt. Doodeenvoudig omdat de scooter hier verhoudingsgewijze duur was en, erger nog, heel erg zwaar voor de over het algemeen kleine mensen.
Maar goed wat kunnen we anders.
Afspraak met hem was dan ook dat we er geen politiewerk van zouden maken als hij aan die belofte zou voldoen.
De eigenaar van het restaurantje bracht ons samen met onze Singto naar huis. Vrijdagmorgen haalde Yamaha Surin het wrak met een pickup met een hefplatform op.
Vrijdagmiddag een schaderapport van Yamaha dat er niet om loog. Er moest 50% als deposit op worden aanbetaald. Phatsamon stuurde de documenten aan de man door en vroeg hem de deposit naar de garage over te maken.
Een beetje een wonder. Een half uurtje na dat verzoek kregen we een berichtje van de garage dat het geld op de rekening stond. Nou, best een beetje een opluchting.
Zaterdag morgen naar Yamaha. Mijn dochter, die als mechanic aardig verstand van zaken heeft, vertelde me al na het bekijken van diverse foto's dat het ding eigenlijk gewoon totalloss is. Toch, in Thailand kunnen ze alles maken.
We vroegen het na. Yep, we kunnen het maken maar die scooter wordt nooit meer zoals hij was. En ja, hoe graag ik ook een andere Tricity zou willen kopen, dat kan hier dus niet meer. En veiligheid, zeker in het verkeer hier, in spullen waarop je kunt vertrouwen is niet zo'n slechte gedachte.
We gingen dus voor wat anders kijken en overlegde met de bestuurder van de auto of hij er moeite mee had om het reparatiegeld in te zetten voor de aanschaf van een nieuwe scooter. Hij begreep dat volkomen en, binnen nog geen twee minuten stond de rest van het schadebedrag op de rekening van Yamaha.
We kregen zelfs van hem een uitnodiging voor een diner met een goed glas bier.
Op zoek naar wat nieuws dus nu. Iets nieuws met een platte vloer omdat de honden natuurlijk nog steeds stuk voor stuk mee moeten wat ons betreft. En het liefste ook met ABS.
Klein, licht, ABS, platte vloer en deze editie met diverse extra's waaronder een zwaardere schokbreker (prima als we er met z'n tweetjes en ook nog eens een hond mee weg gaan), USB, telefoon display op de tellerklok voor als je onderweg gebeld zou worden, twee helmen, en een groot comfortabel zadel met ruime plek eronder voor die twee helmen. Prima boodschappen ruimte dus.
Nee, schrik niet, volkomen 'normaal' om hier drie, vier of zelfs soms vijf mensen op een scootertje te zien. Maar goed, dat zijn dan die kleinere Thais en soms als gezinnetje met kinderen.
Het wrak bracht ook nog wat op. Schadebedrag van de Tricity erbij en de rest natuurlijk zelf bijbetalen. Wel weer een totaal nieuwe scooter waar we hopelijk weer heel wat jaartjes veilig mee vooruit kunnen en... ook nog eens 'Donald's plays proof'.
Kontant bijbetaald en een jaar wegenbelasting, verplichte verzekering, kentekenplaat en kentekenbewijs zijn (standaard bij aankoop van een nieuw voertuig) inbegrepen.
Om drie uur zaterdag middag hadden we op een nette manier afscheid genomen van onze ouwe trouwe Tricity makker en reed Phatsamon de nieuwe naar huis.
Een geluk bij een ongeluk dat het zo, en ook zo snel, allemaal afgelopen is. Zonder lichamelijk letsel en met iemand die eerlijk betaalde. Geen politiewerk verder dus meer nu.
Vanmorgen hebben we bij de transport office de nummerplaat ingeleverd en de scooter uit de registers laten uitschrijven.
En wat dat 'Donald's play proof' betreft. De Tricity consumeerde (vond ik zelf zuinig) in de praktijk 1:30.
Vele referenties van gebruikers op internet geven aan de de Grand Filano in de praktijk ruim de dubbele zuinigheid heeft. Hoewel het boekje 1: 68.2 aangeeft zijn de praktijkervaringen van gebruikers gemiddeld 1: 62,5. Kortom het halve verbruik van de Tricity.
Het is effe wennen die nieuwe scooter. Voor Phatsamon gelijk beter omdat hij niet zwaar is. Zelf ben ik met mijn 1.91 meter wat groot en toch het rijdt, ascelleert en remt, fantastisch en je zit snel op de 90 km per uur. De topsnelheid op de meeste Thaise snelwegen. Een scooter geldt hier als een motorfiets voor alle duidelijkheid.
In de huidige nieuwe 'DOCT' (zo noem ik voor mij de Donald Oil Crises Time) niet verkeerd en aardig mee genomen.
Frans Captijn
email: captijninsight@gmail.com
Bouw blog: https://pyramidhousethailand.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten